به گزارش سرویس فناوری اطلاعات «خبرنامه دانشجویان ایران»، «کاربران ایرانی از بین ۲۴ کشور مورد بررسی، رتبه ششم اعتیاد به استفاده از تلفن همراه را دارند.» این نتیجه تازهترین پژوهشی است که توسط محققان دانشگاه مک گیل کانادا انجام شده است.
در حالی ایران رتبه ششم اعتیاد به استفاده از تلفن همراه را دارد که کشورهای «چین، عربستان و مالزی» در رتبه اول تا سوم این لیست قرار دارند. این تحقیق نشان میدهد که «بیش از 30 درصد» از مردم دنیا روزانه بیش از شش ساعت از تلفن همراه استفاده میکنند و بهطور میانگین یک «کودک» در «۱۰سالگی» صاحب اولین گوشی هوشمند میشود.
مدتی قبل هم آماری در سایت statista در خصوص «تعداد کاربران تلفن هوشمند در دنیا» منتشر شد که «ایران» در این لیست در «رتبه چهاردهم» در دنیا قرار داشت. بر اساس آمار سایت statista تعداد کاربران گوشی هوشمند در ایران از ترکیه و انگلستان و فرانسه هم بیشتر بود.
آمارهایی که مرکز ملی فضای مجازی از حضور کاربران ایرانی در اینترنت منتشر کرده هم تاییدکننده ادعای تحقیق دانشگاه مک گیل کانادا است. بر اساس این آمار در حالی که میانگین استفاده از فضای مجازی در دنیا «چهارساعت در روز» است، ایرانیان با استفاده از گوشی هوشمند، «روزانه 7 ساعت» در فضای مجازی حضور دارند.در سالهای اخیر توسعه ابزارهای دیجیتال از جمله گوشیهای هوشمند، سبک زندگی ایرانیان را تغییر داده، آنقدر که بسیاری از افراد بدون آنکه خودشان بدانند به «اختلال نوموفوبیا» یا «بی گوشی هراسی» مبتلا شدهاند. در این اختلال افراد، ترس از جدایی از تلفن همراه، هراس نداشتن اینترنت در گوشی یا ترس از تمام شدن باتری موبایل را دارند. این اختلال بعد از همه گیر شدن تلفنهای همراه و شبکههای اجتماعی در سال 2008 توسط موسسه تحقیقاتی YouGov تعریف شد.
روانشناس مهدی مسلمی فر یکی از اصلیترین دلایل اعتیاد به گوشی همراه در میان ایرانیان را کمبود سرگرمی برای جوانان، گران بودن تفریح و کم هزینه بودن وقت گذرانی در فضای مجازی میداند.
اما جامعهشناس امان الله قرایی مقدم معتقد است اعتیاد به موبایل مشکلی همه گیر حتی در کشورهای توسعه یافته است و ریشه آن در تغییر سبک زندگی، پلتفرمهای شبکه اجتماعی و دسترسی آسان به اطلاعات است.
روانشناس سمیرا آل بویه میگوید اعتیاد به گوشی هوشمند یک شبه ترک نمیشود. به مرور ایجاد شده و با راهکارهای مختلف کمرنگ میشود. داشتن برنامهریزی روزانه در کاهش زمان کار با گوشی هوشمند تاثیرگزار است. باید به تدریج ساعتهای استفاده نکردن از گوشی را زیاد کرد نه یک مرتبه، مثلا شبها گوشی را با خود به رخت خواب نبرید.یا قوانینی تعیین کنید مبنی بر اینکه زمان غذا خوردن همه گوشیها در یک مکان مشخص باشد یا اینکه زمان صحبت اعضای خانواده با هم گوشی دست کسی نباشد.
