به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ متن کامل واکنش انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران نسبت به موضعگیری اخیر ریاست دانشگاه بدین شرح میباشد:
نامهای از جانب رییس دانشگاه تهران خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری منتشر شده است که متأسفانه در پی آن آحاد مردم رنجیدهخاطر شده اند. انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران بر خود لازم میداند تا نکاتی چند را خطاب به ریاست دانشگاه تهران یادآوری کند.
جناب آقای دکتر امید، در حالی که بیش از سی روز از آغاز جنگ گذشته است و ملت شریف و عزیز ایران هر شب در خیابانها حماسهسازی کردهاند، موضعگیری اخیر شما موجب دلسردی آحاد ملت را فراهم ساخت. مردم شریف ایران با ترور سرداران نظامی و مسئولین لشکری و کشوری و جانسوزتر از همه در مواجهه با داغ عظیم امام و رهبر شهیدمان (رحمة الله علیه)، لحظهای درنگ نکردند و از هیچ قدرت آفندی و موشکی نترسیدند مگر همین قبیل موضعگیریهای غیر ملی و شکنندهای که از برخی از مسئولین شنیده شد. نامه اخیر جنابعالی به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری مصداقی مهم از این است که چگونه آحاد مردم با تمام تنوع و تفاوتشان بهتر از بسیاری از مسئولین و صاحبمنصبان دانشگاهی، نسبت به شرایط کشور آگاه و بیدار هستند.
اساسا در زمانی که رژیم صهیونیستی کمر به تخریب زیرساختهای صنعتی کشور و ترور شخصیتها و دانشمندان برجسته علمی و نظامی زده است چطور میتوان درخواست خویشتنداری داشت؟ امروز مطابق با چهارشنبه ۱۲ فروردین ماه ۱۴۰۵، پیکر مطهر شهید فرزانه، علیرضا تنگسیری از مقابل سر در دانشگاه تهران به سمت معراج شهدا توسط مردم عزیز ایران بدرقه شد، آیا آقای دکتر شاهد این حماسه مردمی نبودید؟ به نظر شما برای جلوگیری از افزایش صدمات به کشور، راهکار و راهحل، خویشتنداری نیروهای مسلح است؟ تجربه تمامی این سالیان بر همه جهانیان ثابت کرده است که جمهوری اسلامی ایران، حاکمیتی قدرتمند و اخلاقمدار و مدافع مظلومین جهان است. در سوی دیگر این جنگ، رژیم منحوس صهیونیستی و اصحاب جزیره اپستین حاضر اند و با این وجود جنابعالی ترجیح دادهاید که در قبال خسارتهای وارده به دانشگاههای کشور به جای آنکه خواستار اقدامی بازدارنده باشید، عملا از نیروهای مسلح خواستهاید تا مسیر تخریبهای بیشتر را برای دشمنان این سرزمین فراهم سازند.
امروز دیگر تمام جهان فهمیده است که راهحل مهار کردن سگ هار منطقه، دعوتهای خویشتندارانه نیست. ما در تمام این سالها دیدهایم که چگونه تمامی وعدههای جهانی و لایحههای بینالمللی متأسفانه به اندازه یک کاغذ پاره نیز اعتبار عملی و واقعی ندارند. تأسف برانگیز است که در این شرایط، اهالی دانشگاه به جای آنکه بتوانند واقعیت صحنه را تبیین کنند، باید به آنان بدیهیات را یادآوری کرد و توضیح داد؛ چرا که آنان برخلاف سایر اقشار اجتماعی متوجه واقعیت جهانی و خباثت رژیم صهیونسیتی نشدهاند. شرایط امروز به گونهای است که آحاد ملت به مراتب جلوتر و دقیقتر از اصحاب دانشگاه واقعیت اجتماعی را میبینند و تحلیل میکنند و متأسفانه مسئولینی که قرار بوده است سکّاندار دانش و فناوری باشند، به اندازه کافی بصیرت و فهم نداشته اند.
ما دانشجویان دانشگاه تهران از شما میخواهیم که باری دیگر در میادین شهری حاضر شوید و با مردم سخن بگویید و از آنان بپرسید که نظرشان درباره حمله رژیم صهیونیستی به زیرساختهای صنعتی و دانشگاههای ایران عزیزمان چیست؟ از مردم بپرسید که درباره ترور دانشمندان ایرانی چه فکری میکنند؟ از مردم جویا شوید که راه حل برخورد با رژیم صهیونسیتی، خویشتنداری است یا اقدامات بازدارنده؟ باشد که بعد از این حضور میان مردم، بیشتر به معنای نامه خود فکر کنید.
