به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شریفی زارچی از اعضای هیئت علمی دانشگاه در سال 1401 یکی از آتشبیاران معرکه در فضای مجازی بود که همین امر موجب شد وزارت علوم وقت و دانشگاه شریف او را تنبیه انضباطی کنند.
او چندی پس از فروکش کردن اعتراضات و به بن بست رسیدن آن پروژه اغتشاش که هدایتهای خارجی در آن مشهود بود، به رهبر انقلاب نامهای نوشت و درخواست کرد که ایشان دستور فرمایند که امثال او مجددا به دانشگاه برگردند.
خطاب او در این نامه، متواضعانه و به رهبر انقلاب (مدظله العالی) است؛ پس از این نامه، رهبر معظم انقلاب با بزرگواری و کرامت دستور دادند که اقدامات آشوب طلبانه و ضدانقلابی وی نادیده گرفته شده و از پتانسیل او در دانشگاه مجدداً استفاده شود. شریفی زارچی عملاً به پروژه تجزیه طلبان کمک کرده بود اما با بزرگواری رهبر انقلاب مواجه و از تخلفات امنیتی او چشم پوشی شد.
حالا او بار دیگر که کشور با اغتشاش دیگری مواجه شده و این بار دستهای خارجی و بویژه آمریکا و اسراییل بیش از پیش -با اعتراف خودشان- آشکار شده، بار دیگر به یاری جریان ضد ایران آمده و به تریبون تروریستهای بین المللی در فضای مجازی تبدیل شده است.
او با فراموشی آن درخواستهای خود این بار نوشته علی خامنهای رهبر من نیست! و این درحالی است که او در هنگام نیاز دقیقا به رهبر انقلاب پناه برده بود.
این نمکنشناسی و حزب باد بودن این روزهای شریفی زارچی حتی با واکنشهای منفی جریان ضدانقلاب هممواجه شده است. آنها معتقدند که شریفی زارچی کاری به واقعیت بیرونی ندارد، هر طرف که احساس کند منفعتی دارد، هم رویکردش را تغییر میدهد هم ادبیاتش را و هم رهبرش را!! و این اوج سرگردانی است.
