به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علی خضریان/// انقلاب اسلامی ایران یکی از موفقترین گامهایی است که برای تحقق آرمان مهدوی در عصر غیبت، برداشته شد و از ابتدای آغاز نهضت در دهه ۴۰ تا امروز نیز هدف نهایی خود را انقلاب جهانی مستضعفین برای برقراری جامعه جهانی مهدوی گذاشته است. این بزرگترین اقدام حضرت روحالله بود که بار دیگر روح دیانت را در کالبد سیاست دمید و آن را در تقابل با متحجرین مقدس نمایی که امر سیاست را دون شأن مؤمنان و عالمان دین میدانستند، زنده کرد.
وقتی به محتوای نامه امام خمینی(ره) به سیدحمید روحانی که از باب انجام توصیههایی برای تدوین تاریخ انقلاب اسلامی صورت گرفته، رجوع میکنیم؛ با توصیف «مرگ آباد تحجر و مقدس مآبی» از اوضاع و احوال شهر قم در دهه ۴۰ مواجه میشویم که شاید هیچ کسی جز امام(ره) نمیتوانست از این عبارت جسورانه در توصیف جریانی به ظاهر دیندار استفاده کند.
امام(ره) در این نامه مینویسد: «شما باید به روشنی ترسیم کنید که در سال ۴۱، سال شروع انقلاب اسلامی و مبارزه روحانیت اصیل، در مرگ آباد تحجر و تقدسمآبی چه ظلمها بر عدهاى روحانی پاک باخته رفت، چه نالههاى دردمندانه کردند، چه خون دلها خوردند، متهم به جاسوسی و بىدینى شدند ولی با توکل بر خدای بزرگ کمر همت را بستند و از تهمت و ناسزا نهراسیدند و خود را به توفان بلا زدند و در جنگ نابرابر ایمان و کفر، علم و خرافه، روشنفکری و تحجر گرایی سرافراز- ولی غرقه به خون یاران و رفیقان خویش- پیروز شدند.»
در سالهای پس از انقلاب، همان متحجرین مقدس نمایی که دستور پرهیز از سیاست میدادند و هر قیامی قبل از ظهور امام زمان(عج) را باطل میدانستند، ناگهان پا به عرصه سیاست گذاشتند و بعضاً در قامت رهبران اپوزیسیون ظاهر شدند! رویکرد دوگانهای که تزویر آنها در مواجهه با انقلاب اسلامی ایران را نشان میداد.
امام خمینی در یکی از آخرین نوشتههای دوران حیاتش، با لحن تندی درباره آنها نوشت: «دیروز مقدس نماهاى بیشعور مىگفتند دین از سیاست جداست و مبارزه با شاه حرام است، امروز مىگویند مسئولین نظام کمونیست شدهاند! تا دیروز مشروب فروشی و فساد و فحشا و فسق و حکومت ظالمان برای ظهور امام زمان- ارواحنا فداه- را مفید و راهگشا مىدانستند، امروز از اینکه در گوشهاى خلاف شرعی که هرگز خواست مسئولین نیست رخ مىدهد، فریاد «وا اسلاما» سر میدهند! دیروز «حجتیهاى»ها مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابیتر از انقلابیون شدهاند.»
