به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، حسین سیمایی صراف شامگاه شنبه ۱۵ شهریور، در مراسم اجرای کنسرت ارکستر فیلارمونیک ارمنستان در تخت جمشید اظهار کرد: در برابر ستون‌های باشکوه تخت جمشید فرصتی استثنایی است تا از فرهنگی سخن بگوییم که هزاران سال در این سرزمین ریشه دوانده است. تخت جمشید تنها یک بنای تاریخی نیست بلکه کتابی سنگین است که پیام فرهنگ ایرانی را تا امروز رسانده است.
وی افزود: در نگاره‌های تخت جمشید ملت‌های گوناگون با لباس‌ها، زبان‌ها و آیین‌های متفاوت اما با چهره‌های آرام و در سالی سرشار از هدیه در کنار هم حضور یافته‌اند؛ صفحه‌ای که نشان می‌دهد ایران از دل تنوع فرهنگی به پیوستگی شگفت‌انگیزی رسیده است.
وزیر علوم با بیان اینکه ایرانیان در روزگار باستان تمدنی بنا نهادند که در آن علم، هنر، دین، سیاست و تنوع قومی و فرهنگی در کنار هم معنا می‌یافت، بیان کرد: اسلام این میراث را نه‌تنها کاهش نداد بلکه غنی‌تر کرد و ثمراتی چون فلسفه ملاصدرا، عرفان حافظ و مولوی و معماری باشکوه مدارس و مساجد را پدید آورد.
سیمایی صراف ادامه داد: در دوران جدید نیز دانشگاه‌ها و مراکز علمی ادامه همان روحیه بوده‌اند؛ روحیه‌ای که علم‌دوستی و آینده‌نگری را در ذات خود دارد. همانگونه که ریچارد نلسون فرای، ایران‌شناس برجسته، نوشته است ایران در طول تاریخ نه‌تنها زادگاه فرهنگ‌های بزرگ بوده بلکه توانسته فرهنگ‌های بیگانه را جذب و بصورتی تازه و انسانی بازآفرینی کند.
وی با اشاره به مدارا به عنوان ویژگی همیشگی ایرانیان گفت: ایرانیان همواره اهل مدارا بوده‌اند و همین ویژگی به آنان امکان داده که امپراتوری پایدار بنا کنند. این پیوستگی فرهنگی تعریف‌کننده ایرانی بودن است؛ یعنی امروز بودن، صلح‌طلب بودن، خداپرست بودن و اهل مدارا بودن. این ارزش‌ها باید امروز نیز در دانشگاه‌ها و جامعه زنده بماند.
جایگاه روابط ایران و ارمنستان
وزیر علوم همچنین روابط ایران و ارمنستان را جلوه‌ای از روحیه تعامل فرهنگی دانست و گفت: پیوند با دوستان و همسایگانی همچون ارمنستان جایگاه ویژه دارد. روابط تاریخی و فرهنگی دو ملت، از همزیستی دیرینه جامعه ارمنی در ایران تا همکاری‌های علمی و هنری امروز، بازتاب همان روحیه تعامل و تفاهم متقابل است.
سیمایی صراف در پایان تصریح کرد: تخت جمشید به ما یادآوری می‌کند که قدرت تمدن‌ها با شمشیر باقی نمی‌ماند بلکه با فرهنگ، دانش و انسانیت ماندگار می‌شود؛ پیامی که امروز بیش از هر زمان دیگری برای منطقه ما و جهان ضروری است.
