به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ دانشگاه شهید چمران اهواز که دیگر با گفتمان دولت فاصله گرفته و با وجود شعار دولت در آرمانگرایی، به کار گیری نیروهای جوان و انقلابی و توسعه نگاه انقلابی در عرصه های مختلف هیچ حرفی برای گفتن ندارد و روزهای ناخوشی را طی می کند.
امروز حتی نیم بند نیروهای انقلابی که بالاجبار از سوی مدیریت دانشگاه بکارگرفته شده بودند، عطای دانشگاه را به لقایش بخشیدند و با وجود توانمندیهای قابل اعتنا، به سبب تصمیم گیری های فردی و نبود رفتارهای آکادمیک مبتنی بر خرد جمعی گوشه نشین شدند.
در بخش منابع انسانی عملا دانشگاه نتوانسته نیروی جوان انقلابی را به بدنه تزریق کند و موجی از ناامیدی را سبب گشته است و طوری که میزان جذب نیروی انقلابی با شاخصه های مدنظر امام خامنه ی در دولت قبل باید اعتراف کرد، بیشتر از فعلی بوده است. عملا برنامه کلان و مبتنی بر حکمرانی انقلابی در این زمینه به مثل سایر بخش ها دیده نمیشود.
در بدنه اصلی که پس از ۲ سال معاونان حداقل ۲ معاون و ۲ مشاور از سوی دانشگاه به نیروهای دوم خرداد سپرده شده است. در بدنه میانی که باید به حال وزارت علوم با این وضعیت گریست. گلوگاه اصلی تعمدا به نیروهای دولت قبل که در کارنامه خود حتی توهین به ایت الله رییسی در فضای مجازی دیده میشود، سپرده شده است تا راه نفس جریان انقلابی گرفته شود. از مدیر اداری تا روابط عمومی تا نظارت ارزیابی! که بکارگیری این نیروهای غیر وفادار به دولت را باید در کارنامه ضعیف دانشگاه در بخشهای مختلف مشاهده کرد.
انتصاب برخی روسای دانشکده ضعیف و مدیران نشریات با مرتبه استادیاری که در مدت کوتاه انتصاب موجی از نارضایتی را تولید کردند و مدیرانی که گفته میشود اگر رابطه سببی نداشتند، به این مسولیت نمیرسیدند. اینها همگی بخشی از ناکارآمدی است.
شفافیت یکی از شعارهای است که حضرت آیت الله رییسی همواره تاکید کرده است عملا در دانشگاه شهید چمران اهواز هیچ گاه محقق نشد و بسیاری از مسایل به دلایل نامعلوم مفتوح و بی پاسخ ماندند! از مولدسازی تا انتصابات تا هزینه کرد های خوابگاه!
یکی از پرونده های مفتوح و دارای ابهام در دانشگاه، مساله مدارس دانشگاه شهید چمران اهواز است. 4 مدرسه آموزشی در مقاطع مختلف زیر مجموعه دانشگاه شهید چمران اهواز است که به شکل هیات امنایی اداره می شوند که از سال 92 مدیریت این مجموعه در اختیار اصلاح طلبان است!
جالب این جاست با وجود درآمدزایی بالایی این مجموعه ها شفافیت مناسبی در این زمینه و نحوه هزینه کرد درآمدها ارائه نشده است. متاسفانه شفافیت لازم پیش از این سالها (قبل سال 92)نیز وجود ندارد.
جالبی قضیه این است که رئیس دانشگاه از جزئیات این مساله اطلاع دارد ولی به دلایل نامعلوم از برخورد با این مساله و تلاش برای شفافیت خودداری کرده است. ارزیابی اولیه نشان میدهد درامد دانشگاه از مدارس غیرانتفاعی چیزی در حدود ۲۰ میلیارد تومان است که به دلایل نامعلوم وصول نشده است.
ضعف دستگاهای نظارتی در این قضیه مشهود است و امید است سازمان بازرسی و سایر دستگاهای امنیتی به این مسأله ورود کنند و شفاف سازی کنند.
