به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از فارس، «آپاراتچی» قصه نقاش ساده ساختمانی است که سودای فیلمسازی دارد، اما پول ندارد. زنش قالی میبافد و قدری طلا دارد، اما پدرش دوست ندارد او به عالم هنر پا بگذارد.
این فیلم که در سازمان سینمایی سوره و با حمایت حوزه هنری ساخته شده، فیلمی بیادعا، مهربان با مخاطب، قصهگو و در طنزهایش، پاک و شریف است و قصه ترور یک دادستان دهه شصتی به نام حسن نوری را بازگو میکند که کارگردان تازهکار میخواهد از یک لات خیابانگرد، نقش اول بگیرد.
کارگردان فیلماولی که سودای سیمرغ دارد، بالاخره کار را راه میاندازد، اما با موانعی روبهرو میشود که دست آخر، فیلمش به جای تالار وحدت از دل مردم سر در میآورد.
او در روشن کردن ذهن مردم و شناساندن سیمای واقعی شهید حسن نوری، موفق میشود؛ کاری که در کتاب با ۱۴۴ صفحه انجام میشود و با احترام به «روحالله رشیدی» نویسنده کتاب، متن و نثر آن، رسمیتر و جدیتر از فیلم است و از ظرفیت شیرین و گرم طنز، بهره مشهودی نبرده است.
«آپاراتچی» به یک قصه واقعی تکیه دارد، اما مستند نیست. برداشت آزادی است از کتابی که با بازیهای خوب بازیگرانش از هومن برقنورد تا رضا ناجی، امید روحانی و بهنام تشکر موجب شده تا اثری بهتر و قویتر از کتاب خلق شود.
