به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛رافائل گروسی مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) در مصاحبه با روزنامه آرژانتینی «ال ناسیونال»، مدعی شد: در حال حاضر، ایران حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد در اختیار دارد؛ سطحی که تقریباً نزدیک به غنای مورد استفاده برای اهداف نظامی است و به همین دلیل نیازمند نظارت فنی و دقیق است!
این سخنان مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در حالی است که او پیشتر هم با همین سنخ موضعگیریها درباره برنامه هستهای ایران، زمینه لازم برای تجاوز خصمانه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه تهران را فراهم کرد.
گروسی در ادامه خاطرنشان کرد که بازگشت کامل بازرسان آژانس به ایران و از سرگیری مأموریتهای نظارتی در چارچوب توافقات، شرط اساسی برای ارائه ارزیابیهای معتبر درباره برنامه هستهای ایران است.
این دیپلمات آرژانتینی گفت: بدون نظارت مؤثر، امکان قضاوت فنی معتبر درباره ماهیت فعالیتهای هستهای ایران وجود نخواهد داشت.
گروسی افزود که مذاکرات و رایزنیها با مقامات ایرانی و دیگر بازیگران بینالمللی شامل آمریکا، کشورهای اروپایی، روسیه و چین ادامه دارد تا راهحلی پایدار و قابل راستیآزمایی برای مدیریت برنامه هستهای ایران حاصل شود.
وی تأکید کرد که این اقدامات صرفاً فنی و به منظور کاهش خطرات ناشی از اشاعه هستهای است.
مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی، همچنین به تنشهای اخیر منطقهای، به ویژه میان ایران و رژیم صهیونیستی، اشاره و تأکید کرد که تشدید درگیریها فضای دیپلماسی هستهای را پیچیدهتر کرده و خطر اشتباه محاسباتی را افزایش میدهد.
وی درباره اتهام جانبداری از رژیم صهیونیستی نیز گفت: اتهام جانبداری بخشی از کار دیپلماسی است. برخی میگویند من عروسک خیمه شب بازی صهیونیستها هستم و دیگران میگویند برعکس. یک روز طرفداران اوکراین میگویند من در جیب ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه هستم، چون با او دیدار میکنم، و روز دیگر وقتی با ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهوری اوکراین هستم، طرفداران روسیه میگویند من طرف کییف هستم».
گروسی چنین استدلال کرد که این دقیقاً همان چیزی است که دیپلماسی میطلبد و این همان کاری است که باید انجام شود. گفتگو، مذاکره و ارائه راهحلهای ملموس برای مشکلات موجود بخش مهم کار است.
وی همچنین مدعی شد که مورد تهدید قرار گرفته و افزود: متأسفانه، من همچنان تحت حفاظت هستم، زیرا کارشناسان، تهدیدها را معتبر میدانند. اما فراتر از آن، معتقدم نباید در برابر تهدیدها تسلیم شد.
این دیپلمات آرژانتینی با اشاره به افزایش تنشهای هستهای، تضعیف ائتلافهای سنتی و حرکت جهان بهسوی چندقطبی شدن، گفت: مشروعیت و کارآمدی نهادهای بین المللی، بهویژه سازمان ملل، بهشدت آسیب دیده است.
وی تصریح کرد: اگر به بحرانهای اخیر نگاه کنید از کامبوج و تایلند گرفته تا هند، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، سودان جنوبی و غزه، یک وجه مشترک آشکار وجود دارد و آن، غیبت سازمان ملل است. این وضعیت نمیتواند ادامه یابد.
گروسی که از سال ۲۰۱۹ ریاست آژانس بینالمللی انرژی اتمی را بر عهده دارد، تأکید کرد با وجود گذشت ۸۰ سال از تأسیس سازمان ملل، این نهاد همچنان برای صلح و امنیت جهانی «غیرقابل جایگزین» است، اما نیازمند بازسازی اعتماد و اثربخشی است.
وی، بحرانهای حلنشدهای مانند جنگ اوکراین و غزه را نمونههایی از ناکامی ساختار فعلی چندجانبهگرایی دانست و گفت: سازمان ملل با «بحران عمیق اعتبار و کارآمدی» مواجه است.
به گفته مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی، بازگشت جنگهای کلاسیک، تشدید رقابتهای ژئوپلیتیک و استفاده سیاسی از ابزارهایی مانند تعرفههای تجاری، جهان را وارد وضعیتی بی سابقه کرده است.
گروسی که ۶۴ سال دارد و نخستین آمریکای لاتینی است که پس از چهار دهه ریاست نهاد نظارتی هستهای سازمان ملل را بر عهده گرفته، نامزدی خود را با حمایت رسمی دولت آرژانتین اعلام کرده است. قرار است این نامزدی ۲۲ دسامبر در بوئنوسآیرس و با حمایت شورای آرژانتینی روابط بینالملل بهطور رسمی معرفی شود.
مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی افزود: وظیفه من حفاظت از رژیم عدم اشاعه و جلوگیری از وقوع حادثه هستهای است و این امر مستلزم گفتوگو با همه طرفهاست.
گروسی همچنین نسبت به «احیای بازدارندگی هستهای» هشدار داد و گفت: قدرتهای هستهای نهتنها زرادخانههای خود را حفظ کردهاند، بلکه در حال نوسازی و گسترش آن هستند؛ روندی که فشار برای اشاعه هستهای در سایر کشورها را افزایش داده است.
وی با رد اتهامهای جانبداری در مناقشات مختلف، گفت: این انتقادها بخشی از ذات دیپلماسی است و تأکید کرد گفتوگو، میانجیگری و ارائه راهحلهای عملی، تنها مسیر جلوگیری از تشدید بحرانهاست.
به گفته گروسی، تصمیم نهایی درباره دبیرکل آینده سازمان ملل در شورای امنیت اتخاذ خواهد شد؛ جایی که او با رقبایی از جمله میشل باشله رئیسجمهوری پیشین شیلی، روبهروست.
وی تصریح کرد نامزدیاش نه بر مبنای نظریه، بلکه بر پایه تجربه عملی در مدیریت خطرناکترین بحرانهای ژئوپلیتیکی جهان شکل گرفته است.
