به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ کارشناسان میگویند که این حوادث نتیجه آب و هوای نامساعد هستند که با فعالیت های انسانی تشدید شدهاند.
به گفته مقامات، بیش از ۷۸۰ نفر در اندونزی، ۴۶۵ نفر در سریلانکا و ۱۸۵ نفر در تایلند جان باختند و سه مورد مرگ نیز در مالزی تأیید شده است.
به گزارش ایندیپندنت، هنوز از سرنوشت بیش از ۱۰۰۰ نفر اطلاعی در دست نیست. میلیونها نفر آسیب دیدهاند و پس از تخریب جادهها، پلها و خطوط برق، ارتباط روستاها برای چند روز قطع شده است و دهها هزار نفر مجبور به اسکان در پناهگاههای اضطراری شدهاند.
افراد برای زندهماندن به پشتبامها یا درختان رفتهاند و جادهها بهسرعت به بستر رودهای گلآلود خروشان تبدیل و هزاران خانه ویران شده است.
«کلر نولیس» - سخنگوی سازمان جهانی هواشناسی (WMO) - میگوید کشورهایی مانند اندونزی، سریلانکا، تایلند، ویتنام و فیلیپین بیش از همه از «ترکیبِ بارشهای مرتبط با مانسون و فعالیت گردبادهای حارهای» آسیب دیدهاند.
مانسون فقط باران نیست. در واقع به الگوهای بادِ فصلی گفته میشود که تفاوتی آشکار میان فصلهای خشک و پرباران ایجاد میکند.
این تغییر از دیرباز در جنوب و جنوبشرق آسیا محسوستر بوده است؛ جایی که مانسونِ تابستانی بارانهای سیلآسا میآورد که برای کشاورزی، زیستبومها و تامین آب حیاتیاند.
آیا تغییرات اقلیمی مقصر است؟
به گزارش یورونیوز، هیئت بین دولتی تغییر اقلیم (IPCC) هشدار میدهد که گرمایش قابل توجهی که از قرن بیستم در سراسر آسیا مشاهده شده است، احتمال سیلابها را در مناطق مانسونِ جنوب، جنوب شرق و شرق آسیا افزایش میدهد زیرا بهازای هر یک درجه افزایش دمای هوا، جو حدود ۷ درصد رطوبت بیشتری در خود نگه میدارد و این میتواند به بارشهای شدیدتر و سنگینتر منجر شود.
سال گذشته، سطح دیاکسید کربنِ گرماگیر در جو به بالاترین میزان ثبتشده جهش کرد و سازمان ملل هشدار داد که این امر اقلیم زمین را «توربوشارژ» میکند و به رخدادهای حدی بیشتری میانجامد.
یک گزارش از IPCC تایید میکند که بارشهای حدی در سالهای اخیر در جنوب و شرق آسیا رو به افزایش بوده است که بسامد این رخدادهای جوی تنها بدتر خواهد شد.
«بنجامین هورتون» - استاد علوم زمین در دانشگاه شهری هنگکنگ - هشدار میدهد که اگرچه تعداد کل طوفانهای مرگبار شاید «بهطور چشمگیر افزایش پیدا نکند»، شدت و غیرقابلپیشبینیبودن آنها افزایش خواهد یافت.
