به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، سید حسن نصرالله در ۳۱ اوت ۱۹۶۰ میلادی در محله فقیرنشین «کرنتینا» در شرق بیروت به دنیا آمد.
پدرش «سید عبدالکریم» و مادرش «مهدیه صفیالدین» اهل روستای «البازوریه» از توابع شهر «صور» در جنوب لبنان بودند که به بیروت مهاجرت کردند.
سید حسن در سال ۱۹۷۶ و در سن ۱۶ سالگی با تشویق «سید محمد غروی» امام جمعه شهر صور و از دوستان «سید محمدباقر صدر» برای فراگیری علوم دینی به نجف اشرف مهاجرت کرد.
دبیرکل شهید حزبالله در سال ۱۹۷۸میلادی دروس مقدماتی حوزه را به پایان رساند و پس از ۲ سال اقامت در نجف، به دلیل فشارهای رژیم بعث عراق، به لبنان بازگشت.
سید حسن نصرالله از همان دوران نوجوانی به نوعی وارد فعالیتهای سیاسی شد و پس از پایان دوره دبیرستان در سال ۱۹۷۵ مسؤول جنبش امل در زادگاهش شهرک البازوریه شد.
وی پس از بازگشت از نجف در سال ۱۹۷۹ نیز به عضویت دفتر سیاسی جنبش امل درآمد و نماینده این جنبش در منطقه «البقاع» شد و در نهایت در سال ۱۹۸۲ به همراه گروهی دیگر از روحانیون مبارز از تشکیلات امل جدا شد و حزبالله لبنان را تأسیس کردند.
سید حسن نصرالله از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیتهای خود را در حزبالله متمرکز کرد.
وی علاوه بر این که در شورای مرکزی این جنبش حضور داشت مسؤول آمادهسازی نیروهای مقاومت و تأسیس هستههای نظامی آن نیز بود.
سید حسن نصرالله همچنین مدتی معاون «ابراهیم امین السید» مسوول حزبالله در بیروت و مدتی هم معاون اجرایی این جنبش بود.
سید حسن نصرالله در سن ۳۲ سالگی و پس از شهادت «سید عباس موسوی» دومین دبیرکل حزبالله در ۱۶ فوریه ۱۹۹۲ میلادی، با اجماع اعضای این جنبش به عنوان سومین دبیرکل آن انتخاب شد.
وی در دوران دبیرکلی حزبالله، به طور گسترده در حیات سیاسی داخلی لبنان مشارکت کرد و در انتخابات پارلمانی سال ۱۹۹۲، اولین انتخابات پارلمانی که پس از پایان جنگ داخلی در لبنان برگزار شد، به پیروزی مهمی دست یافت و با انتصاب ۱۲ نفر از اعضای حزبالله در پارلمان لبنان، فراکسیون «وفاداری به مقاومت» را تشکیل داد.
حزبالله در دوران وی به قدرتی منطقهای تبدیل شد و توانست پس از انجام عملیاتهای متعدد، در سال ۲۰۰۰ رژیم صهیونیستی را وادار به عقبنشینی از لبنان و آزاد کردن اسرای لبنانی کند.
دبیرکل حزبالله لبنان در سالهای مسئولیتش چندین بار از جمله در سالهای ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۱ مورد تهدید ترور ناکام واقع شده بود.
