به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران طی هفتههای اخیر یکی از مهمترین شریانهای اقتصاد جهانی را به کانون بحران تبدیل کرده است؛ تنگه هرمز، گذرگاهی راهبردی که بخش قابل توجهی از تجارت انرژی جهان از آن عبور میکند.
اختلال طولانیمدت در این مسیر اکنون نهتنها بازارهای نفت و گاز، بلکه زندگی روزمره مردم در نقاط مختلف جهان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
گزارشهای بینالمللی نشان میدهد بیش از ۷۰ روز است که عبور و مرور کشتیها در این گذرگاه با کاهش شدید و حتی توقف عملی مواجه شده و ریسک تردد دریایی به شکل کمسابقهای افزایش یافته است. این شرایط موج تازهای از نااطمینانی را در بازارهای جهانی انرژی ایجاد کرده و به افزایش قیمت نفت، رشد بهای بنزین و بالا رفتن هزینه حملونقل منجر شده است.
با این حال، پیامدهای این وضعیت تنها به بازار انرژی محدود نمانده است. در اقتصاد بههمپیوسته امروز، هر شوک در بخش انرژی بهسرعت در زنجیره تولید و توزیع جهانی منتشر میشود. افزایش هزینه سوخت، بیمه نفتکشها و حملونقل دریایی باعث بالا رفتن قیمت مواد اولیه شده و بسیاری از صنایع را وادار کرده است برای کنترل هزینهها دست به تعدیلهای مختلف بزنند.
نشانههای این فشار حتی در کالاهای مصرفی نیز دیده میشود. بهعنوان نمونه، شرکت ژاپنی «کالبی» اعلام کرده است بهطور موقت بستهبندی برخی محصولات خود را به رنگهای سیاه و سفید تغییر میدهد؛ اقدامی که نشان میدهد اختلال در مسیرهای انرژی و تجارت چگونه میتواند از بازار نفت تا قفسه فروشگاهها در شرق آسیا اثر بگذارد.
کارشناسان اقتصادی معتقدند ناامن ماندن تنگه هرمز میتواند هزینههای پنهان بیشتری به اقتصاد جهانی تحمیل کند. افزایش قیمت بنزین تنها بخش آشکار این روند است و بخش مهمتر آن در قالب رشد تورم، کاهش قدرت خرید و انتقال تدریجی هزینههای جنگ به مصرفکنندگان در کشورهای مختلف بروز میکند.
در چنین شرایطی، تولیدکنندگانی که با افزایش هزینهها روبهرو میشوند، یا قیمت محصولات خود را بالا میبرند یا برای کاهش هزینهها ناچار به کاهش کیفیت، وزن یا تغییر در بستهبندی کالاها میشوند.
به این ترتیب، تنگه هرمز دیگر صرفاً یک گذرگاه جغرافیایی نیست، بلکه به شاخصی تعیینکننده برای ثبات اقتصاد جهانی تبدیل شده است؛ جایی که ناامنی در آن میتواند از بازار انرژی تا سبد خرید مصرفکنندگان در سراسر جهان اثرگذار باشد.
