به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جام جم نوشت: پیت هگسِت، وزیر دفاع آمریکا دیروز عملیاتی نظامی را با ادعای تلاش برای «حذف نارکوتروریستها» یا کسانی که واشنگتن آنها را تروریستهای قاچاقچی موادمخدر معرفی کرده، اعلام کرد؛ آن هم در شرایطی که نگرانیها از اینکه تقویت حضور نیروی دریایی آمریکا در آبهای آمریکای لاتین مقدمه حملات زمینی و یک درگیری گستردهتر علیه کاراکاس باشد، رو به افزایش است.
هگست در پیامی در ایکس نوشت: «امروز عملیات نیزه جنوبی را اعلام میکنم. این مأموریت از میهن ما دفاع میکند، نارکوتروریستها را از نیمکره ما حذف میکندوکشورمان را از دست موادمخدری که مردم ما را میکشد، مصون نگه میدارد.»
در این پست هیچ جزئیاتی درباره اینکه این عملیات شامل چه اقداماتی خواهد بود یا چه تفاوتی با عملیاتهای نظامی در حال اجرا دارد، ارائه نشده. دولت دونالد ترامپ در حال اجرای یک کارزار نظامی در کارائیب و شرق اقیانوس آرام است و برای آنچه «یورش ضد مواد مخدر» مینامد، نیروهای دریایی و هوایی را به میدان فرستاده است.
طبق آمار ارائهشده از سوی آمریکا، نیروهای پنتاگون از اوایل سپتامبر تاکنون حدود ۲۰ شناور را در آبهای بینالمللی منطقه هدف قرار دادهاند؛ حملاتی که دستکم ۷۶ کشته برجای گذاشته است. درنتیجه تحولات ذکر شده؛ ونزوئلا نیز نیروهای نظامی کشور را به سطح آمادهباش کامل رسانده و منتظر حرکت بعدی واشنگتن خواهد بود.
آمادهسازی مقدمات جنگ
بهگفته چند منبع آگاه از نشستهای کاخ سفید به سیبیاس، مقامهای ارشد نظامی روز چهارشنبه گذشته گزینههای بهروزشدهای را برای عملیات احتمالی در ونزوئلا از جمله حملات زمینی به ترامپ ارائه کردند. منابع سیبیاس میگویند پیت هگسِت وزیر جنگ، دن کین رئیس ستاد مشترک ارتش و دیگر مقامات ارشد، رئیسجمهور آمریکا را درباره گزینههای نظامی قابل اجرا در روزهای پیش رو توجیه کردند.
باوجود افزایش زمزمههای جنگ با کاراکاس، سخنگویان کاخ سفید و پنتاگون نیز از اظهار نظر خودداری کردند. در راستای همین روند، منابع غربی افزودند که جامعه اطلاعاتی آمریکا در ارائه اطلاعات لازم برای عملیات احتمالی برای سرنگونی حکومت مادورو در نگین نفتی کارائیب مشارکت داشته است.
در سطح میدانی نیز تحرکات پوششی پنتاگون برای جنگ احتمالی شدت گرفته است. ستاد فرماندهی جنوب آمریکا در پستی در شبکههای اجتماعی اعلام کرد که تفنگداران دریایی آمریکا در حال انجام تمرینات توپخانهای روی ناو تهاجمی «یواساس ایووجیما» در کارائیب هستند؛ تمریناتی که بهادعای این فرماندهی در حمایت از «اولویتهای رئیسجمهور دونالد ترامپ برای مختلکردن قاچاق غیرقانونی موادمخدر و حفاظت از میهن» انجام میشود اما نگرانی برای یورش به سواحل کاراکاس را افزایش داده است.
مقاومت علیه دروغپراکنی
تجمع نیروهای نظامی آمریکا از دیدگان رئیسجمهور بزرگترین دارنده ذخایر نفتی آمریکای لاتین نیز دور نمانده است. رئیسجمهور مادورو روز چهارشنبه در تلویزیون دولتی ونزوئلا، عنوان کرد پنتاگون روایتهای جعلی ایجاد میکند تا حملات خود به کشتیها در آبهای منطقهای را توجیه کرده و کشور او را تهدید کند. مادورو گفت: «چون نمیتوانند بگویند ما سلاحهای بیولوژیکی یا شیمیایی مخفی داریم، روایت عجیبی میسازند.»
وزارت دفاع ونزوئلا اوایل این هفته اعلام کرد که تقریباً ۲۰۰ هزار نیروی نظامی برای رزمایشی دو روزه بسیج شدهاند تا آمادگی کشور برای مقابله با «تهدید امپریالیستی» ناشی از افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه بهبود یابد. درهمین راستا، ولادیمیر پادرینو لوپز، وزیر دفاع ونزوئلا سهشنبه شب گفت استقرار نظامی آمریکا در کارائیب «حملهای مبتذل علیه حاکمیت و صلح» نهتنها ونزوئلا بلکه کل منطقه است.
فارغ از دولت کاراکاس، تحلیلگران برجسته نیز با اعمال واشنگتن در دریای کارائیب شدیداً مخالف هستند. الیزابت دیکینسون، تحلیلگر ارشد گروه بحران بینالمللی در منطقه آمریکای لاتین، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «هیچچیزی که یک ناو هواپیمابر بیاورد، برای مبارزه با تجارت مواد مخدر در منطقه مفید نیست.» او افزود: «به نظر من این پیام واضح را بیش از آنکه به مقابله با مواد مخدر مربوط باشد، هدفش فشار آوردن بر کاراکاس است.»
گذشته تاریک یانکیها
مداخله استعماری آمریکا در امور همسایگان لاتین، روند جدیدی نیست. از اوایل قرن بیستم، واشنگتن بارها در کشورهای آمریکای لاتین برای حفاظت از منافع اقتصادی و سیاسی خود مداخله کرده است. در سال ۱۸۹۸، آمریکا به بهانه جنگ اسپانیا وارد کوبا شد و پس از آن در نیکاراگوئه، هائیتی و جمهوری دومینیکن حضور نظامی برقرار کرد. این مداخلات غالباً به بهانه «حفظ ثبات منطقهای» یا «حمایت از سرمایهگذاریهای آمریکایی» انجام میشد و میلیونها نفر از مردم محلی تحت فشار و سرکوب قرار گرفتند. در دوران جنگ سرد، شدت مداخلات افزایش یافت. کودتاهای حمایتشده علیه دولتهای منتخب مردمی در گواتمالا (۱۹۵۴)، شیلی (۱۹۷۳) و برزیل نمونههای آشکار این سیاستها هستند.
سازمان سیا و پنتاگون با پشتیبانی از دیکتاتورها، ایجاد شورشها و ترور سیاسی، تلاش کردند نفوذ کمونیسم را محدود کنند؛ اما در عمل این اقدامات منجر به سرکوب گسترده، شکنجه، قتلهای فراقانونی و بیثباتی طولانیمدت در کشورها شد و اعتماد عمومی به نهادهای دولتی را بهشدت تضعیف کرد. در دوران پس از جنگ سرد، آمریکا حضور نظامی و نفوذ خود در آمریکای لاتین را تحت بهانههای «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» و «تهدیدات تروریستی» گسترش داده است اما تحلیلگران میگویند این اقدامات بیش از آنکه اهداف امنیتی داشته باشد، با اهداف ژئوپلیتیکی و فشار سیاسی بر دولتهای منطقهای هماهنگ بوده است. اعزام ناوهای هواپیمابر، تمرینات نظامی گسترده، آموزش و حمایت از گروههای مسلح محلی و عملیات ضد مواد مخدر موجب تنشهای منطقهای، بیاعتمادی گسترده و آسیبهای اقتصادی و اجتماعی شده است.
این مداخلات، همزمان با نمایش قدرت و اعمال نفوذ، اغلب با کمترین شفافیت و بدون ارزیابی واقعی از نتایج بالقوه انجام شده و بهطور مداوم بحثهای حقوق بشری، حاکمیت ملی و مشروعیت دولتها را در کشورهای هدف به چالش کشیده است.
قطع همکاری انگلستان و آمریکا
بحران کارائیب استارمر، نخست وزیر انگلیس را نسبت به ورود به جنگ نامحبوب دیگر بهوسیله ترامپ نگران کرده است. طبق گزارشهای خبری آمریکا و انگلیس، بهطور موقت اشتراکگذاری اطلاعات با آمریکا درباره قاچاق مواد مخدر در منطقه کارائیب را متوقف کرد. این اقدام به معنای قطع یک رابطه اطلاعاتی است که بیش از ۸۰ سال دوام داشته است.
قطع اطلاعات لندن احتمالاً تنها ناراحتی کوچکی برای موج کشتارآمریکاییها در کارائیب بوده است. با این حال، نگرانیهایی وجود دارد که دونالد ترامپ پس از انتشار خبر، ممکن است واکنش خشمگینی نشان دهد. پیشتر و در دهه ۱۹۷۰، هنری کیسینجر هنگام تصدی سمت مشاور امنیت ملی، دستور قطع تنبیهی برخی اطلاعات به متحدان راهبردی را داد که باعث توقف کوتاه تصاویر ماهوارهای شد.
