به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشتی از محمدتقی فهیم */// فیلم «بی بدن» ساخته‌ی مرتضی علیزاده در راستای «علفزار» فیلم اول نویسنده بی‌بدن، یعنی کاظم دانشی ساخته و پرداخته شده است. خوبی دانشی این است که در جزییات پرونده‌های جنایی/قضایی تسلط یافته و به تعبیری این کاره شده است.
فیلم علیزاده در ساختار از فیلم علفزار پی‌روی می‌کند، یعنی افتتاحیه‌ای که ربط مستقیمی با داستان اصلی ندارد اما سوسپانس را می‌کارد و تا اخر هم بر تاروپود اثر جاری است. قصه براساس ماجرایی واقعی است و این یعنی داستان لو رفته اما بلدی تیم در رویکرد فرمیک باعث شده تا مخاطب کار را دنبال کند.
ویژگی فیلم در موضوع قصاص ، شاید برای اولین بار است که همذات‌پنداری دوار است و میان قاتل و مقتول می‌چرخد اما وجه غالب همدردی تماشاگر با خانواده مقتول است و بعضا دادگاه ذهن مخاطب حق را به مقتول می‌دهد. فضای کلی دلهره اور در تکنیک متوقف نمی‌شود تا فرازهایی که وارد پروسه افشاگری اجتماعی و نقد هیجانات فضای مجازی هم می‌شود .
*منتقد سینما
