به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سید مهدی ابطحی در گفتگو با مهر درباره رویکرد معاونت پژوهشی برای جبران کاهش رتبه علمی کشور گفت: در مواجهه با افت رتبههای علمی، میتوان دو رویکرد متفاوت داشت. یک رویکرد توجه به تعداد مقالات است. در این زمینه باید توجه کنیم بخشی از مقالات تولیدشده کشور در پایگاههای علمی بینالمللی نمایه نشدهاند و به همین دلیل در رتبهبندیها دیده نمیشوند. در این چارچوب، یکی از اقدامات، تلاش برای نمایهسازی نشریات علمی است تا مقالات بیشتر در معرض دید قرار گیرند.
وی تأکید کرد: البته باید توجه داشت که نمایهسازی صرفاً به افزایش دیدهشدن مقالات منجر میشود و لزوماً به معنای ارتقای اثرگذاری علمی مقالات نیست. مهمتر از این رتبهها، کیفیت مقالات است.
سرپرست معاونت پژوهشی وزارت علوم با بیان اینکه افزایش کیفیت مقالات علمی نیازمند موارد مختلفی است، ادامه داد: یکی از موارد مورد نیاز فراهمسازی ابزارها و تجهیزات پژوهشی مناسب است که در حال پیگیری آن هستیم. همچنین ارتقای کیفیت پژوهش به شبکهسازی علمی نیاز دارد که انجمنهای علمی میتوانند نقش مهمی در این زمینه ایفا کنند. از سوی دیگر، توسعه روابط بینالمللی نیز ضروری است. در همین راستا، مذاکراتی با آکادمی علوم چین (CAST) برای گسترش همکاریهای علمی و فناورانه در حال انجام است.
معاون پژوهشی وزارت علوم تصریح کرد: این مجموعه اقداماتی هستند که میتوانند واقعاً اثرگذار باشد. افزایش دیده شدن مقالات ممکن است بهصورت مقطعی بر رتبهها اثر بگذارد، اما اینکه این روند به تأثیرگذاری علمی منجر شود، نیازمند اقدامات عمیقتر است.
وی با طرح مثالی گفت: فرض کنیم کشور ۲۰ هزار مقاله علمی تولید کند و یا در کسب یک جایزه نوبل مشارکت داشته باشد؛ کدام ارزشمندتر است؟ برای حرکت به این سمت باید در کارهای خیلی عمیق، سرمایهگذاری درستی انجام دهیم.
ابطحی خاطر نشان کرد: ما از اینکه کشور از نظر کمّی تولید علمی بالایی دارد، و پروداکتیو هستیم، خوشحالیم، اما وقتی وضعیت جهانی را بررسی میکنیم، میبینیم که برای دنیا، سیزدهم یا چهاردهم بودن در رتبهبندیها اهمیت چندانی ندارد. اگر ما جزو پنج کشور اول نباشیم، عملاً در معادلات علمی جهانی دیده نمیشویم و چیزی نیستیم.
