به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، جنگ 12 روزه تحمیلی رژیم صهیونیستی علیه ایران یکی از مهمترین درگیریهای مستقیم بین این طرف به شمار میرود که با حملات رژیم به تأسیسات نظامی، دانشمندان و مراکز هستهای ایران آغاز شد و با پاسخهای موشکی ایران ادامه یافت و سرانجام با تن دادن این رژیم به آتشبس به پایان رسید.
با این حال، رژیم صهیونیستی بعد از آتشبس تلاش کرده با بهرهگیری از عملیات روانی روایتی از به اصطلاح پیروزی قاطع در جنگ ارائه دهد، اما این روایتها با واقعیتهای میدانی و شواهد مستقل همخوانی ندارند.
تحریف اطلاعات، بزرگنمایی دستاوردها، و کنترل روایتهای رسانهای از ابزارهای اصلی رژیم صهیونیستی در جهت تلاش برای ساخت این تصویر پیروزمندانه بود، حال آنکه شواهد نشان میدهند که این ادعاها عمدتاً غلوشده هستند.
تحریف اطلاعات و بزرگنمایی
مهمترین روایت اسرائیل از «پیروزی در این جنگ» عمدتاً بر ادعای ضربه زدن به قلب توان نظامی و هستهای ایران استوار است. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی در سخنرانیهای خود اعلام کرد که عملیات اسرائیل برنامه هستهای ایران را برای سالها عقب انداخته و زنجیره فرماندهی نظامی این کشور را فلج کرده است.
این ادعا در حالی مطرح شد که رژیم تصور نمیکرد ایران بلافاصله بعد از ترور فرماندهان نظامیاش بتواند آنها را جایگزین کرده و عملیات موشکی خودش را برای حمله به نواحی حساس در فلسطین اشغالی آغاز کند.
در همین حال، ادعاهای رژیم در خصوص خصوص برنامه صلحآمیز هستهای ایران هم با واقعیتها همخوانی ندارند. به عنوان مثال همین دیروز رافائل گروسی، مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی گزارش داد که تأسیسات هستهای نطنز، اگرچه آسیب دیدهاند اما میتوانتد ظرف چند ماه غنیسازی را از سر بگیرد. تصاویر ماهوارهای نیز نشاندهنده خسارات محدود به بخشهایی از این تأسیسات بود، نه تخریب کامل آنها.
در تأسیسات فردو نیز بر خلاف آنچه رژیم صهیونیستی ادعا میکرد، دستگاههای اطلاعاتی آمریکا اذعان کردند که حملات آمریکا تنها به مدت چند ماه برنامه هستهای ایران را به عقب انداخته است. هر چند آمریکاییها اصرار دارند که ضربه اساسی به برنامه هستهای ایران زدهاند.
کنترل و سانسور جریان اطلاعات
رژیم صهیونیستی همچنین با کنترل جریان اطلاعات و سانسور خسارات خود، تلاش کرد تا روایت پیروزی را تقویت کند.
خبرنگار سیاسی شبکه «کان» در جریان یکی از عملیاتهای موشکی ایران در وعده صادق 3 صراحتاً اعلام کرد «اجازه نداریم درباره میزان خسارت و جزئیات حملات ایران به اماکن نظامی اطلاعاتی ارائه دهیم.» این جمله نشاندهنده قفل کامل اطلاعاتی در خصوص تلفات و خسارات سنگین وارده است.
شایعهپراکنی نیز نقش مهمی در استراتژی جنگ روانی رژیم صهیونیستی در راستای تلاش برای ساخت یک روایت پیروزمندانه ایفا کرد. گزارشهایی از تماس عوامل اسرائیلی با مقامات ایرانی برای ایجاد فشار روانی و انتشار شایعات درباره خسارات گسترده به اقتصاد ایران، مانند تخریب میدانهای نفتی پارس جنوبی، بخشی از این تلاش بود.
این شایعات برای القای حس ناامیدی و بیثباتی در ایران طراحی شده بودند، اما ایران اعلام کرد که خسارات به زیرساختهای نفتیاش محدود بوده و تولید نفت ادامه دارد.
شکست پروژه مشروعیت بخشی به حملات
رژیم صهیونیستی همچنین تلاش کرد با معرفی برنامه هستهای ایران به عنوان یک «تهدید جهانی» مشروعیت اخلاقی و سیاسی برای خودش دست و پا کند. هر چند رسانههای غربی تلاش زیادی کردند تا این روایت رژیم را تقویت کنند اما در نهایت بسیاری از کشورها اقدامات رژیم را محکوم کردند.
در منطقه غرب آسیا، اردن این حملات را نقض آشکار حاکمیت ایران و قوانین بینالمللی توصیف کرد و با شدیدترین لحن محکوم نمود. عربستان سعودی نیز حملات را محکوم کرد و آن را نقض حاکمیت ایران و هنجارهای بینالمللی دانست. امارات متحده عربی با لحنی تند از این حملات انتقاد کرد و نسبت به پیامدهای آن برای امنیت منطقه ابراز نگرانی نمود. قطر نیز این اقدام را نقض حاکمیت و امنیت ایران خواند و محکوم کرد. عمان اسرائیل را مسئول تشدید تنش و تبعات آن دانست و این حملات را تهدیدی برای ثبات منطقه توصیف کرد. عراق به صراحت از ایران حمایت کرد و در نشست شورای امنیت سازمان ملل، اسرائیل را عامل تشدید تنشها دانست. یمن این حملات را به شدت محکوم کرد و آن را تجاوزی تحت حمایت آمریکا دانست.
پاکستان، به عنوان همسایه ایران، یکی از شدیدترین واکنشها را نشان داد. وزیر امور خارجه این کشور، اسحاق دار، حملات را اقدامات تجاوزگرانه و غیرقانونی خواند و همبستگی خود را با ایران اعلام کرد.
ترکیه نیز از طریق رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور این کشور، حملات را تحریک آشکار و تلاش برای کشاندن منطقه به فاجعه توصیف کرد و آن را محکوم نمود. مصر نیز در کنار دیگر کشورهای عربی، این حملات را محکوم کرد و خواستار خویشتنداری شد.
در سطح جهانی، روسیه و چین به شدت حملات اسرائیل و همچنین حملات بعدی آمریکا به تأسیسات هستهای ایران را محکوم کردند. کره شمالی حملات را اقدامی شنیع و جنایت علیه بشریت توصیف کرد و آن را محکوم نمود. ارمنستان این حملات را یکجانبه و خطری برای صلح جهانی خواند و محکوم کرد.
کشورهای عربی و اسلامی عضو سازمان همکاری اسلامی، از جمله الجزایر، چاد، کومور، جیبوتی، گامبیا، موریتانی، سومالی، سودان، بحرین و برونئی، در بیانیهای مشترک حملات اسرائیل را محکوم کردند. مالزی و اندونزی نیز به طور جداگانه از حملات اسرائیل انتقاد کردند. بولیوی، برزیل، کوبا و آفریقای جنوبی نیز از منظر حقوقی این حملات را نقض قوانین بینالمللی دانستند و محکوم کردند.
گزارشهای تحلیلگران نشان داد که ایران با پاسخ موشکی خود علاوه بر حفظ توان بازدارندگی در دیپلماسی منطقهای دستاوردهایی کسب کرد و از جمله توانست روابط خودش با برخی کشورهای عربی را تحکیم کند.
تحریف اطلاعات توسط اسرائیل نهتنها در بزرگنمایی دستاوردها، بلکه در پنهان کردن شکستها نیز مشهود بود. اظهارات نتانیاهو در روزهای نخست جنگ به صراحت حکایت از این داشت که او به دنبال تغییر حکومت در ایران است اما او هنگامی که مشاهده کرد که تلاشهایش برای تحریک مردم به سرانجام نمیرسد مدعی شد که قصد سرنگونی حکومت را نداشته است.
