به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ هنوز هم این اتوبان بهدلیل موقعیت استراتژیک خود، یکی از مسیرهای پرطرفدار برای رفتوآمد بین شمال و جنوب شهر محسوب میشود و از خیابانهای کلیدی شرقی-غربی عبور میکند و همین موضوع باعث دسترسی آسان به نقاط مختلف شهر شده است. پیش از انقلاب اسلامی این بزرگراه با نام شاهنشاهی شناخته میشد و طول تقریبی آن ۹کیلومتر است.
تصویری که تابلوی ابتدای این بزرگراه در آن مشخص است، ضلع شمال غربی میدان هفت تیر (۲۵ شهریور سابق) را در سال ۱۳۴۹نشان میدهد. خیابانی که در عکس میبینید، ابتدای خیابان «نمونه» است که تابلوی ابتدای بزرگراه در این محل نصب شده است. این خیابان در آن سالها از ضلع شمال غربی میدان هفت تیر به سمت شمال و خیابان ناهید (مدائن سابق) به موازات و به جنوب خیابان شهید مطهری (تخت طاووس سابق) منتهی میشد.
در سال ۴۹ برای ساخت بزرگراه، ساختمانهای ضلع غربی خیابان نمونه تخریب شد و مسیر بزرگراه مدرس بعد از تخریب ساختمانهای معارض در مجاورت خیابانهای مطهری و بهشتی (تخت طاووس و عباسآباد) و مناطق شمالیتر شهر ادامه یافت و با ساخت زیرگذر و پل در مسیر آن تا چهارراه پارک وی کشیده شد. در تصویر بعدی نیز نمایی از تقاطع خیابان بهشتی و محل ساخت بزرگراه مدرس را در سال ۱۳۴۹مشاهده میکنید.
