به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ مسعود براتی/// یک نکته مهم در این لحظات حساس و تاریخساز شیوه درست طرح یک نکته، نقد و یا مطالبه است. آنچه که محکمات عقلانی در این لحظات جنگی است عدم تضعیف نیروهای نظامی، عدم تشویش اذهان مردم و بازی نکردن در زمین دشمن خصوصا جنگ روانی و ادراکی اوست. زمین دشمن را میتوان از تبیین رهبر انقلاب در سه پیامی که صادر کردند فهم کرد. کار سختی نیست.
لذا در زمان طرح هر نکته، نقد و یا مطالبه باید این را سنجید که آیا بازی در زمین دشمن هست یا خیر؟ مثلا اگر مطالبهای هست که اصرار روی آن سبب میشود که اعتماد مردم به نیروهای مسلح دچار خدشه شود، حتما طرحش کمکی نمیکند بلکه به ضرر است.
یا اگر طرح یک مطلب احتمال ایجاد تشویش اذهان عمومی و گسترش رعب داشته باشد، باید طرح نشود و یا ادبیاتش به گونهای باشد که اثر مخرب نداشته باشد. حتما میشود به گونهای طرح کرد که ضمن ایجاد هشیاری سبب ایجاد ترس نشود. اگر این را کسی بلد نیست، بهتر است طرح نکند. الان زمان عادی نیست که با افزایش پیازداغ و دراماتیک کردن مطلب که کمک به جذب مخاطب میکند، طرح موضوع کرد. این اشتباه است و بازی در زمین دشمن است.
مثلا گفته میشود الان باید بمب اتم ساخت و یا تنگه هرمز را بست. بعد اصرار زیاد روی این مطالبات صورت میگیرد. چون پاسخ مطلوب گرفته نمیشود، اصرار بیشتر و ادبیات تندتر میشود. همین اشتباه است. چرا که مخاطب را دچار چالش میکند و کم کم بدون آنکه ارادهای در کار باشد، ذهن مخاطبین و مردم نسبت به فرماندهان نظامی و رهبر انقلاب مخدوش میشود. در این لحظات جنگی این یک سم خطرناک و حتما به نفع دشمن است. حالا اگر ارادی هم باشد که حتما خیانت است.
به نظرم اگر کسی میخواهد با ارایه نکاتی در این فضا به تصمیمگیران خصوصا نیروهای نظامی کمکی کند، حتما مراقبت کند تا به دوستی خالهخرسه تبدیل نشود. روشهای رساندن مشورت به تصمیمگیران از محل انتشار در شبکههای اجتماعی نمیگذرد.
