به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از تسنیم؛ نوال حیدری، عضو هیئت علمی گروه پرستاری دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز در یادداشتی که یک نسخه آن را در اختیار این خبرگزاری قرار داد، در رابطه با راهبردهای پیشگیری از آنفلوآنزا در سالمندان نوشت:پیشگیری از آنفلوآنزا، به ویژه در سالمندان، نیازمند رویکردی چندوجهی است که شامل واکسیناسیون، رعایت بهداشت و تغییرات سبک زندگی می‌شود.
واکسیناسیون، موثرترین روش پیشگیری برای کاهش خطرات آنفلوآنزا در سالمندان است و واکسیناسیون ضمن ایمن‌سازی سالانه، شدت بیماری را کاهش می‌دهد؛ اگرچه اثربخشی واکسن‌ها ممکن است در این جمعیت به دلیل پیری سیستم ایمنی کاهش یابد.
رعایت بهداشت
حفظ بهداشت مناسب برای پیشگیری از انتشار آنفلوآنزا حیاتی است؛ اقدامات توصیه شده شامل شست‌وشوی مکرر دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده دست الکلی است؛ علاوه بر این، استفاده از ماسک، به ویژه در مکان‌های شلوغ یا هنگام احساس ناخوشی، به کاهش انتقال کمک می‌کند؛ پرهیز از تماس نزدیک با افرادی که علائم شبیه آنفلوآنزا دارند نیز ضروری است؛ افراد باید دوستان و اعضای خانواده بیمار را تشویق کنند تا زمان بهبودی کامل در خانه بماند.
تغییرات سبک زندگی
فعالیت بدنی منظم می‌تواند سیستم ایمنی را تقویت کرده و احتمال عفونت را کاهش دهد؛ ورزش منظم متوسط می‌تواند سطح سلول‌های کشنده طبیعی سیستم ایمنی را افزایش دهد که نقش کلیدی در مبارزه با عوامل بیماری‌زا دارند؛ یک رژیم غذایی متعادل، آبرسانی کافی و خواب کافی نیز برای حفظ سلامت کلی و یک سیستم ایمنی قوی اساسی هستند.
مدیریت و درمان بیماری
راهبردهای درمانی آنفلوآنزا در سالمندان باید با احتیاط اتخاذ شوند و درمان های حمایتی برای تسکین علائم مانند تب و بدن درد و استراحت و مصرف مایعات کافی تا زمان طی دوره بیماری باید انجام شود.
علائم و عوارض
علائم بالینی آنفلوآنزا معمولاً شامل تب، سرفه، درد عضلانی، کسالت، گلو درد و آبریزش بینی است که یک تا چهار روز پس از ورود ویروس به بدن ظاهر می‌شوند؛ با این حال، سالمندان ممکن است علائم غیر معمولی مانند عدم تب و کاهش علائم تنفسی را نشان دهند که می‌تواند منجر به تاخیر در تشخیص و درمان شود؛ علاوه بر این، سالمندان با بیماری‌های مزمن از پیش موجود ممکن است تشدید علائم را تجربه کنند که اهمیت تشخیص و مداخله زودهنگام را برجسته می‌کند.
عوارض شایع آنفلوآنزا در این گروه سنی شامل ذات‌الریه است که می‌تواند به عنوان یک عفونت اولیه یا در نتیجه عفونت‌های باکتریایی ثانویه رخ دهد.
خطرات پس از آنفلوآنزا
خطرات مرتبط با آنفلوآنزا فراتر از فاز حاد بیماری است؛ تحقیقات نشان می‌دهد بیماران سالمندی که از آنفلوآنزا بهبود می‌یابند، ممکن است برای ماه‌ها پس از عفونت با خطر افزایش‌یافته حمله قلبی، سکته مغزی و سایر ناتوانی‌ها مواجه باشند.
