به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه خود نوشت:
طیف تندرو مدعی اصلاحات طی چند ماه اخیر خط تخریب انتخابات را در پیش گرفته است. کمتر روزی است که رسانههای منتسب به این طیف اقدام به تخریب دولت سیزدهم و مجلس یازدهم نکنند و بر طبل قهر با صندوقهای رای نکوبند.
روز گذشته نیز یکی از فعالین این طیف در گفتوگویی با روزنامه اعتماد عنوان میکند: «متاسفانه رویکردی که حداقل طی ۲ انتخابات اخیر مشاهده شده دقیقا در نقطه مقابل افزایش مشارکتهای عمومی است. مردم با بهت و نگرانی به یکدیگر نگاه کرده و نسبت به چشمانداز آینده احساس نگرانی میکنند. مردم در انتخاباتهای اخیر نشان دادهاند که شیوههای حاکمیت درخصوص انتخابات را برنتابیده و حاضر نیستند در آن مشارکت کنند. این روند باعث کاهش مشارکت در انتخابات سالهای ۹۸ و ۱۴۰۰ به پایینترین سطوح خود شد. این در حالی است که در کشور ترکیه بهعنوان همسایه ایران مشارکت بالای ۸۰ و ۹۰ درصدی ثبت شده است. اما در شهرهای بزرگ و کلانشهرهای ایران میزان مشارکتها به زحمت به محدوده ۳۰ درصدی رسیده بود.»
این طیف که عموما سابقه سیاه خود در انتخابات پرشور سال ۱۳۸۸ را فراموش کردهاند و هیچگاه از کودتای مخملین خود علیه مردمسالاری و رای مردم در آن سال صحبت به میان نمیآورند با فرار به جلو سعی در به فراموشی سپردن عملکرد غیرقابل دفاع دولت یازدهم و دوازدهم و مجلس دهم دارند. آنان حرف از مشارکت انتخابات ریاستجمهوری ترکیه میزنند ولی نانجیبی و بحرانآفرینی در انتخابات ۸۸ و تلخ کردن شیرینی مشارکت ۸۵ درصدی بر ملت را فراموش کردهاند.
درست در همین روزهایی که بحث نحوه استقبال از یک ستاره فوتبال داغ است، افتضاح مجلس اصلاحطلب دهم در زمان حضور فدریکا موگرینی مسئول سابق سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز بهعنوان یکی از نمادهای تحقیر ملی در شبکههای اجتماعی بازنشر داده میشود. این تنها نمونهای از لیست رانتی مدعیان اصلاحات در انتخابات مجلس دهم و عملکرد ضعیف آن مجلس بود.
در رد دلیل مضحک آنان درباره کاهش مشارکت در انتخابات مجلس ۹۸ و ریاستجمهوری ۱۴۰۰ نیز همین بس که انتخابات سال ۹۸ درست پس از عملکرد بسیار ضعیف دولت دوازدهم در باب قیمت بنزین که منجر به اغتشاشات آبان ۹۸ شد و انتخابات ۱۴۰۰ در پایان دولت روحانی که کشور را در بدترین وضعیت اقتصادی پس از انقلاب تحویل داد برگزار شد.
این فرار به جلو در این روزها روش روتین مدعیان اصلاحات در قبال هر مسئلهای بوده و هست. آنان از دولتی که تنها دو سال از عمرش گذشته با عنوان شکستخورده یاد میکنند ولی هیچگاه از هشت سال عملکرد غیرقابل دفاع دولتی که با شعار بهبود اقتصادی و رابطه با دنیا بر سر کار آمد و با بدترین شرایط اقتصادی و بدترین شکل سیاست خارجی و دیپلماسی دولت را تحویل داد سخن به میان نمیآورند.
