به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ نخستین سالگرد بزرگداشت شهید رئیسی و همراهانش صبح امروز (چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت ماه) در صحن علنی مجلس شورای اسلامی برگزار شد.
در این مراسم که از ساعت هشت صبح برگزار شد، رئیس جمهور، معاون اول رئیس جمهور، جمعی از اعضای هیأت دولت، مسئولان لشکری، برخی از اعضای شورای نگهبان، برخی از ائمه جمعه و برخی از اعضای دولت سیزدهم و همچنین جمعی از اعضای خانواده شهدای خدمت حضور یافتند.
در ابتدای این جلسه رسمی غیرعلنی، سرود جمهوری اسلامی ایران توسط گروه موزیک سربازان نیروی زمینی ارتش نواخته و در ادامه مجری برنامه - مجید یراقبافان -، آغاز رسمی برنامه بزرگداشت مجلس را اعلام کرد تا قاری آیاتی چند از سوره «عصر» را در مجلس قرائت کند.
البته چهره صحن مجلس هم برای برگزاری این مراسم نیز با تغییراتی همراه بود و دو طرف جایگاه ناطقان نیز با عکس شهدای خدمت و گلدانهای مملو از گل آذین بسته شده بود.
بعد از گذشت دقایقی از برگزاری این مراسم، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی به عنوان سخنران نخست این مراسم پشت تریبون رفت و ماجرای سوگ رئیس جمهور را این طور آغاز کرد و گفت: «سال پیش در چنین ساعاتی کام ملت ایران از سانحهای تلخ شد و ما رئیس جمهوری که از سر صدق و صفا و صمیمیت فعالیت میکرد را از دست دادیم» وی گفت که تمام نیروی رئیسی برای خدمت به مردم و عزت ملی بود. رئیسی در خدمت رسانی مردمی زنده است رئیسی، رئیس جمهور همه آنهایی بود که در انتخابات شرکت کرده و نکرده بودند. اما قالیباف گفت و گفت و در انتها تاکید کرد راه انقلاب ادامه خواهد داشت و ما این راه بن بست و شکستی ندارد.
اما در ادامه کلیپی از اظهارات شهید رئیسی و بیانات مقام معظم رهبری و بیان ویژگی آن شهید که شهید رجایی را به خاطر میانداخت و همچنین بیان ویژگیهای سایر شهدای این سانحه هوایی از تلویزیونهای بزرگ و کوچک مجلس پخش شد؛ کلیپی که نگاه همه حضار را به آن جلب کرد و داغی تازه بر قلب حاضرین پای نهاد. این کلیپ در نهایت با این جمله از رهبر انقلاب که فرمودند: «دلم برای رئیسی سوخت» و تصاویری از اقامه نماز آقا بر پیکر این شهید، پایان یافت. جملهای که چندین بار اکو گرفت و پشت سرهم تکرار و داغ دل آقا را به دل همه انداخت و قلبهای حاضر را هم سوزاند.
مجلس ختم و سالگرد رئیسی در مجلس شورای اسلامی آن هم در جایگاهی که چندین سال پیش در آن تحلیف شد و طنین صدای آن را به یادگار دارد. در ادامه به سوز مرثیهسرایی حاج مرتضی طاهری گره خورد و دیگر صحن، صحنه چند قطره اشک بود و دستمالی که بر گونه میرفت و اشکی که اگر نریخته بودیم، دلمان در کویر تشنگی میماند.
در ادامه باز هم طنین بیانات آقا، که دل قرص میکرد و جان میبخشید، از درون کلیپ دیگری و از درون تلویزیونهای بزرگ و کوچک مجلس شنیده شد؛ این بار حرف از رشادت مرد دیگری بود؛ امیر دیپلماسی، «امیر عبداللهیان» کسی که پشت میز نماند؛ رهبر انقلاب درون این کلیپ از او به عنوان مذاکره کننده باهوش یاد کرد تا یادمان نرود، آن مرد بلند بالای دیپلماسی را.
دیگر نوبت رئیس بود، رئیس جمهور. پزشکیان باز هم در سادگی ظاهر، حاضر شد و پشت تریبون قد راست کرد تا مقداری از زوایای کمتر دیده شده زندگی رئیسی بگویید. پزشکیان که داغ دیده بود و پیرهن سیاه بر تن داشت؛ از سادگی زندگی رئیسی گفت. رئیس جمهور تاکید کرد «وقتی فرصت پیدا کردم به خانواده این عزیزان سر زدم و عرض ارادت کردم چیزی که برای من واقعاً عجیب بود و شایدم غیر منتظره وقتی که مشهد خدمت مادر رئیس جمهور رسیدم، ایشان در یک خانه معمولی زندگی میکرد و در یک محلهای که پایینتر از معمول و در یک خانه کوچک زندگی میکرد و تهران هم خانه این عزیزان رفتم، رئیس جمهور یک مملکتی در یک خانه معمولی در تهران و در منطقه معمولی زندگی میکرد.»
پزشکیان در ادامه به یاوهگوییهای ترامپ هم پاسخ داد و گفت: «ترامپ و دزدان قهار کره زمین که همه کشورها را میچاپند گفته بودند این افراد در جمهوری اسلامی میخورند، میبرند و میدزدند، باید ببینند که به چه شکلی میخوردند و میدزدند، اگر هم کسی ندا بلند کند که نمیگذاریم که شما بچاپید؛ میگویند شما غارتگر، دزد و تروریست هستید، آنهایی که خودشان ترور و غارت میکنند میخواهند به دیگر بگویند غارتگرند باید این زندگی را ببینند و بعد غارتهایی که خودشان در مقابل دیدگان همه انجام میدهند را ببینند. این اظهارات پزشکیان که داغ التیام میداد در ادامه موجب احسن احسن نمایندگان در صحن مجلس شد.
اما پزشکیان پس از اظهارات خود در صحن مجلس، مستقیم به سمت صندلی تعدادی از خانواده شهدای حاضر در این مراسم رفت و با آنها نیز همدردی کرده و با آنها همکلام و حرفهای آنها را شنید و پس از دقایقی مجلس را ترک کرد.
از این رو نخستین مراسم شهدای خدمت در بهارستان که از چند روز قبل برای آن تدارک دیده شده بود و با حضور بسیاری از رسانهها برگزار شد، پایان یافت تا ما دلمان همچنان از تکرار صدایی که هارداسان هارداسان گویان حاج آقا را صدا میزد، بسوزد و التیام از این داغ نگیریم.
