به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» و به نقل از مهر، با این حال که بانک مرکزی دارد کارهای پایانی مربوط به صرافی های آنلاین و دستورالعمل ویژه آنها را آماده می کند خبر داده، هیچ پلتفرمی که در حال خرید و فروش رمزارز می باشد و در داخل کشور می باشند، هیچگونه مجوز رسمی دریافت نکرده اند.
با این حال سوال های زیادی در ذهن مخاطبان ایجاد می کند که ماهیت حقوقی این نوع صرافی ها به چه صورت است؟
نوش آفرین مومن واقفی، معاون نظام پرداخت و فناوری های نوین بانک مرکزی، بیان کرده است که در هیات عالی بانک مرکزی، دستورالعمل فعالیت این صرافی ها تصویب شده است و باید وزارت امور اقتصادی و دارایی آن را بر روی درگاه های کسب و کار بارگذاری کنذ.
همچین بیان کرده است که پس از بارگذاری، فعالانی که در این حوزه فعالیت می کنند، می توانند اقدامات لازم برای گرفتن مجوز را انجام دهند.
اما قبل از آن علیرضا گچ پززاده، معاون ارزی بانک مرکزی، از اعمال محدودیت برای خریداری و نگه داشتن تتر خبر داده بود که گفته بود هر شخص حقیقی یا حقوقی در نهایت مجازت است 5 هزار تتر در کیف پول خود نگه دارد که معادل دلاری آن را 10 هزار دلار بیان کرده بود. محدودیتی که به گفته بانک مرکزی با هدف صیانت از ذی نفعان اعمال شده است.
با طرح این مباحث، این پرسش در افکار عمومی مطرح شده است که آیا استفاده یا معرفی یک صرافی رمزارز فاقد مجوز رسمی در برنامه های رسانه ای، از جمله حضور و استفاده امیرحسین قیاسی از یک صرافی رمزارز به عنوان اسپانسر برنامه، می تواند واجد عنوان مجرمانه باشد یا خیر؟
در همین ارتباط، یکی از وکلای این حوزه در دادیار 24، در گفت وگو با خبرنگار مهر با اشاره به اصول بنیادین حقوق کیفری تصریح کرد:
مطابق اصل مسلم قانونی بودن جرم و مجازات و به ویژه اصل ۳۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هیچ فعل یا ترک فعلی را نمی توان جرم تلقی کرد، مگر آنکه قانون گذار به صورت صریح برای آن عنوان مجرمانه و مجازات تعیین کرده باشد.
به گفته وی، تا این لحظه هیچ قانون مصوب مجلس شورای اسلامی یا مقرره لازم الاجرایی وجود ندارد که فعالیت صرافی های رمزارز بدون مجوز رسمی را به طور مشخص جرم انگاری کرده باشد.
این وکیل دادگستری افزود:
در وضعیت فعلی، نداشتن مجوز بیش از آنکه یک مسأله کیفری باشد، موضوعی اداری و صنفی محسوب می شود و به خودی خود واجد وصف مجرمانه نیست. در بسیاری از حوزه های نوظهور، کسب وکارها پیش از تدوین و ابلاغ چارچوب های رسمی صدور مجوز فعالیت داشته اند و این امر به تنهایی جرم تلقی نمی شود.
همچنین خاطرنشان کرد:
اظهارات مقامات بانک مرکزی نیز مؤید این نکته است که دستورالعمل و مصوبه مربوط به فعالیت صرافی های رمزارز هنوز در مرحله بارگذاری و طی فرآیندهای اداری در درگاه های مجوزدهی قرار دارد. به بیان دیگر، نظام تنظیم گری این حوزه همچنان در حال شکل گیری است و تا پیش از نهایی شدن آن، نمی توان فعالیت های انجام شده را ممنوع یا مجرمانه دانست.
بر این اساس، تا زمان تصویب، ابلاغ رسمی مقررات و پیش بینی صریح ضمانت اجرای کیفری، فعالیت صرافی های رمزارز بدون مجوز، هرچند ممکن است در آینده مشمول الزامات نظارتی یا محدودیت های اداری شود، در حال حاضر از منظر حقوق کیفری، جرم محسوب نمی شود.
کیف پول شخصی؛ امن ترین راهکار نگهداری رمزارز
در شرایطی که فعالیت صرافی های رمزارز در کشور همچنان در وضعیت تنظیم گری ناتمام قرار دارد و هنوز تکلیف مجوزهای لازم مشخص نشده است، کارشناسان حوزه فناوری های مالی تأکید می کنند که مهم ترین اقدام برای کاهش ریسک کاربران، نحوه نگهداری دارایی دیجیتال پس از خرید است.
بر اساس نظر متخصصان ارز دیجیتال، امن ترین مسیر برای خرید رمزارز آن است که کاربران، خرید خود را صرفا از پلتفرم های هویت مند، قابل پیگیری و دارای سابقه شفاف انجام داده و سپس دارایی دیجیتال را برای نگهداری میان مدت یا بلندمدت به کیف پول شخصی منتقل کنند.
کیف پول شخصی چیست؟
کیف پول شخصی رمزارز، ابزاری نرم افزاری یا سخت افزاری است که به کاربر امکان می دهد رمزارزهای خود را بدون واسطه صرافی و تحت کنترل کامل شخصی نگهداری، ارسال یا دریافت کند.
در این نوع کیف پول، کلید خصوصی و عبارت بازیابی صرفا در اختیار دارنده کیف پول است و هیچ شخص یا نهادی از جمله صرافی ها، به دارایی دسترسی ندارد.
کارشناسان با اشاره به اصل شناخته شده در بازار رمزارزها با عنوان
Not your keys, not your coins
تأکید می کنند: مادامی که کلید خصوصی نزد کاربر نباشد، دارایی عملاً در اختیار او قرار ندارد.
تفاوت کیف پول صرافی و کیف پول شخصی
بررسی ها نشان می دهد زمانی که رمزارز در کیف پول صرافی نگهداری می شود، مالکیت فنی دارایی در اختیار صرافی است و کاربر صرفا یک طلبکار محسوب می شود. این در حالی است که در کیف پول شخصی، کنترل، اختیار و مسئولیت دارایی به طور کامل بر عهده خود فرد قرار دارد.
به همین دلیل، ریسک هایی نظیر مسدود شدن برداشت، ورشکستگی یا هک صرافی در کیف پول های شخصی به مراتب کمتر است.
انواع کیف پول های شخصی
کیف پول های شخصی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
- کیف پول های نرم افزاری (Hot Wallet) که روی تلفن همراه یا رایانه نصب می شوند و برای مبالغ کم تا متوسط کاربرد دارند.
- کیف پول های سخت افزاری (Cold Wallet) که به صورت دستگاه فیزیکی مستقل عمل کرده و به عنوان امن ترین روش نگهداری رمزارز، برای سرمایه های قابل توجه توصیه می شوند.
توصیه های امنیتی برای خرید و نگهداری رمزارز
کارشناسان امنیت سایبری و فعالان بازار رمزارز، مجموعه ای از اقدامات احتیاطی را برای کاربران ضروری می دانند، از جمله:
- انجام کامل فرآیند احراز هویت در پلتفرم های خرید
- فعال سازی احراز هویت دو مرحله ای و محدودیت های برداشت
- انجام خرید آزمایشی با مبلغ کم پیش از سرمایه گذاری اصلی
- انتقال سریع دارایی از صرافی به کیف پول شخصی
- پرهیز از اعتماد به تبلیغات اغواکننده، کانال های ناشناس و وعده سود تضمینی
- نگهداری سوابق تراکنش، شناسه انتقال و مستندات پرداخت
