به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به تازگی شبکه منوتو اعلام کرده که قرار است در این روزها تعطیل شود و این خبر، واکنشهای بسیاری در شبکههای اجتماعی به دنبال داشته است. البته آبانماه سال گذشته بود که براساس اظهارات «کیوان عباسی» مدیر شبکه منوتو، تعطیلی این شبکه مطرح شده و مباحثی پیرامون آن شکل گرفته بود.
مجریهای شبکه منوتو در هفتههای اخیر با تکرار و تکیه بر مشکلات مالی، سعی کردهاند محدودیت بودجه و عدم برخورداری از منابع پولی را بهعنوان عامل اصلی احتمال تعطیلشدن منوتو در آیندهای نزدیک معرفی کنند؛ اما با توجه به عملکرد و نوع رفتار یا گفتار کارکنان منوتو با مخاطبین خود، تعطیلی منوتو را میتوان در ناکارآمدی این شبکه ارزیابی کرد.
چراکه منوتو در مقاطع دیگر نیز کارش به تعطیلی کشده شده بود؛ اما مجدداً با دکور جدید، استدیو جدید، تولیدات جدیدتر و باکیفیتتر از گذشته به صحنه بازگشته و فعالیت خود را از سرگرفته.
بهعنوان مثال، دفعه قبل که منوتو به بهانه مسائل مالی از ادامه فعالیت شانه خالی کرد، پس از چند ماه با یک مجموعه مستند جدید تحت عنوان «ایران دهه پنجاه» که با کیفیتی نسبتاً قویتر از مستندهای قبلی ساخته شده بود، دوباره روی آنتن آمد و شروع به کار کرد.
درواقع اینکه شبکه منوتو به سهولت از پس هزینه ساخت این مجموعه مستند ـ آن هم در مدتزمانی که فعالیت یا درآمدزایی نداشته ـ برآمده، با مشکلات مالی و کمبود بودجه که مجریانش همواره روی آن تکیه کردهاند، همخوانی ندارد.
در یکی از موارد دیگر نیز که منوتو پایان فعالیتش را با یک خداحافظی بهاصطلاح احساسی اعلام کرده بود، مسأله کمبود بودجه را برجسته کرد تا بگوید چون پول نداریم، دیگر فعالیت نخواهیم داشت؛ اما این تعطیلی موقت، دقیقاً زمانی انجام گرفته بود که هجمه کاربران و مخاطبان به این شبکه افزایش یافته و برچسب وابستگی به بیگانه ـ مشخصاً وابستگی مالی و محتوایی به رژیم اسرائیل ـ در اذهان عمومی قوت گرفته بود.
پس از این هجمهها بود که شبکه منوتو در یک کار نمایشی ادعا کرد که با مشکل کمبود شدید بودجه روبهرو شده است و در مجریهای این شبکه در ادامه عنوان کردند که منوتو بهعنوان «یک شبکه ملّی و مردمی» باید با پول مردم ایران اداره شود؛ به عبارتی منوتو با نمایش گدایی و درخواست پول از مردم ایران ـ بهویژه ایرانیان خارج از کشور ـ سعی کرد تا در حد امکان، دامن خود را از ننگ وابستگی پاک کند که از این طریق بتواند مجدداً وارد خانههای مردم ایران شود.
درواقع از آنجایی که دست منوتو برای مخاطبان ایران رو شده بود و برای بسیاری از افراد روشن شده بود که منوتو از سوی رژیم اسرائیل مدیریت میشود، برای فرار از هجمهها تصمیم به تعطیلی موقت گرفته بود.
در این مقطع نیز چون شبکه منوتو بهطور آشکار از حمله دشمن خارجی به ایران، زیرساختهای ایران و مردم ایران دفاع کرده و از سوی دیگر همه تلاشش را به کار گرفته تا شهادت کودکان مدرسه شجره طیبه میناب را توجیه کند، مقبولت خو در میان مخاطبان را بیش از پیش از دست داده است؛ به همین جهت باز هم به ترفند همیشگیاش ـ یعنی تعطیلدرمانی و فرار از پاسخگویی در برابر مخاطب ـ روی آورده است.
همچنین لازم به ذکر است که شبکه منوتو در اطلاعیه اخیرش درباره تعطیلی، صراحتاً این نکته را نیز متذکر شده که در بازه زمانی، ادامه فعالیت برایش «دشوار» است و بهطور موقت صحنه را ترک میکند؛ اما دوباره بازمیگردد. البته اینکه منوتو اینبار به شکلی و با چه رویکردی به عرصه بازخواهد گشت نیز، محل بحث است.
