به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ زنان ایرانی باتکیهبر پشتوانههای قانونی و عزمی راسخ، نهتنها در عرصههای علمی و اقتصادی که در میدان سیاست و مدیریت کشور نیز حضوری فعال و اثرگذار داشتهاند. این حضور، علیرغم تحریمهای ناجوانمردانه و جنگ روایتهای معاند، با آمارهایی روشن و دستاوردهایی ملموس در حال تثبیت و تعمیق است.
پشتوانههای قانونی محکم
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل ۲۱، دولت را موظف به تضمین حقوق زن و ایجاد زمینههای مساعد برای رشد شخصیت او کرده است. منشور حقوق و مسئولیتهای زنان نیز بهصراحت حق مشارکت در تعیین سرنوشت کشور، تأسیس احزاب، انتخابشدن و تصدی مدیریتهای عالی را برای زنان به رسمیت شناخته است.
دستاوردها به روایت آمار:
قضاوت: حضور بیش از ۱۰۰۰ قاضی زن در نظام قضایی کشور
مدیریت محلی:
۳۵۴۷ زن عضو شوراهای اسلامی روستاها
۲۳۹۳ دهیار زن در حال فعالیت
۴۸۲ زن عضو شوراهای اسلامی شهر
۸ شهردار زن در رأس مدیریت شهری
مشارکت انتخاباتی: نرخ ۴۶ درصدی رأیدهندگان زن در انتخابات ریاستجمهوری، نشان از اقبال و مسئولیتپذیری سیاسی آنان دارد.
فعالیت حزبی و تشکل محور:
فعالیت بیش از ۵۰۰۰ زن بهصورت فعال در احزاب و گروههای سیاسی
تأسیس ۷ حزب تخصصی حوزه بانوان با حضور ۱۵ زن در هیئت مؤسس
اعطای مجوز فعالیت به ۱۲۶ حزب و گروه سیاسی که زمینه مشارکت گستردهتر را فراهم میکند
حمایت از نقش مادری: قوانین مترقی مانند ۹ ماه مرخصی زایمان با حقوق کامل و تأمین مهدکودک در دستگاهها، به زنان امکان داده تا بدون دغدغه بین نقشهای اجتماعی و خانوادگی خود تعادل ایجاد کنند.
پایداری در میانه توفان تحریم:
این دستاوردها در شرایطی محقق شده که ایران تحت شدیدترین فشارهای بینالمللی قرار دارد. تحریمهایی که باهدف فلج کردن اقتصاد و ناامید کردن جامعه طراحی شدهاند، اما اراده زنان ایرانی برای نقشآفرینی در سرنوشت کشور را سست نکرده است. حضور پررنگ آنان در پای صندوقهای رأی و عرصههای مدیریتی، نمایشی از «مقاومت سیاسی» در برابر پروژه ناامیدسازی دشمن است.
نگاهی تطبیقی به چالش غرب:
درحالیکه زنان در کشورهایی مانند آمریکا با موانع ساختاری مانند الگوی مردانه حاکم بر سیاست، خشونت آنلاین، سوگیری رسانهای و بار دوگانه کار خانگی، برای حضور سیاسی دستوپنجه نرم میکنند (بر اساس گزارشهای مجامع بینالمللی که پیش از این هم در همین صفحه بارها منتشر شده است)، قوانین ایران با نگاه حمایتی، بهرسمیتشناختن حقوق و ایجاد بسترهای عملی، مسیر را برای مشارکت سیاسی زنان هموارتر کرده است.
