به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در روزهایی که آسمان منطقه از ابرهای سنگین تهدید، التهاب و روایتهای جنگی تاریک شده بود، ناگهان از دل همین خاکِ گرم و غمدیده، فریادی برخاست. نه فریاد توپ و تانک، بلکه ندایی از عمق وجدان بیدار یک ملت: «جانفدا برای ایران». این پویش، تنها یک فراخوان نبود؛ تولد دوبارهای بود برای همان غیرتی که روزی خرمشهر را آزاد کرد و امروز میخواهد ایران را در برابر چشمان دریدهٔ دشمنان، پاسدار بماند.
از یک ندا تا طوفانی از حضور
همه چیز از اواسط فروردین آغاز شد؛ سازمان هیأت و تشکلهای دینی جرقهای زد که قرار نبود خاموش شود. جرقهای به نام «جانفدا برای ایران»؛ پویشی که در آن مردم آمدند تا بگویند: «ما هنوز زندهایم و ایستادهایم.» انگار که تمام ایران در یک صدا خلاصه شد: «اگر تهدید میکنید، بدانید که این سرزمین، پر از جانهایی است که حاضرند برای خاکشان پروانه شوند.»
و چه زود، این فراخوان به خیزشی ملی بدل شد. میلیونها ایرانی، نه به عنوان آمار و عدد، بلکه چون سدی از اراده، قد علم کردند. امروز، شمار جانفدایان این سرزمین ۲۸ میلیون نفر فراتر رفته و هر لحظه، شعلهای دیگر به این آتش حماسی افزوده میشود. گویی هر ایرانی دارد زیر لب زمزمه میکند: «هر ایرانی، یک سرباز است.»
چرا «جانفدا»؟ مگر غیر از این است که ایران به جان ما گره خورده؟
در روزگاری که جنگ ترکیبی و روانی دشمن، خطوخطهای بسیاری بر تن منطقه کشیده، مهمترین سلاح یک ملت، «نمایش اراده عمومی» است. پویش «جانفدا» این حقیقت را فریاد زد که بازدارندگی، فقط در سکوهای پرتاب و رادارها خلاصه نمیشود؛ بلکه در دلی است که میگوید «من میایستم».
نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که بیش از ۶۵ درصد مردم ایران برای پاسخ به هر تهدیدی، لحظهای درنگ نمیکنند. این همان سرمایه اجتماعی عظیمی است که دشمن از آن هراس دارد؛ چون میداند در برابر ملتی ایستاده که حتی اگر سلاحی نداشته باشد، ایمان و غیرتش را به کار گرفته است.
موجی که مسئولان و قهرمانان را هم با خود برد
این حماسه، تنها محدود به کوچه و خیابان نماند. از قلههای نظام و مدیریت تا قلب تپنده ورزش و فرهنگ، همگان به این کاروان پیوستند.
محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، با چشمانی خیس نوشت: «صدهزارَت جانفدا بادا و اول جان من.»
محسنی اژهای، رئیس قوه قضائیه، این جانفدایی را ترجمان آیهی «ان الله اشتری من المؤمنین انفسهم» دانست؛ یعنی همان بیعتی که هیچ دشمنی تاب شنیدن صدایش را ندارد.
آیتالله جوادی آملی، مرجع عالیقدر جهان تشیع، از حوزویان خواست که در این حضور همگانی، سنگ تمام بگذارند.
در دنیای ورزش، هادی ساعی، قهرمان المپیک، ثریا آقایی و صدها ورزشکار دیگر، با چهرههایی مصمم، نام خود را در فهرست سربازان ایران نوشتند. آنها آمدند تا بگویند غیرت، مرز ورزش و سیاست نمیشناسد.
سید پرویز فتاح پس از پیوستن به پویش «جانفدا» با اشاره به شرایط حساس کشور در جنگ با آمریکای جنایتکار و رژیم پلید صهیونی گفت: همانطور که رهبر معظم انقلاب اسلامی بر حضور میدانی مردم در صحنه تأکید کردند، این پویش نیز نمادی از آمادگی مردم برای دفاع از میهن و حمایت از یکدیگر است.
علی نیکزاد، نایب رئیس مجلس شورای اسلامی، به پویش «جانفدا برای ایران» پیوست.
سعید جلیلی نماینده رهبرانقلاب در شورای عالی امنیت ملی در پیامی از پیوستن خود به پویش جانفدای ایران خبر داد.
جلیلی نوشت: پرشکوهترین نقش هر ایرانی را در شمار بیتوقف جانفدایان نظاره کنید. این همدلی، سرمایهای برای رسیدن به مرتفعترین قلههاست. من نیز همگام با مردم شریف ایران، به این پویش پیوستم.
سعید جلیلی نماینده رهبرانقلاب در شورای عالی امنیت ملی در پیامی از پیوستن خود به پویش جانفدای ایران خبر داد.
جلیلی نوشت: پرشکوهترین نقش هر ایرانی را در شمار بیتوقف جانفدایان نظاره کنید. این همدلی، سرمایهای برای رسیدن به مرتفعترین قلههاست. من نیز همگام با مردم شریف ایران، به این پویش پیوستم.
مهران رجبی به پویش «جان فدا» پیوست.
۲۸ میلیون، فقط عدد نیست؛ ۲۸ میلیون قلب تپنده است
این پویش، آمار نیست؛ نمایشگاه بیداری است. هر یک از این ۲۸ میلیون نفر، یک تصمیم، یک غیرت و یک اعلام موضع است.
پویش «جانفدا»، حقیقتی به نام «امنیت مردمپایه»
امنیت در ایران، از پادگانها و سنگرها فراتر رفته و به خانهها، دلها و کوچهها رسیده است. پویش «جانفدا» تجسم عینی این حقیقت است که هر شهروند، یک نگهبان است. این رویکرد، نه تنها همبستگی ملی را شعلهورتر ساخته، بلکه «سرمایه دفاعی نرم» ایران را به سلاحی بینظیر در برابر تمام تهدیدها تبدیل کرده است.
و این گونه است که امروز، ایران دارد یک حماسه دیگر میآفریند؛ نه با گلوله، که با نامنویسی؛ نه در سنگر، که در قلبها. «جانفدا برای ایران»؛ روایتی است از نسلی که حتی نفس کشیدنش را فدای خاکش میکند.
