به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، پژوهش جدید نشان میدهد که دادههای سلامت بیمار بیش از ۳ میلیون زن در سوئد را در یک دوره ۲۰ ساله تجزیه و تحلیل کرده است، نشان میدهد که افرادی که به «نشانگان پیش از قاعدگی» یا پیاماس (PMS) یا «اختلال کجخلقی پیش از قاعدگی» یا پیامدیدی (PMDD) مبتلا شدهاند، در مقایسه با زنانی که این بیماری در آنها تشخیص داده نشده است، ۱۱ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی در مقطعی از زندگی خود بودهاند.
زنان جوانتری که قبل از ۲۵ سالگی دچار اختلال پیش از قاعدگی شدهاند، خطر ابتلا به بیماری قلبی حتی بیشتر، یعنی ۲۴ درصد، را داشتهاند.
الیزابت برتون-جانسون، یکی از پژوهشگران در این بررسی و استاد اپیدمیولوژی در دانشگاه ماساچوست-امهرست، گفت: «این یادآوری دیگری است که در جوانی از سلامت قلب و عروق خود مراقبت کنید و منتظر رسیدن دهه ۵۰ یا بعد از آن نمانید.»
برتون-جانسون گفت برای تشخیص «نشانگان پیش از قاعدگی» (پیاماس) یا پیامدیدی شدیدتر، علائمی مانند نوسانات خلقی، خستگی، گرفتگی عضلات و هوسهای غذایی باید «به اندازه کافی بد» باشند تا بتوان آنها را «متوسط» یا «شدید» ارزیابی کرد، یا تأثیر قابل توجهی بر توانایی عملکرد بیمار داشته باشند.
پژوهشگران زیرگروههای بیماریهای قلبی عروقی، از جمله نارسایی قلبی و آریتمی (ضربان قلب نامنظم) را تجزیه و تحلیل کردند. اختلالات ریتم ضربان قلب زمانی رخ میدهد که پیامهای الکتریکی قلب دچار اختلال میشوند و باعث میشوند قلب خیلی سریع یا خیلی آهسته بتپد. اختلالات ریتم ضربان قلب و اختلالهای خونرسانی به ماهیچه قلب (آسیب ناشی از پلاکهایی که در شریانهای کرونری ایجاد شدهاند)، قویترین ارتباط را با پیاماس یا پیامدیدی داشتند.
اگرچه این پژوهشگران دلایل احتمالی این ارتباط را بررسی نکردهاند، اختلالات پیش از قاعدگی ممکن است بازتابدهنده یک عارضه فیزیولوژیکی زمینهای باشد.
این عارضه میتواند شامل التهاب و تغییر سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون - یک سیستم هورمونی که فشار خون را تنظیم میکند - باشد. این تغییرات التهابی میتواند منجر به افزایش تجمع پلاک در اطراف شریانهای قلب شود - که خطر بیماری قلبی را افزایش میدهد.
حتی با در نظر گرفتن سایر عوامل خطرساز قلبی عروقی مانند سیگار کشیدن، وزن، مصرف دارو و برخی از بیماریهای زمینهای، زنانی که به اختلال پیش از قاعدگی مبتلا بودند، بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات قلبی بودند.
البته محدودیتهایی در این تحقیق وجود دارد. برتون-جانسون گفت که آنها فقط زنانی را بررسی کردند که تشخیص بالینی اختلال پیش از قاعدگی داشتند و از آنجا که جمعیت مورد مطالعه در سوئد مستقر بود، بیماران احتمالاً بیشتر سفیدپوست بودند.
کارشناسان میگویند باید تمرکز بیشتری بر عوامل خطر زنان برای بیماری قلبی، که میتواند شامل شرایط تولید مثلی، هورمونی و متابولیکی باشد، وجود داشته باشد.
کارشناسان میگویند یافتههای این بررسی میتواند راه را برای تشخیص بیماریهای قلبی عروقی در بیماران جوانتر هموار کند و پزشکان باید سابقه کامل قاعدگی بیمارانش را بگیرند.
