به گزارش گروه سیاسی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ خورشید تازه طلوع کرده بود و صفهای طولانی برای دریافت آب و نان در کوچههای غزه شکل گرفته بودند. کودکان خسته از گرسنگی کنار مادرانشان ایستاده بودند، سالمندان دستهای لرزان خود را به سوی کمکهای انسانی دراز کرده بودند و هر نفس، نماد امیدی بود برای ادامه زندگی. اما در یک چشم بر هم زدن، صدای انفجار و تیراندازی سکوت را شکست و امیدها در میان دود و خون پراکنده شد، اینجا، جایی که مردم تنها به دنبال لقمهای نان و قطرهای آب بودند، بار دیگر صحنهای از فاجعه انسانی شد و غیرنظامیان بیگناه قربانی خشونتهای مرگبار شدند.
صفهای انسانی؛ از امید به قربانگاه
در کوچههای باریک غزه، صفهای طولانی برای دریافت آب و نان، صحنهای آشنا شده است. اما این صحنه هر لحظه میتواند با انفجاری یا رگبار گلوله به فاجعه بدل شود. گزارشهای وزارت بهداشت غزه نشان میدهد تنها طی هفتههای اخیر، بیش از دو هزار نفر در همین صفها به شهادت رسیدهاند و دهها هزار نفر دیگر زخمی شدهاند. کودکان و سالمندان، آسیبپذیرترین گروهها، بیشترین قربانیان این سیاست مرگبار هستند.
گرسنگی؛ ابزار تازه جنگ
کارشناسان حقوق بشر هشدار میدهند اسرائیل با بستن گذرگاهها و جلوگیری از ورود کمکهای انسانی، عملاً «گرسنگی اجباری» را به ابزاری برای حذف جمعی فلسطینیان تبدیل کرده است. به گفته آنان، سوءتغذیه و قحطی نهتنها زندگی هزاران کودک را گرفته، بلکه آینده یک نسل را به سرقت میبرد. این شیوه، همان هدف بمباران را دنبال میکند: کشتار تدریجی و بیصدا.
واکنش جهان اسلام؛ سکوتی پرهزینه
بیش از دو میلیارد مسلمان در سراسر جهان شاهد این تصاویرند، اما واکنش رهبران سیاسی جهان اسلام همچنان پراکنده و ناکافی است. در حالی که افکار عمومی جوشان است، دولتهای عربی و اسلامی عمدتاً به بیانیههای محتاطانه بسنده کردهاند. این شکاف میان ملتها و حاکمان، نهتنها بحران مشروعیت را برای دولتهای منطقه تشدید کرده، بلکه اسرائیل را در ادامه سیاستهای مرگبارش جسورتر ساخته است.
جنوب جهانی؛ گامی کمسابقه
در مقابل، کشورهای جنوب جهانی تلاش کردهاند ابتکار عمل دیپلماتیک را در دست بگیرند. نشست اخیر لاهه با حضور نمایندگان ۳۰ کشور آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین، به صدور بیانیهای منجر شد که شامل توقف صادرات سلاح به اسرائیل، ممنوعیت عبور کشتیهای حامل تسلیحات و بازبینی قراردادهای دولتی است. هرچند این اقدامات هنوز نتوانسته توازن قدرت را تغییر دهد، اما نشانهای از شکلگیری یک جبهه تازه علیه مصونیت اسرائیل است.
خطر فروپاشی حقوق بینالملل
تداوم این شرایط، پیامدی فراتر از بحران انسانی دارد. اگر اسرائیل بدون هزینه، همچنان از گرسنگی و خشونت سیستماتیک علیه غیرنظامیان استفاده کند، قواعد بنیادین حقوق بینالملل ـ از منع نسلکشی تا حفاظت از غیرنظامیان ـ به تدریج بیاعتبار میشود. این روند، تهدیدی برای نظم جهانی است؛ نظمی که در برابر چشم همگان در حال فرسایش است.
غزه امروز تنها یک میدان جنگ نیست؛ آزمایشگاهی برای بیاثر کردن حقوق بینالملل و بیاعتنایی به وجدان جهانی است. صفهای نان و آب که باید نماد زندگی و بقا باشند، به خونآلودترین تصاویر تاریخ معاصر بدل شدهاند. پرسش اصلی اکنون این است: جهان تا چه زمانی تماشاگر خواهد ماند و چه زمانی مسئولیت در برابر فاجعهای آشکار را به عهده خواهد گرفت؟
گزارش از امیر کریمی
