به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در روزهایی که نقدهای اجتماعی از برگزاری رویداد ماراتن کیش در باب پوششهای نامتعارف بالا گرفته، برخی کانالهای تلگرامی که عمدتاً با بودجه عمومی و بیتالمال اداره میشوند مأموریت تازهای چون سفیدشویی در پشت صحنه این رویداد را پیدا کردهاند، آنها با هزینههای هنگفت تبلیغاتی و پولپاشی گسترده، تلاش میکنند آنچه واقعیت دارد را به جشنوارهای زیبا و بیحاشیه تبدیل کنند. خروجی این عملیات رسانهای انتشار دهها عکس هنری و ورزشی، ویدئوهای شاد و کپشنهای پر زرق و برق است در حالیکه جملهای درباره هنجارشکنی و آشفتگی فرهنگی که در این میان رخ داده، است هم اشاره نمیشود.
هدف این پروژه سفیدشویی برای این رویداد بدون شک داشتن دغدغه مردمی نیست بلکه پوشاندن صورت مسئله است زمانی که این کانالهای نیمهرسمی ادعا دارند همیشه پشت مردم ایستادهاند به جای اطلاعرسانی مسئولانه در نقش روابط عمومی این رویداد پر حاشیه فرو رفتهاند و این تلاش برای بزک کردن بیبندوباری، اخلاق رسانهای در فضای مجازی را زیر سوال میبرد. در حالی که همینها ادعای انعکاس حقیقت و نقد اجتماعی هم دارند ولی برخی از آنها با دریافت بودجههای عمومی، تبدیل شدهاند به پایگاهی برای سفیدشویی چون وقتی دغدغههای اجتماعی با چند قاب زیبا و چند ویدئوی خوشآبورنگ به حاشیه رانده شود، پیامی جز این ندارد «اصل ماجرا مهم نیست، دروغ را زیباتر نشان میدهیم و هزینهاش با مردم.»
از نکات بحثبرانگیز این حاشیه پشتوانه مالی آن است که سرمایهگذار این رویداد بانکهایی هستند که بودجه آنها در نهایت به اموال عمومی برمیگردد. نمایش پررنگ لوگوها، بنرها و تبلیغات و پولپاشی برای سفیدشویی حکم تأیید رسمی یک هزینهکرد از جیب مردم را داشت. چون بخش قابل توجهی از سهام این بانکها متعلق به صندوقهای بازنشستگی است؛ صندوقهایی که باید با احتیاط از سرمایههای مردم حفاظت کنند. اما بودجههای عمومی را برای برگزاری یک رویداد بحثبرانگیز و ناسازگار با هنجارهای فرهنگی هزینه کردند البته باید این را هم بگوییم که بحث ما این نیست که چرا فلان بانک اسپانسر شده بحث اصلی و مهم این است که چرا هزینه بیت المال باید برای یک رویداد نامتعارف و سفیدشوییاش خرج شود.
در حالی که این منابع باید صرف توسعه خدمات، بهبود رفاه مردم و تقویت اقتصاد شود، به جای آن برای بزککاری تصویری و شوی رسانهای خرج میشود، آیا این اقدام در تضاد با وظایف قانونی مدیران این نهادها نیست؟ چرا باید پول عمومی صرف تولید محتواهایی شود که فرهنگ را دچار بحران بیمعنایی و سطحیسازی کرده، چرا بودجه بیتالمال خرج آرایش خطا میشود، نه اصلاح آن و هزاران چرایی دیگر.
