به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در دهه اخیر، ظهور و گسترش رسانه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توییتر(شبکه ایکس فعلی)، یوتیوب و تلگرام تغییرات زیادی در صنعت تلویزیون ایجاد کرده است. این تغییرات نه تنها در نحوه تولید و پخش برنامه‌ها تأثیر گذاشته‌اند بلکه نحوه تعامل بینندگان با محتوای تلویزیونی را نیز دگرگون کرده‌اند.
تغییر در نحوه تبلیغات و بازاریابی
رسانه‌های اجتماعی به یک ابزار مؤثر برای تبلیغ و بازاریابی برنامه‌های تلویزیونی تبدیل شده‌اند. شبکه‌ها از پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و توییتر برای اطلاع‌رسانی درباره زمان پخش و محتوای برنامه‌ها استفاده می‌کنند. تیزرها و کلیپ‌های کوتاه در این پلتفرم‌ها دسترسی مخاطبان را افزایش داده و جذابیت برنامه‌ها را بیشتر می‌کند. برنامه‌هایی مانند "عصر جدید" و "خندوانه" با استفاده از هشتگ‌ها و انتشار لحظات جذاب در اینستاگرام توانسته‌اند مخاطبان زیادی را جذب کنند.
افزایش تعامل بینندگان
رسانه‌های اجتماعی این امکان را فراهم کرده‌اند که بینندگان پس از تماشای برنامه‌ها بتوانند به راحتی نظرات خود را به اشتراک بگذارند. این امر باعث ایجاد ارتباط دوطرفه بین سازندگان محتوا و بینندگان می‌شود. بینندگان می‌توانند در مورد شخصیت‌ها، داستان‌ها و عملکرد برنامه‌ها اظهار نظر کنند. شبکه‌های تلویزیونی نیز از بازخورد کاربران برای بهبود کیفیت برنامه‌های خود استفاده می‌کنند. برای نمونه، برنامه‌های زنده مانند برنامه‌های صبحگاهی و مسابقات تلویزیونی همچون "پانتولیگ" از هشتگ‌های اختصاصی در رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند تا نظرات و واکنش‌های مخاطبان را در لحظه بررسی کنند.
تغییر الگوی مصرف محتوای تلویزیونی
با افزایش دسترسی به اینترنت و گسترش شبکه‌های اجتماعی، بینندگان دیگر محدود به زمان پخش برنامه‌های تلویزیونی نیستند. بسیاری از مخاطبان محتوای تلویزیونی را از طریق ویدئوهای آپلود شده در پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب و آپارات و به ویژه تلوبیون که توسط رسانه ملی نیز تبلیغ و حمایت می‌شود، مشاهده می‌کنند. این روند موجب کاهش بیننده‌های تلویزیون در زمان پخش زنده و افزایش تماشای برنامه‌ها به‌صورت غیرزنده و آنلاین می‌شود.
برای مثال، بسیاری از سریال‌های محبوب مانند "پایتخت" یا "نون خ" بخش‌های پرطرفدار خود را در پلتفرم‌های ویدئویی و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند و مخاطبان به‌راحتی به این محتوا دسترسی دارند.
ایجاد رقابت بین تلویزیون و رسانه‌های اجتماعی
با ظهور اینفلوئنسرها و محتوای تولیدشده توسط کاربران در شبکه‌های اجتماعی، تلویزیون با رقابت سختی مواجه شده است. محتوای ارزان‌تر و در دسترس‌تر رسانه‌های اجتماعی باعث شده که بخشی از مخاطبان از تلویزیون به سمت این پلتفرم‌ها حرکت کنند. به سبب این قضیه، شبکه‌های تلویزیونی مجبور شده‌اند محتوای جذاب‌تری تولید کنند و نیز به نیازهای مخاطبان و استفاده از داده‌های شبکه‌های اجتماعی برای بهبود برنامه‌سازی توجه ویژه‌ای داشته باشند.
ظهور برنامه‌های تلویزیونی تعاملی
رسانه‌های اجتماعی باعث شده‌اند که برنامه‌های تلویزیونی تعاملی بیشتری ایجاد شوند. برنامه‌هایی که از نظرسنجی‌های آنلاین، کامنت‌های مخاطبان و مشارکت عمومی برای شکل دادن به محتوای خود استفاده می‌کنند. مثلا، در برنامه‌های استعدادیابی مانند "عصر جدید"، استفاده از نظرات مخاطبان در رسانه‌های اجتماعی نقش مهمی در انتخاب شرکت‌کنندگان دارد یا در برنامه "کتاب شیرین" که به روی آنتن شبکه پویا می‌رود، کودکان و نوجوانان در منزل می‌توانند با ورود به بسترهای مربوطه، به صورت همزمان با شرکت‌کنندگان، به سوالات مسابقه تلفنی پاسخ دهند.
در پایان می‌توان گفت رسانه‌های اجتماعی با ایجاد تغییر در نحوه تبلیغات، مصرف محتوا و تعامل با بینندگان، تأثیر قابل توجهی بر برنامه‌های تلویزیونی گذاشته‌اند. تلویزیون به‌عنوان یک رسانه سنتی باید همگام با این تغییرات حرکت کند و از ظرفیت‌های رسانه‌های اجتماعی برای حفظ و جذب مخاطب استفاده کند. این تعامل میان تلویزیون و رسانه‌های اجتماعی فرصتی مناسب برای بهبود کیفیت و نوآوری در تولید محتوای تلویزیونی فراهم می‌کند اما در عین حال نباید با استفاده بی‌مورد و نابجا از این رسانه‌ها، مرعوب این ابزار شده و کیفیت برنامه‌های تولیدی در سطح برخی محتواهای کم‌ارزش منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی تنزل یابد.
