کدام کودکان به گفتار درمانی نیاز دارند

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ مشکل در گفتار ممکن است بر اثر بیماری‌های مختلفی برای کودکان و بزرگسالان اتفاق بیفتد. گفتار درمانی شامل یکسری تمرین و تکنیک‌ها بوده که می‌تواند به بهبود اختلالات گفتاری افراد، کمک کند. 

برخی تصور می‌کنند که این روش درمانی تنها برای کودکان مناسب است. 

اما می‌توان گفت این متد درمانی برای هر رده سنی جوابگو خواهد بود. افرادی که به بیماری‌هایی همانند ام اس، آلزایمر، پارکینسون یا سایر بیماری‌های نورولوژیک مزمن دچار مبتلا هستند، اغلب در کارهایی همانند صحبت کردن یا غذا خوردن دچار مشکل می‌شوند.

اختلالات گفتاری توسط افراد متخصصی تحت عنوان گفتار درمانگر، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. درمانگرها می‌توانند با بررسی وضعیت بیمار، بهترین روش‌ها را برای بهبود گفتار او، به کار ببرند. 

در واقع این افراد در این زمینه به خوبی آموزش دیده‌اند و می‌توانند به شکل کاملا تخصصی تاثیر مثبتی را روی مشکلات تکلم و برقراری ارتباط بگذارند. 

وظایف گفتار درمانگر چیست ؟

برای بهبود مشکلات گفتاری لازم است تا حتما به یک شخص متخصص مراجعه کنید.اختلال گفتار مشکلی است که مانع از برقراری ارتباط فرد با استفاده از کلمات گفتاری می‌شود و می‌تواند به طریق مختلف مانند آسیب‌های عصبی به مغز، فلج عضلانی، ناهنجاری‌های ساختاری و ناتوانی‌های رشدی ایجاد شود.

گفتار درمانی کودکان

گفتاردرمانی بسته به اختلال گفتاری ممکن است در یک کلاس یا یک گروه کوچک و یا به صورت فردی انجام شود. تمرینات و فعالیت‌های گفتاردرمانی بسته به اختلال ، سن و نیازهای کودک متفاوت است.

فعالیت‌های زبانی: شامل بازی و صحبت با کودک با استفاده از تصاویر، کتاب‌ها و اشیا برای تحریک رشد زبان می‌شود. گفتار درمانگر ممکن است تلفظ صحیح را نشان دهد و از تمرینات تکراری برای کمک به افزایش مهارت‌های زبانی کودک استفاده کند.

فعالیت‌های بیانی: این فعالیت‌ها شامل همکاری نزدیک گفتار درمانگر با کودک برای کمک به تلفظ آنها می‌شود. گفتار درمانگر نحوه ایجاد صداهای خاص را، اغلب در حین فعالیت‌های بازی نشان می‌دهد.

تغذیه و بلع درمانی: یک گفتار درمانگر می‌تواند با کودکی که مشکلات جویدن یا بلعیدن دارد از نزدیک کار کند. همچنین تمرینات دهانی برای کمک به تقویت ماهیچه‌های دهان کودک موثر است.

گفتار درمانگر ممکن است از تعدادی تمرین زبان، لب و فک در کنار ماساژ صورت برای کمک به تقویت عضلات اطراف دهان استفاده کند و این موضوع می‌تواند به کودکان در گفتار و ارتباطات آینده شان کمک کند.

 گفتار درمانی بزرگسالان

ارتباطات اجتماعی: گفتار درمانگر ممکن است از حل مسئله، فعالیت‌های حافظه و تمرین‌های مکالمه برای بهبود ارتباطات استفاده کند.

تمرینات تنفسی: گفتار درمانگر از طریق تمرینات تنفسی برای کمک به اختلالات گفتاری و ارتباطی استفاده می‌کند.

تمرینات دهان: تمرینات دهانی روشی مناسب برای تقویت عضلات دهان است که می توانند به بهبود ارتباط کمک کند.

تمرینات بلع: مسائل پزشکی، مانند بیماری پارکینسون، سرطان دهان، یا سکته مغزی، ممکن است باعث مشکلات بلع شود. یک درمانگر می‌تواند از تمرینات بلع برای کمک به فرد در مدیریت این مسائل استفاده کند.

 لکنت زبان و آفازی؛ دو اختلال شایع گفتاری

لکنت یک اختلال گفتاری است که متخصصان آن را با منبع قابل اعتماد تکرار صداها، هجاها یا کلمات مشخص می‌کنند. فرد مبتلا به لکنت اغلب کلمات، هجاها یا عبارات را تکرار یا طولانی می‌کند، می‌داند که چه می‌خواهد بگوید، اما در صحبت کردن به صورت واضح مشکل دارد.

آفازی اختلالی است که باعث می‌شود فرد در زبان یا گفتار دچار مشکل شود. آسیب به بخش‌هایی از مغز که مسئول زبان هستند ممکن است باعث آفازی شود. سکته مغزی علت اصلی این بیماری در بزرگسالان است.

فرد مبتلا به آفازی ممکن است توانایی خود را در بیان و درک زبان از دست بدهد و همچنین ممکن است در خواندن یا نوشتن مشکل داشته باشد.

آفازی می‌تواند در نتیجه آسیب مغزی مرتبط با بیماری آلزایمر یا سکته ایجاد شود. چالش هایی که فرد با آن مواجه خواهد شد بستگی به این دارد که کدام قسمت از مغز تحت تاثیر قرار گرفته است.

مطالعات نشان می‌دهد که بین 9 تا 62 درصد از افرادی که سکته مغزی می‌کنند درجاتی از آفازی را تجربه می‌کنند.
سکته مغزی می‌تواند منجر به آفازی، از دست دادن توانایی برقراری ارتباط شود و به دنبال سکته مغزی ضعف یا فلج در یک یا هر دو طرف صورت یا بدن می‌تواند تولید گفتار یا نوشتن را دشوارتر کند. ماهیچه‌هایی که برای تنفس یا بلع استفاده می‌شوند ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند و این موضوع بر تولید صداها تأثیر می‌گذارد.

از آن جایی که بسیاری از افراد پس از سکته دچار آفازی می‌شوند، گفتار درمانگر ارزیابی را برای تشخیص آفازی بلافاصله پس از این رویداد انجام می‌دهد و نامگذاری اشیایی که با حرف خاصی شروع می شوند،خواندن یا نوشتن، گفت و گو و درک دستورات از تمرینات اساسی است که می‌تواند به ارزیابی مهارت های زبانی بیمار کمک کند.

 مدت زمانی که فرد به گفتار درمانی نیاز دارد به عوامل مختلفی مانند سن،شدت اختلال و فواصل بین درمان بستگی دارد و گفتار درمانی در صورت شروع زود هنگام در کودکان و بزرگسالان و در صورت مشارکت والدین و اطرافیان می تواند موفقیت آمیز باشد.