به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حجتالاسلام والمسلمین علیاصغر ظهیری شامگاه دوشنبه در پنجمین شب از مراسم عزاداری دهه اول محرم هیئت خادمالرضا (ع) قم که در ورزشگاه شهید حیدریان برگزار شد، با تأکید بر اهمیت آمادگی روحی و طهارت درونی برای بهرهمندی از فیوضات مجالس حسینی، اظهار کرد: بهرهبرداری واقعی از محافل عاشورایی نیازمند دوری از گناه و تزکیه نفس است.
وی افزود: باید از خداوند بخواهیم دلهایمان را برای پذیرش معارف اهلبیت (ع) نرم کند و چشمانمان را با اشک بر سیدالشهدا (ع) زنده بدارد، چراکه اشک بر آن حضرت، دریچهای به سوی توبه و بازگشت به آغوش رحمت الهی است.
این استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه حضور در مجالس عزای حسینی نیازمند حداقلهایی از طهارت ظاهری و باطنی است، تصریح کرد: همانطور که در روایات برای ورود به حرم اهلبیت (ع) شرط طهارت بیان شده، درک معنویت مجلس حسینی نیز به طهارت قلب و ترک گناه وابسته است.
ظهیری با اشاره به آثار مخرب گناه بر زندگی انسان گفت: گناه نهتنها عذاب اخروی دارد، بلکه آثار وضعی و دنیوی آن، مانند تلخی در زندگی و نابسامانی روحی، با توبه ساده از بین نمیرود و باید برای زدودن آن مجاهدت کرد.
وی ادامه داد: اگرچه درِ توبه همواره باز است و حتی گناهکارترین افراد میتوانند بازگردند، اما باید بدانیم برخی زخمهای گناه، در دنیا باقی میماند و صرف توبه، عوارض دنیوی آن را پاک نمیکند.
این کارشناس دینی در ادامه با اشاره به نقش اشک در تحول روحی افراد اظهار داشت: یک قطره اشک از سر سوز دل بر سیدالشهدا (ع) میتواند زمینهساز گشایشهای فراوانی شود و دل را به وادی بندگی و نورانیت وارد کند.
وی در بخش دیگری از سخنانش به اهمیت حفظ حرمت حدود الهی پرداخت و خاطرنشان کرد: استمرار گناه موجب از بین رفتن پردههای ستر الهی و در نهایت رسوایی است؛ وقتی انسان بیپروا گناه میکند، خداوند نیز او را به حال خود رها میکند.
ظهیری افزود: اهلبیت (ع) با تمام وجود، دوستداران خود را پاس میدارند و ارتباط صادقانه با سیدالشهدا (ع) میتواند انسان را از وسوسههای شیطان محفوظ بدارد و او را در مسیر بندگی استوار سازد.
وی با اشاره به تفاوت دیدگاه اسلام و مسیحیت در موضوع توبه تصریح کرد: برخلاف سنت اعتراف در مسیحیت، در اسلام اعتراف علنی به گناه نهتنها ضروری نیست، بلکه مذموم است و بهترین توبه، توبهای است که میان بنده و پروردگار انجام گیرد.
این سخنران مذهبی با اشاره به سیره بزرگان اهل معرفت از جمله شیخ جعفر مجتهدی گفت: این عارف نامدار پس از سالها حبس در زندان عراق، با عنایت ویژه امیرالمؤمنین (ع) به مقامی رسید که میفرمود در نجف با حضرت لب به لب صحبت میکردم.
وی با یادآوری برخی رفتارهای ناپسند زائران در اماکن مقدسه، گفت: کربلا جای خنده و سلفی گرفتن نیست؛ این سرزمین آکنده از اشک و ناله ملائکه الهی است و زائران باید با حضور قلبی و آمادگی روحی وارد این عرصه شوند.
ظهیری اظهار داشت: برخی بزرگان تصریح کردهاند که زیارت کربلا، مانند مجالس اهلبیت (ع)، نیازمند آمادگی، معرفت و رعایت ادب خاص است.
وی در ادامه با اشاره به شخصیت حر بن یزید ریاحی تأکید کرد: اگر حر در روز عاشورا به سپاه امام نمیپیوست، روایت کربلا ناقص میماند و این نکته نشان میدهد که درِ توبه و حضور در دستگاه امام حسین (ع) تا آخرین لحظه باز است.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه گناه حتی اگر پنهانی باشد، اثر خود را در زندگی میگذارد، اظهار کرد: خداوند برای حفظ آبروی بندگان خود، غیور است و نباید با افشای گذشتههای تاریک، حرمت خود را شکست؛ بلکه باید توبه را مسیر بازسازی دانست، نه پردهدری.
وی در پایان خطاب به جوانان تأکید کرد: اگر کسی در گذشته اشتباهی کرده، نباید ناامید شود؛ راه بازگشت همواره باز است و توبهای که با اشک و اخلاص همراه باشد، میتواند سرآغاز فصل تازهای در زندگی معنوی او باشد.
