به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ ایران و ونزوئلا به دلیل خصومت با آمریکا و اخیراً به دلیل نیاز مشترکشان به دور زدن تحریمها در حوزه انرژی، با هم پیوند خوردهاند. به همین دلیل، ربایش «نیکولاس مادورو» رئیس جمهور ونزوئلا توسط ایالات متحده، نگرانی هایی مبنی بر این ایجاد کرده است که برکناری مادورو از قدرت ممکن است حلقه دیگری از شبکه اتحادهای تهران را به خطر انداخته باشد.
شبکه بلومبرگ با این مقدمه نوشت: میگوییم «ممکن است»، زیرا هنوز مشخص نیست عملیات نیروهای ویژه ایالات متحده در ونزوئلا چه نتیجهای در پی خواهد داشت. «دلسی رودریگز» معاون مادورو در مراسم تحلیف خود به عنوان رئیس جمهور موقت در روز دوشنبه، اگرچه اظهارات آشتیجویانهای نسبت به ایالات متحده مطرح کرد اما بیشترین توجه و آغوش گرم خود را برای سفرای متحدان اصلی بینالمللی مادورو، شامل چین، ایران و روسیه نگه داشت و به شدت در حال مقابله با هرگونه احتمال مخالفت داخلی است.
شبکه آمریکایی با اشاره به برخی اعتراضات در چند شهر ایران طی روزهای گذشته افزود: این وضعیت، «دونالد ترامپ» را بر آن داشت تا به طور زودهنگام هشدار دهد که در صورت ادامه اوضاع، ایالات متحده آماده مداخله است. اما سوالی که در اینجا مطرح میشود، این نیست که آیا ایران و منطقه بدون جمهوری اسلامی وضعیت بهتری خواهند داشت یا خیر، بلکه این است که آیا حملات هوایی بیشتر به پیشبرد اهداف واشنگتن کمک میکند یا مانع آن میشود.
به اعتقاد بلومبرگ، دست کم دو دلیل برای خویشتنداری آمریکا وجود دارد. دلیل اول این است که ایران پس از حملات هوایی ژوئن متحد شد، زیرا هیچکس از بمباران شدن توسط یک قدرت خارجی یا خسارات جانبی غیرنظامی که تقریباً اجتنابناپذیر است، لذت نمیبرد. بنابراین، دلایل زیادی وجود دارد که گمان کنیم تکرار حملات اخیر نیز همین تأثیر را خواهد داشت. معترضان ممکن است از ترس اینکه به عنوان همدست دشمن دیده شوند، به خانههایشان برگردند.
دلیل دوم برای مکث این است که بسیار بعید است که حتی اگر حمله دوم ایالات متحده و اسرائیل باعث تغییر نظام در ایران شود، یک دموکراسی پایدار طرفدار غرب به در پی آن شکل گیرد. احتمال بیشتر این است که قدرت به دولتی با تعصب مذهبی کمتر اما به همان اندازه خصمانه منتقل شود.
