به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علی خضریان، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در سخنانی به مناسبت چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، با تحلیل جامعهشناختی این رویداد، آن را "بزرگترین انقلاب اکثریت در تاریخ بشر"، "بزرگترین کنش جمعی ایرانیان" و "یک جریان زنده" توصیف کرد. وی با مقایسه انقلاب ایران با انقلابهای فرانسه و روسیه، بر نقش اکثریت سازمانیافته مردم در پیروزی و تداوم آن تأکید نمود و خاطرنشان کرد که دشمنان با فعالسازی جریانهای اقلیت نمیتوانند در برابر این اراده عمومی مقاومت کنند. خضریان همچنین شعارهای اصلی انقلاب را "استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی" برشمرد و فقدان این سه عنصر را در دوره پهلوی دلیل اصلی وقوع انقلاب به عنوان یک "ضرورت تاریخی" دانست. وی در بخش دیگری از سخنان خود به نقش بهائیان در ساختار رژیم گذشته و ادعای تلاش برای "آندلسیکردن ایران" اشاره کرد.
متن کامل نطق خضریان در مجلس شورای اسلامی را در ادامه میخوانید.
بسم الله الرحمن الرحیم
وَ الْفَجْرِ وَ لَیالٍ عَشْرٍ
انقلاب اسلامی ایران در حالی چهل و هفتمین سالگرد پیروزی خود را پشت سر میگذارد که در یک سالی که گذشت دشمنان مستکبرش با تمام امکانات سخت افزاری، نرم افزاری و پروپاگاندای تبلیغاتی، آنچه را که در طول چهل و شش سال گذشته با گمانهای باطلی که در سر داشتند عملیاتی کرده بودند، به صورت فشرده و خبیثانه علیه ملت ایران به میدان آوردند. اما همگان دیدند که انقلاب اسلامی ایران با گذر از همه این چالشها، امیدوارانه به سوی قلهها در حرکت است.
ملت شریف ایران!
مایلم در این فرصتی که حاصل شده است با مرور ویژگیهای برجسته انقلاب اسلامی از منظر جامعه شناسی سیاسی، پاسخی به چیستی و چرایی این رویداد بزرگ که دشمنان آن را در طول همه این سالها دچار بهت و سردرگمی کرده است، داده شود.
انقلاب اسلامی ایران از منظر چیستی سه ویژگی مهم دارد:
اولین ویژگی انقلاب اسلامی در نسبت جهانی این است که انقلاب اسلامی برخلاف انقلابهای فرانسه و روسیه که انقلاب اقلیت مصر در وضعیت بیتفاوتی اکثریت بوده است، انقلاب اکثریت ملت ایران بوده است نه انقلاب اقلیتی که در این مسیر اصرار ورزیده است.
در حالی که هم در انقلاب روسیه، جمعیت لنینی اقلیت بود و هم ژاکوبنها در انقلاب فرانسه یک اقلیت مصر بودند. اما انقلاب اسلامی ایران، انقلاب اکثریت فعال بود. انقلابی بود که اکثریت سازماندهی شده در آن حاضر بودند و جمعیت مؤلفه اصلی آن بوده است. و هیچ انقلابی به مانند انقلاب اسلامی جمعیت در آن حضور نداشته است. اما از سویی دیگر یک انقلاب تودهای نیز نبوده است. فلذا به جرأت میتوان گفت که انقلاب اسلامی یک انقلاب اکثریت بوده و بزرگترین انقلاب اکثریت در تاریخ بشر میباشد.
این همان راز ماندگاری انقلاب اسلامی ایران است که دشمنانش با فعال کردن خرده جریانهای اقلیتهای نمیتوانند در برابر انقلاب اکثریت مردم ایران بایستند.
دومین ویژگی انقلاب اسلامی در نسبت خود ایران این است که این انقلاب، بزرگترین کنش جمعی ایرانیان در تاریخ ایران است. ایران از روزی که ایران شد و از پس هزاران سال تا به امروز، بزرگترین کنش جمعی خود را در انقلاب اسلامی تجربه کرده است. لذا عینیترین مصداق اراده عمومی ایرانیان در تاریخ ایران، انقلاب اسلامی است.
ویژگی سوم انقلاب اسلامی ایران این است که انقلاب اسلامی یک جریان است، نه یک رویداد صرف و امر موزهای!
انقلاب اسلامی صرفاً یک رویداد در یک موقعیت جغرافیایی و در یک موقعیت زمانی نیست که بخواهیم به صورت موزهای درباره آن حرف بزنیم و آن را دیرینه شناسی کنیم.
انقلاب اسلامی یک جریان است که در ۲۲ بهمنماه ۱۳۵۷ نقطه عطف آن اتفاق افتاد. لذا یک امر موزهای نیست و یک موجودیت زنده تاریخی است که جریان دارد و به پیش میرود. و در طول این ۴۷ سال نمونههای بارز آن را در جای جای ایران قابل مشاهده است. که چند نمونه متأخر آن را میتوان در سالی که گذشت در مقاومت و وحدت مثال زدنی ملت ایران در جنگ ۱۲ روزه، رویداد تاریخی ۲۲ دیماه که در خیابان جریان پیدا کرد و زنده بودن خود را به رخ جهانیان کشید. و یا حتی این زنده بودن را میتوان در سلام نظامی ورزشکاران در مقابل تهدیدات دشمنان و جنب و جوش هنرمندان سینما و تئاتر در برگزاری جشنواره فجر به صورت عینی مشاهده کرد.
انقلاب اسلامی امروز مهمترین صحنهگردان سیاست ایران و منطقه است و تأثیرات جهانی دارد. لذا نباید در موزهها و یا در طاقچهها به دنبال آن گشت. بلکه یک واقعیت زنده در میان مردم ایران، منطقه و حتی در میان آزادیخواهان جهان است.
مردم عزیز ایران!
انقلاب اسلامی شروع یک راه است و این بدین معناست که ما یک راه بهبود خواهی را با انقلاب اسلامی شروع کردیم و انشاءالله به یاری خداوند متعال به پیش میرویم.
اما از باب چرایی انقلاب اسلامی، همه ما باید به یکدیگر یادآوری کنیم که انقلاب اسلامی ضمن اینکه حاصل عمل نیروهای انقلابی به رهبری امام خمینی(ره) بود، یک ضرورت تاریخی هم بوده است.
این ضرورت تاریخی بدان معنا که فقدان استقلال، فقدان آزادی و فقدان یک نظام سیاسی که اصالت و معاصرت داشته باشد، موجب شد تا انقلاب اسلامی به عنوان یک ضرورت تاریخی در تاریخ ایران اتفاق بیافتد. و مهمترین خواست مردم ایران براساس این ضرورت تاریخی «استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی» بوده است.
مردم استقلال را در برابر استعمارگران میخواستند؛ آزادی را در برابر رژیم استبدادی پهلوی طلب میکردند و جمهوری اسلامی پاسخی به نیاز اصالت و معاصرت مردم ایران برای ایجاد یک نظام سیاسی برآمده از مردم بوده است.
باید از همه ابزارهای آگاهی بخش برای نسل جدید بهره ببریم و واقعیت انقلاب اسلامی و همین شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» را که به استناد پژوهشهای مختلف از باب جامعه شناسی شعارهای انقلاب اسلامی، پرتکرارترین و با بیشترین فراوانی در میان مردم گفته میشد را برای نسلی که درکی از دوران سیاه پهلوی ندارد، بازگو کنیم.
باید این واقعیت بیاصالتی پهلوی را که هیچ نسبتی با تاریخ ایران ندارد و تماماً استعمار ساخته بوده است را تبیین کرد. رژیمی که بر پایه فرد سالاری و اقلیت سالاری شکل گرفت و به دلیل اینکه خواست عمومی برای مردمسالاری را بر نمیتافت، از دوران عصر خود عقب مانده بود و معاصرت نداشت.
در زمانهای که در دنیا نظامهای سیاسی به سمت مردمسالاری رفتند، ما در ایران همچنان تجربه یک رژیم اقلیت سالار را داشتیم که در دهه پایانی عمر خود یعنی از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به سمت فرد سالاری رفت و حتی اقلیت سالار هم نبود. که از مصادیق اصلی آن در کنار دیکتاتوری محمدرضا پهلوی میتوان به تغییر قانون اساسی، تشکیل ساواک و انحلال همان نیمچه احزاب تزئینی و تشکیل حزب رستاخیز و لاغیر از سوی پهلوی اشاره کرد.
فقدان استقلال به دلیل ۲۰۰ سال تجربه استعمار در ایران، فقدان آزادی به دلیل حضور یک رژیم استعمار ساخته به نام پهلوی در ایران که هیچ امکان آزادی سیاسی به ایرانیان نمیداد و فقدان نظمی که نه بنیادهای تاریخی مردم ایران را داشت و نه با الگوهای معاصر نظامهای سیاسی در حهان مطابقت داشت موجب شد تا انقلاب اسلامی ملت ایران به عنوان یک ضرورت تاریخی صورت پذیرد.
یکی دیگر از دلایل ضرورت انقلاب اسلامی را میبایست در ترجیح نیروهای بهایی بر مردم مسلمان ایران در دوران پهلوی دانست. به شهادت تاریخ، بهاییها مهمترین شریک سیاسی پهلوی بودند. نیروهای بهایی در جایگاه نخست وزیر، بیشتر وزرا، رئیس ستاد کل ارتش، رئیس ساواک و ادارات مهم ساواک، اکثریت دادستانها و دادگستریهای کل کشور، رئیس هواپیمایی هما و بیشتر مناصب را در دست داشتند.
یک اقلیت محض غیر ایرانی به اسم بهاییها که در تأسیسشان در خدمت استعمار روس بودند. در ادامه در خدمت استعمار انگلیس و امروز نیز به عامل خدمتگزاری به رژیم صهیونی و آمریکا تبدیل شدهاند، بر همه مناصب رژیم پهلوی چنبره زده بودند.
موضوعی که در پروژه استعماری نوپهلوی نیز نقش پررنگ بهاییها را به وضوح میتوان مشاهده کرد. پروژهای که به خیال خام خود به دنبال تکرار پادشاهی اسپانیا در ایران هستند. پروژهای که میخواستند همچون ماجرای آندلس که همه مساجد را تخریب کردند و مسلمانان را یا کشتند و یا موجب کوچ اجباری آنها شدند، با خشنترین اقدامات در ایران دنبال کنند.
در شورش دیماه دیدیم که چطور یک اقلیت بهایی با آتش زدن مساجد، توهین به حضرت رسول اکرم(ص) و امام علی(ع) قصد غلبه بر اکثریت مسلمانان را داشتند. این اقلیت شورشی نشان دادند که در پروژه آندلسی کردن ایران به هیچ مسلمانی حق حیات هم نمیدهند چه برسد به حق سرنوشت! اما اینها فکر نمیکردند که اکثریت مردم ایران در ۲۲ دی ماه همانطور که امام راحل در بهمن ۵۷ توی دهان دولت بختیار زد، توی دهان آنها و دولتهای پشتیبانشان بزنند. این مردم اجازه غلبه اقلیت ذینفع دوران سیاه پهلوی بر اکثریت فعال جامعه انقلابی و مسلمان را نخواهند داد.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
