به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه جوان نوشت: عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه اهل سنت زاهدان، پس از ناامیدی از دامن زدن به اختلافات قومی، حالا وارد اختلافافکنی مذهبی شده است. او در سخنانی هزینه از بیتالمال برای مراسم پیادهروی اربعین را زیر سؤال برد. اسماعیل زهی در سخنانی که در شبکههای فارسی زبان غربی مؤکدانه بازتاب یافت و در فیلمی که شبکه تروریستی اینترنشنال از خطبههای جمعه اخیر عبدالحمید پخش کرده، میگوید: «برای بعضی مراسم مذهبی که در صدر اول هم سابقه ندارند، در حیات طیبه آن حضرت نبودند، خب ملتی که خودش این نیاز را دارد، آیا منصفانه هست و آیا درست است که این همه هزینه برای یک مراسم مذهبی شود؟»
فیلم اینترنشنال از عبدالحمید، البته بریده شده و ناقص است؛ برای همین هم منظور او از صدر اول دانسته نمیشود، اما سخنان کامل او در این بخش اینگونه است: «وقتی ما بعضی از آمارها را میبینیم حیران میشویم که برای بعضی از مراسمات مذهبی که در صدر اسلام و در حیات طیبه و سیرۀ آن حضرت صلیاللهعلیهوسلم و در سیرۀ حضرت علی و حضرت حسن و حضرت حسین و حضرت زهرا و حضرت خدیجه نبودهاند، میلیاردها هزینه میکنند.»
اینترنشنال صلاح ندیده که حتی در همین سطح هم نام ائمه مسلمین علیهم السلام با احترام آورده شود و در همین حد هم به عبدالحمیدی که برایشان هیزم آتش فراهم میآورد و برنامه شان را گرم میکند، وفادار نمیماند.
بامزه، اما آنکه عبدالحمید در خصوص مراسم پیادهروی اربعین که مربوط به چهل روز پس از شهادت امام حسین علیه السلام است، صحبت کرده و نام بزرگانی را آورده و گفته در سیرهشان چنین چیزی نبوده که همگی مربوط به قبل از امام حسین هستند و اساساً در زمان شهادت امام حسین حضور جسمانی در دنیا نداشتهاند.
و، اما باقی سخنان عبدالحمید. او میگوید: «وزیر کشور گفته بود که ۳ هزار میلیارد برای مراسم مذهبی که در پیش است هزینه میشود و این را برای مهمانان داخلی و خارجی این مراسم هزینه میکنند. غذا و امکانات و دارویی که برای این مراسم صرف میشود که حدوحساب ندارد. در کشوری که ملت خودش در تهیه دارو با مشکل مواجه است و مجبور است یک آمپول را از بازار آزاد با قیمت گزاف تهیه کند آیا منصفانه و درست است که هزاران میلیارد برای فقط یک مراسم مذهبی آنهم از بیتالمال ایران و ملت نیازمند و محتاج ایران، هزینه شود؟!»
عبدالحمید یا واقعاً ناآگاه و بی اطلاع است یا تعمداً دروغ میگوید که در هر دو صورت صلاحیت برخورداری از تریبون نماز جمعه را ندارد.
اول، زیرساختهای جادهای و بهسازی زیرساختها در استانهای غربی آن چیزی است که در کلام وزیر راه – و نه وزیر کشور- با رقم ۳ هزار میلیارد تومان و برای اربعین بیان شده است. آیا جادهسازی و گذاشتن انتظامات و... را هم مردم باید انجام دهند و وظیفه دولت نیست؟! و آیا این زیرساخت و جادهها که در این مسیر ساخته میشود، فقط برای همین مراسم است و در طول سال برای همه امورات مردم استفاده نمیشود؟!
دوم، هزینه برای اربعین، هزینه برای غیر نیست، هزینه برای همین ملت است. آیا در قاموس عبدالحمید این میلیونها نفری که راهی کربلا میشوند، مردم ایران حساب نمیشوند؟
سوم، میلیونها نفر از مردم یک کشور در یک بازه زمانی نهایتاً سه هفتهای عازم مراسمی در یک کشور خارجی هستند. دولت موظف است تا حد وسع، امکانات را برای آنان فراهم کند. کسی هم مردم را مجبور به حضور در این مراسم نکرده و حتی الزام و وجوب دینی هم وجود ندارد و عملی مستحبی است، اما انتخاب خود مردم اینگونه بوده و تنها کاری که عبدالحمید موظف است در این زمینه انجام دهد، احترام به عقیده و انتخاب ملت است.
چهارم، مردم ایران چند دهه قیام علیه طاغوت را پیش بردند تا حکومتی اسلامی تشکیل دهند تا کسی مانع انجام مراسمات دینی آنها نباشد. حکومت اسلامی هم موظف است زمینه انجام امور دینی مردم را فراهم کند و تسهیلات لازم را در این زمینه در اختیار آنها قرار دهد. بنابراین، آنچه حاکمیت در هر بخشی برای پیادهروی اربعین و مراسمات اسلامی دیگر انجام میدهد، وظیفه جمهوری اسلامی است که البته هنوز با حد مطلوب هم فاصله دارد.
پنجم، هزینههای پیادهروی اربعین را مردم پرداخت میکنند؛ از هزینه آمد و شد تا گذرنامه ایرانی و خارجی هم ندارد.
ششم، کاش عبدالحمید اسماعیل زهی صریح بگوید که آیا امسال برای حضور در مناسک حج تمتع تلاش کرد یا خیر، و اگر میرفت، چندمین حج او محسوب میشد و تاکنون چندبار به حج رفته است؟ کاش بگوید در استانی که سنگ فقر مردمش را به سینه میزند، با ماشین چند میلیارد تومانی تردد میکند؟ کاش بگوید برای ساخت مسجد مکی زاهدان با آن ظاهر مجلل چقدر هزینه شده است؟ کاش تصاویر منزل و دفتر کار اشرافیاش را منتشر کند.
هفتم، سیاست جمهوری اسلامی و امین انقلاب همواره بر وحدت مذاهب اسلامی بوده و در این مسیر، پیروان خود را حتی از بیان برخی عقاید حقه خود به شکل علنی برحذر داشتهاند. خوب است عبدالحمید هم پا به اندازه گلیم دراز کند و حد و حدود خود را بشناسد و طمع شعلهور کردن آتش فتنه مذهبی را نداشته باشد و بداند نه از رضاخان و نه از هیچ یک از کسانی که در طول تاریخ مقابل عشق و علاقه مردم به امام حسین علیهالسلام ایستادند، بزرگتر نیست و آنچنان که آنها جواب درخور گرفتند، او نیز مستثنی نخواهد بود.
