به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یکی از چماق هایی که همواره برخی اصولگرایان و وفاقیون به دست دارند و در مقاطع زمانی گوناگون آن را بر سر جریان انقلابی در صحنه زده اند این بوده است که هییس همه خفه شوند،همه چی با رهبری هماهنگ است و کاتولیک تر از پاپ نشوید. همیشه میگویند مگر میشود بدون اجازه ایشان اتفاقی رقم بخورد! همین قدر ساده اندیش و احمق. این جماعت ساده لوح اساسا فهم دقیقی از منطق مواجهه رهبری با مسائل کشور و مسئولین ندارند، اینان اساسا منطق ایده امام و امت را متوجه نشده اند و فهم دقیقی از وجود عاملیت انسانی در نظام حکمرانی کشور ندارند و فکر میکنند رهبری با یک دکمه میتواند صحنه را تغییر دهد. خود ایشان در دیدار سال گذشته با خبرگان، به این موضوع اشاره کردند:"در مورد رهبری ممکن است گاهی بتواند،گاهی نتواند. البته در مورد رهبری نخواستن متصور نیست،مسأله توانستن و نتوانستن است."
این توانستن و یا نتوانستن به عوامل گوناگونی بستگی دارد. از عملکرد بازیگران سیاسی حاضر در صحنه خصوصا خواص و موقعیت اجتماعی و عمومی جامعه و مردم تا مدل و ایده کارگزاران وقت کشور برای اداره مملکت. ما در صحنه اداره کشور با عاملیت های انسانی، وزن کشی های اجتماعی و فشارها و ذهنیت سازی های رسانه ای و اجتماعی مواجه ایم. به هر میزانی که ایده مدنظر رهبری در این سه عامل بسط پیدا کند، ایشان قدرت چانه زنی و پیشبرد ایده خود را دارد و اینجا دقیقا جایی است که کنشگران انقلابی میتوانند نقش آفرینی کنند.
وقتی حلقه های میانی به تکالیف خویش عامل نباشند و خودشان هم دچار تردید و خطای تحلیل باشند و از طرفی دیگر فشار جریانات معارض گفتمان انقلاب به سطح بالایی برسد و رهبری نسبت به حرکت کلی مسیر انقلاب احساس خطر کنند خودشان وارد صحنه شده و پشت بلندگو خط شکنی میکنند. مثالهای فراوانی را میتوان ذکر کرد که ایشان پشت بلندگو در مقابل خط تحریف و تضعیف گفتمان انقلاب ایستادند و بازی کسانی که میخواستند همه کارهایشان را با تابلوی هماهنگی با رهبری مشروع کنند،بهم زدند.
اما این بار اول نبود که رهبری در مقابل جریان "همه چی با رهبری هماهنگه" ایستادند. در ماجرای دیدار لاریجانی رئیس وقت مجلس با حسنی مبارک دیکتاتور مصر در شرایط که ما سالها با مصر در وضعیت قطع روابط سیاسی بودیم، بعد از آنکه جریان دانشجویی به این دیدار واکنش نشان داد، عده ای باز مطرح کردند که این دیدار با رهبری هماهنگ شده است. چندی بعد خود لاریجانی اعتراف کرد که اجازه ای از رهبری نگرفته و صرفا با جناب حجازی هماهنگ کرده بود. در نهایت در سفر رهبری به کرمانشاه ایشان مخالفت خود را با این دیدار مطرح کردند و کاشف به عمل آمد که اساسا جناب حجازی در اینباره نظر رهبری را جویا نشده بودند.
در ماجرای برجام هم شاهد آن بودیم که به کرات افرادی در سطوح عالی نظام در پی القای این موضوع بودند که برجام مورد تایید رهبری است و به قول خودشان برجام تصمیم نظام بوده است. ادعایی که مورد واکنش رهبر انقلاب قرار گرفت. در دیدار دانشجویی سال 98 به صراحت این ادعا را رد کردند و بیان داشتند با آنچه رخ داد مخالف بودند. "یکی از دوستان گفتند تصویب برجام را به رهبری نسبت دادهاند؛ خب بله، اما شما که چشم دارید، ماشاءالله هوش دارید،همه چیز را میفهمید! آن نامهای را که من نوشتم نگاه کنید،ببینید تصویب چه جوری است؛ شرایطی ذکر شده که در این صورت این [توافق] تصویب میشود...بنابراین نه، برجام را به آن صورتی که عمل شد و محقق شد، بنده خیلی اعتقادی نداشتم و بارها هم به خود مسئولین این کار -به آقای رئیسجمهور، به وزیر محترم خارجه... همین را گفتهایم و موارد زیادی را به آنها تذکر دادهایم."
در ماجرای عبور از خطوط قرمز نظام در مذاکرات وقتی منتقدین سخن از عبور مذاکره کنندگان از خطوط قرمز میکردند باز عده ای میگفتند همه چیز با رهبری هماهنگ است و به تعبیر جناب صفارهرندی حتی تیم مذاکره کننده به خطوط قرمز نزدیک هم نشده، تا اینکه خود ایشان صراحتا گفتند:"وزیر خارجهی محترم ما در مواردی به بنده گفت که ما [مثلاً] اینجا را یا این خط قرمز را دیگر نتوانستیم حفظ کنیم." یا در مقابل ادعای برخی که میگفتند تمام جزئیات مذاکرات زیر نظر ایشان است بیان کردند:"نکتهی بعدی این است که بنده در جزئیات مذاکره دخالتی نکردم، بازهم نمیکنم... اینکه حالا گفته بشود که جزئیات این مذاکرات تحت نظر رهبری است،این حرف دقیقی نیست."
در ماجرای تصویب لوایح استعماری fatf در مجلس و رای اعتماد به وزرا هم بعد از القای مجدد این موضوع که همه چیز با رهبری هماهنگ است شاهد موضع صریح ایشان درباره این موارد بودیم. در سخنرانی اخیر ایشان به نمونه دیگری درباره برجام اشاره کردند که نشان میداد بر خلاف اراده و نظر ایشان مسئولین به نظر خود عمل کردند و شد آنچه نباید میشد.
