به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، دفتر سلامت روانی اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت اعلام کرد: در شرایط جنگی، سالمندان به دلیل حساسیت بیشتر نسبت به تغییرات محیطی و نگرانی درباره آینده، ممکن است واکنشهای روانی شدیدتری نشان دهند و به حمایت عاطفی و رفتاری بیشتری نیاز داشته باشند.
بر اساس این راهنما، نگرانی مداوم درباره امنیت، پرسشهای تکراری، بیخوابی، تحریکپذیری خفیف، شکایتهای جسمی بدون علت پزشکی مشخص و گوشهگیری از جمله واکنشهای شایع سالمندان در شرایط استرسزا است که اغلب ناشی از فشار روانی بوده و نباید به عنوان لجبازی یا ضعف شخصیت تلقی شود.
در این بروشور بر ایجاد احساس امنیت از طریق گفتوگو با لحن آرام، استفاده از جملات کوتاه و واضح و پرهیز از بحثهای تنشزا در حضور سالمند تأکید شده است. همچنین توصیه شده مواجهه مداوم با اخبار محدود شود و فضای خانه بهویژه پیش از خواب آرام نگه داشته شود.
حفظ روال منظم روزانه از جمله زمان مشخص برای غذا، خواب و مصرف داروها از دیگر نکات مورد توجه در این راهنماست. دفتر سلامت روانی اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت تأکید کرده حتی در شرایط محدود نیز داشتن برنامهای ساده برای روز میتواند به کاهش اضطراب کمک کند.
در بخش دیگری از این راهنما به مدیریت بیخوابی سالمندان اشاره شده و فراهم کردن محیط خواب آرام، پرهیز از چرت طولانی عصرگاهی و انجام فعالیتهای سبک روزانه مانند قدم زدن در منزل توصیه شده است. در صورت تداوم اختلال خواب، مشورت پزشکی ضروری عنوان شده است.
این دفتر همچنین بر اهمیت گوش دادن همدلانه تأکید کرده و پیشنهاد داده به جای جملاتی مانند «چیزی نیست» یا «نگران نباش»، از عباراتی استفاده شود که احساس سالمند را تأیید میکند و حس همراهی ایجاد میکند.
مشارکت دادن سالمندان در فعالیتهای ساده متناسب با تواناییشان مانند کمک در آمادهسازی غذا، رسیدگی به گلها یا همراهی در مراقبت از نوهها نیز از جمله راهکارهای پیشگیری از افسردگی عنوان شده است.
در این بروشور به مراقبان نیز توصیه شده است برای پیشگیری از فرسودگی، به خواب کافی، تقسیم مسئولیتها و درخواست کمک از سایر اعضای خانواده توجه داشته باشند؛ زیرا استرس مراقب میتواند به سالمند منتقل شود.
دفتر سلامت روانی اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت همچنین علائم هشدار جدی از جمله گیجی ناگهانی و شدید، بیقراری شدید، قطع کامل خواب برای چند شب و بیان احساس بیارزشی را نیازمند ارجاع فوری به پزشک دانسته است.
در پایان این راهنما تأکید شده است که در شرایط جنگی، «حضور آرام» مهمترین عامل حمایت روانی از سالمندان است و گاه بیش از هر مداخلهای، یک رفتار اطمینانبخش و همراهی صمیمانه میتواند احساس امنیت را در آنان تقویت کند.
