به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، در پی حمله ناجوانمردانه رژیم منحوس رژیم صهیونیستی و گذراندن 12 روزی پر تلاطم، نقش مادران در این مدت بسان تمام روزها و اتفاقات مهم، بیش از پیش مشخص بود، زمانی که این خیمه نیاز به یک ستون داشت برای تکیه روزهای پر استرس و برافراشتن روح امید که از دست کسی ساخته نبود به جز مادران و زنانی که همیشه روشنی بخش فضای خانواده خود هستند.
۱. مادران؛ تکیهگاه اصلی آرامش و امنیت روانی خانواده
در بحبوحه تهدیدها و نگرانیها، مادران باید خودشان آرام میماندند تا بتوانند آرامش را به خانه و خانواده بازگردانند. استرس و اضطراب روزانه میتوانست خانه را به میدان جنگی دیگر تبدیل کند، اما مهربانی، دلسوزی و خرد مادران، سپری بود در برابر این امواج منفی.
مادران با خلق فضاهای امن، گفتگو با کودکان و ایجاد روتینهای آرامبخش، توانستند اضطراب را در خانواده کاهش دهند. آنان به ویژه با زبان ساده و قصهگویی، ترسهای پنهان کودکان را بیرون کشیدند و آنها را به سمت امید و آینده هدایت کردند.
روایت:
خانمی از اهالی اصفهان میگوید: «در یکی از شبهای حمله، صدای انفجار نزدیک بود و بچهها از ترس گریه میکردند. من کنارشان نشستم و قصهای از شجاعت مردان و زنان وطنمان گفتم، تا اینکه آرام شدند. آن لحظه فهمیدم که مادر بودن یعنی چراغی در تاریکی.»
۲. مدیریت هوشمندانه بحران در خانه؛ تامین نیازها و مقابله با کمبودها
کمبود منابع و قطع احتمالی امکانات، شرایطی بود که مادران باید با خلاقیت و تدبیر آن را مدیریت میکردند. برنامهریزی دقیق در مصرف مواد غذایی، بهینهسازی منابع و یادگیری روشهای جایگزین برای تهیه مایحتاج، از مهارتهای ضروری بود.
برخی مادران حتی به تولید صنایع دستی و فروش آن پرداختند تا به اقتصاد خانواده کمک کنند. این تلاشها نه تنها موجب گذراندن بحران شد بلکه به افزایش اعتماد به نفس و حس مسئولیتپذیری زنان انجامید.
مثال:
در برخی محلات تهران، گروههای زنان تشکیل شد که با دوخت لباس، تهیه خوراکیهای سنتی و فروش آن، درآمدی برای خانوادهها فراهم کردند. این اقدامات به ویژه برای زنان سرپرست خانوار، حکم نجاتبخش داشت.
۳. نقش مادران در تربیت نسلی مقاوم و متعهد
در شرایطی که جوانان و نوجوانان در معرض خطرات مستقیم بودند، مادران مسئولیت سنگینی در تربیت و انتقال ارزشها داشتند. آنان مفاهیمی چون شجاعت، ایثار، وطندوستی و مقاومت را در دل فرزندان کاشتند و به شکل دادن به نسلی مقاوم و امیدوار کمک کردند.
این تربیت در قالب فعالیتهای روزانه، گفتوگوهای خانوادگی، آموزشهای دینی و ملی و حتی بازیها و شعرخوانی انجام میشد.
روایت:
مادری در مشهد تعریف میکرد که چگونه هر شب قبل از خواب، داستانهایی از شهدا و ایثارگران برای فرزندش میگفت تا او بفهمد که جنگ تنها خشونت نیست بلکه دفاع از حق و آزادی است.
۴. حضور زنان در عرصههای اجتماعی و حمایتهای مردمی
زنان در این دوران نقشهایی فراتر از خانه برعهده گرفتند. آنها در سازماندهی گروههای داوطلبانه، جمعآوری کمکهای مردمی، امداد و حمایت از خانوادههای آسیبدیده فعال بودند. این فعالیتها نشان از حس عمیق مسئولیت اجتماعی و عشق به میهن داشت.
با وجود محدودیتها و خطرات، زنان با برگزاری جلسات همبستگی، تهیه بستههای کمکهای اولیه، و حضور در مراکز حمایتی، نقش بزرگی در تقویت انسجام اجتماعی ایفا کردند.
۵. نقش زنان در عرصههای تخصصی؛ از پزشکی تا فناوری
در شرایط بحرانی، زنان متخصص همچنان به وظایف خود ادامه دادند. پزشکان، مهندسان، پژوهشگران و معلمان زن، با حضور فعال خود به حفظ سلامت عمومی، آموزش و پیشرفت علمی کمک کردند.
این زنان با تحمل فشارهای روحی و جسمی، در خط مقدم مقابله با تهدیدها و بحرانها بودند و نشان دادند که توانمندیهای زنانه محدود به خانه نیست.
۶. ایثار مادران دانشمندان و فعالان هستهای
خانوادههای دانشمندان هستهای، بخصوص مادرانشان، بخش ویژهای از مقاومت بودند. آنها با پذیرش خطرات و تحمل دوری و نگرانیهای بیپایان، پشتوانهای مستحکم برای فرزندان و همسران خود بودند.
ایستادگی آنان، نمادی از مقاومت ملت ایران در برابر فشارهای خارجی بود و انگیزهای برای ادامه راه و پیشرفتهای علمی.
۷. مقاومت فرهنگی و حفظ هویت در روزهای پرآشوب
حفظ ارزشهای فرهنگی، دینی و ملی، در روزهای حمله یکی از کارهای حیاتی زنان بود. آنان با برگزاری مراسم مذهبی، آموزش اصول اخلاقی و ترویج فرهنگ مقاومت، به پایداری روانی و اجتماعی جامعه کمک کردند.
۸. مادران؛ روح پشتیبان خانواده در شرایط فقدان و سوگ
در مواجهه با فقدان و شهادت عزیزان، مادران باید قوی میماندند و دیگر اعضا را آرام میکردند. مدیریت سوگ، حمایت روانی از خانواده و حفظ انسجام، بخشی از وظایف سنگین آنان بود.
۹. نقش زنان در ترویج امید و بازسازی روانی جامعه
پس از هر بحران، بازسازی روحیه جامعه مهم است. زنان با فعالیتهای هنری، فرهنگی و مشاورهای، به بهبود حال مردم کمک کردند و فضای مثبت ایجاد کردند.
۱۰. مشارکت زنان در فعالیتهای رسانهای و اطلاعرسانی
زنان فعال در رسانه، صدای خانوادهها و جامعه را به گوش جهان رساندند و چهره انسانی مقاومت ایرانی را معرفی کردند.
۱۱. زنان و مادران؛ الهامبخش نسل آینده
الگوهای مقاومت و صبر زنان، چراغ راهی برای نسلهای آینده است و ارزشهای میهندوستی و ایثار را در دل جوانان میپروراند.
نتیجهگیری
حمله دوازده روزه اسرائیل به ایران، فرصتی بود برای نمایش قدرت و ایثار مادران و زنان ایرانی. آنان نه تنها ستونهای خانواده بلکه پیشرانان مقاومت اجتماعی، فرهنگی و علمی بودند. شناخت و تقدیر از این نقشها، تجلیل از تاریخ مقاومت ملت ایران و الهامبخشی برای فردای بهتر است.
زهرا ضرابیان
