به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در این روزها که ایران عزیزمان با تهدیدات جدی امنیتی مواجه است، انتظار از چهرههای عمومی و هنرمندان، بهعنوان کسانی که بر افکار عمومی تأثیر میگذارند، بیش از هر زمان دیگری است. اظهارنظرهای گزینشی و احساسی، آن هم در شرایطی که مرزهای کشور مورد تهدید قرار گرفته، نه تنها شایسته نیست، بلکه میتواند این سوال را ایجاد کند که اولویتهای اخلاقی و ملی این افراد بر چه مبنایی تعریف میشود.
حامد بهداد بازیگر سینما در اینستاگرام خود به مناسبت سال نو به مادران داغدار دی ۱۴۰۴ تسلیت گفت. این استوری او پس از سکوتی چند روزه واکنشهای انتقادی به همراه داشت مبنی بر اینکه چرا در این روزهای حمله متجاوزانه به ایران او و برخی دیگر از سلبریتیها چشمشان را روی شهادت مردم غیرنظامی ایرانی و به خصوص شهادت تلخ دانشآموزان میناب بستند؟ مگر مادران آنها این روزها داغدار نبودند؟
این بازیگر ۱۵ ساعت پس از واکنشهای تند مخاطبان متنی دیگر منتشر کرد که بدین شرح است: «هم نیز به مادران میناب بگویید که رفتن و پر کشیدن فرشته های کوچکشان سزا نبود و صدایشان می آید که می گوید چرا به کدامین گناه!
میپرسید پس دختران میناب چه؟ میگویم همه چیز. چه تفاوت دارد مادر؟! چه تفاوت دارد داغ؟ ۱۷۰ نفر دخترکان معصوم ایرانی بخاطر جنگ که جز بدی ندارد از جانمان کنده شدند. ساده نیست.
سال نو با عزیز خوش است. مادر با دختر خوش است. وطن به هموطن خوش است. کو شادی کدام نوروز چه میگوییم؟ ما همین یکبار فرصت زندگی داشتیم. این حق ما نیست.»
جای تأسف است که این افراد برای برخی حوادث خاص ذیل یک جریان سیاسی خاص، هزینههای احساسی و رسانهای میکنند اما در برابر تهدیدات تمامعیار علیه تمامیت ارضی ایران، که امنیت همه مادران و فرزندان این سرزمین را نشانه گرفته، سکوت یا موضعی غیرشفاف اتخاذ میکنند.
در شرایطی که دشمنان این مرز و بوم با انواع ابزارهای نظامی، رسانهای و روانی، ثبات و امنیت ایران را هدف گرفتهاند، انتظار میرود هنرمندان و سلبریتیها که بخشی از سرمایه اجتماعی این کشور هستند، یک صدا و با قدرت، پشت سر وطن بایستند. دفاع از ایران، مرزهای سیاسی و جناحی نمیشناسد و امروز بیش از هر زمان دیگری به یک موضع روشن و صریح در قبال هرگونه تجاوز یا تهدید خارجی نیاز داریم.
در این میان، مسئله اقامت یا شهروندی برخی از این افراد در کشورهای خارجی نیز محل تأمل است. داشتن «گرین کارت» یا تابعیت مضاعف برای شخصی که مدعی دغدغهمندی نسبت به منافع ملی و سرنوشت مردم ایران است، همواره با یک تناقض اخلاقی همراه بوده است. چه بسا وقتی فردی بخش مهمی از حیات مدنی و اقتصادی خود را به کشوری دیگر گره زده، نمیتواند مدعی ایستادگی بیچونوچرا در برابر همان کشوری باشد که روزی ممکن است در صف تهدیدکنندگان ایران قرار گیرد. شرافت انسانی و مسئولیت ملی ایجاب میکند که هیچ منفعت شخصی، از جمله اقامت در خارج، بر منافع ملی و امنیت میهن اولویت پیدا نکند.
ایران متعلق به همه ایرانیان است و امنیت آن خط قرمز همه ما است. این روزها، روزهای وحدت ملی و پرهیز از هرگونه اقدام و اظهارنظرِ دوقطبیساز و منفعلکننده است. از سلبریتیها و هنرمندان، بهعنوان الگوهای اجتماعی، انتظار میرود با بصیرت و غیرت ملی، در صف اول دفاع از تمامیت ارضی و امنیت کشور قرار گیرند و با موضعی رسمی، قاطع و شفاف، حمایت خود را از ایران در برابر هرگونه تهدید خارجی اعلام کنند.
هرگونه سکوت یا جهتگیری دوگانه در این برهه تاریخی، میتواند بهعنوان نوعی همراهی با پروژههای روانی و امنیتی دشمن تلقی شود که تاریخ در برابر آن قضاوت خواهد کرد.
