به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از محمد ایمانی/// توضیحات دیشب آقای عراقچی درباره توافق با آژانس، دارای ابهامات جدی است:
ایشان از یک سو می گوید: "این توافق، جدا از مذاکرات با تروئیکای اروپایی است و این دو ربطی به هم ندارند"؛ و از طرف دیگر عنوان می کند:
"اعتبار این توافق تا وقتی است که هیچ عمل خصمانه‌ای علیه ایران صورت نگیرد به شمول اسنپ‌بک. اگر فعال سازی این مکانیسم نهایتا صورت بگیرد، این توافق دیگر اعتبار ندارد".
اگر ما تعهدات خود را انجام دادیم و طرف اروپایی در مرور زمان (ولو با تمدید چند ماهه) نهایتا اسنپ بک را به اجرا گذاشت، بی اعتباری توافق دیگر معنا ندارد و کار از کار گذشته است.
عراقچی می گوید: "آژانس قبول کرده که حمله به تأسیسات ما غیرقانونی، خلاف حقوق بین‌الملل، و خلاف منشور ملل متحد و اساسنامه آژانس است".
مطلقا در اظهارات چند ماه گذشته رافائل گروسی، یک جمله هم پیدا نمی کنید که جنایت "بمباران تاسیسات و ترور دانشمندان ایرانی" را محکوم کرده و غیر قانونی دانسته باشد، بلکه حق را به رژیم جنایتکار صهیونیستی و آمریکا داده است.
بعد از اعلام توافق هم، گروسی موضع مد نظر آقای عراقجی را بیان نکرد و اساسا اگر چنین کند، او را از مدیر کلی ساقط می کنند!
آقای عراقچی می گوید: "در خصوص تأسیسات هسته‌ای بمباران شده، آژانس قبول دارد نگرانی های امنیتی ایران، نگرانی های مشروعی است. و همچنین قبول دارد که این نگرانی ها را باید مورد توجه قرار دهد".
این تعبیر، خلاف رویکرد چند ماه اخیر گروسی حتی پس از توافق بوده است. بخش بعدی اظهارات آقای عراقچی درباره موضوع بازرسی ها، اختلاف جدی دو طرف را بیشتر نشان می دهد:
"در هر توافقی، هر طرف روایت خود را دارد و هر طرف تلاش می‌کند روایت خود را برجسته‌تر بیان کند. آقای گروسی باید به شورای حکام گزارش دهد که توافقی صورت گرفته که مورد رضایت او بوده و منطبق بر قوانین است.".
چاره کار چیست؟ انتشار متن توافق، برای پایان دادن به روایت های متناقض. قطعا متن توافق، نمی تواند محرمانه باشد، چه اینکه آمریکا و اسرائیل و اروپا، کاملا از متن توافق مطلع هستند. بنابراین، محرمانگی، صرفا در نسبت با مجلس و افکار عمومی ایران است!
از سوی دیگر، نظارت شورای عالی امنیت ملی بر هر نوع توافق از این دست، حتما لازم است اما کافی نیست.
سند متقن بر این ادعا، ماجرای برجام است که متن آن، در شورا هم بررسی و تایید شد و این در حالی بود که برخی هشدارهای جدی صاحب نظران درباره منافذ پر خسارت برجام، از سوی تیم مذاکره کننده انکار می شد، از جمله:
لغو نشدن و برگشت پذیری تحریم ها، امکان جدی عهدشکنی آمریکا و اروپا، وجود مکانیسم ماشه در برجام و قطعنامه 2231 و ...
مرور زمان ثابت کرد که تذکرات صاحبنظران درباره برخی خسارت های تعبیه شده، کاملا درست بوده؛ چنان که کشور، با وجود اجرای یکطرفه برجام به مدت سه سال و پیمان شکنی آشکار طرف غربی، با مکانیسم ماشه دست به گریبان است و به اعتبار همین ساز و کار خائنانه، تیم آقای عراقچی ناچار به مذاکره دوباره با اروپای عهدشکن و بدهکار شده اند!
اجمالا اینکه ضرورت دارد وزارت امور خارجه برای رفع ابهامات، متن توافق را منتشر کند. باید توجه داشت که فضای خوش بینی و خوش خیالی ده سال قبل نسبت به آمریکا و اروپا و آژانس، به خاطر عملکرد خود آنها از بین رفته است و باید طلبکارانه -و نه از موضع انفعال- با آنها مواجه شد.
