به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مهر؛ آریا یوسفی در رابطه با حضورش در تیم ملی فوتبال ایران اظهار داشت: یادم میآید ۱۹ سالم بود که امیر قلعهنویی دعوتم کرد. بازی در کیش برگزار میشد و یک دیدار دوستانه پیش از جام ملتها بود. همانجا اولین بازی ملیام را انجام دادم.
وی در ادامه درباره تلخترین لحظه فوتبالی خود اظهار داشت: اگر بخواهم یک صحنه را پاک کنم، فینال مسابقات کافا مقابل ازبکستان است که از زمین اخراج شدم.
یوسفی با اشاره به توصیههای همیشگی مادرش افزود: مادرم همیشه میگفت بهترین جا میبینمت. قبل از سفر هم گفت مراقب خودت باش، اول سلامتی بعد موفقیت و همیشه دعایم میکند.
مدافع تیم ملی در پاسخ به این سؤال که اگر ۱۰ ثانیه با مردم ایران صحبت کند چه میگوید، عنوان کرد: شما مردم خیلی بزرگ و خوبی هستید، افتخار میکنم ایرانی هستم. امیدوارم هر جا هستم بتوانم افتخارآفرینی کنم.
وی پدر خود را مهمترین حامی زندگیاش دانست و درباره دلتنگیهایش گفت: وقتی از ایران دور هستم، اول دلم برای کشورم تنگ میشود، بعد خانواده و بعد شهرم.
این بازیکن درباره اصالت خود نیز گفت: اصالتاً بختیاری هستم، اهل مسجدسلیمان. در ماهشهر بزرگ شدم و الان هم در اصفهان زندگی میکنم.
مدافع تیم ملی همچنین از اولین گل خود یاد کرد و افزود: اولین گل من در ورزشگاه پاس تهران بود، جایی که اصلاً آن فصل بازی نکرده بودم اما در شرایطی خاص وارد زمین شدم و گل زدم.
او درباره شادی گل خود نیز گفت: یک حرکت خاص دارم که همیشه انجام میدهم.
یوسفی در بخش دیگری از صحبتهایش درباره زندگی شخصی خود اظهار داشت: اگر فوتبالیست نمیشدم نقاش میشدم، چون نقاشیام خوب است. بیشتر دوست دارم تنها باشم و شلوغی را خیلی دوست ندارم.
وی درباره واکنش به شکست تیمش گفت: وقتی تیمم میبازد خیلی عصبی میشوم.
یوسفی در پایان با اشاره به انگیزههایش گفت: من برای اینجا بودن خیلی تلاش کردم. امیر قلعهنویی اولین کسی بود که من را در ۱۹ سالگی به تیم ملی آورد. همیشه به ایران، وطن و زادگاهم افتخار میکنم و امیدوارم حال دل مردم خوب باشد.
