به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ «کِر استارمر» نخستوزیر انگلیس با انتشار بیانیهای استعفای خود از نخستوزیری انگلیس و ریاست حزب کارگر اعلام کرد.
استارمر با بیان اینکه «پس از ترککردن بزرگترین شغل انگلیس» وقت بیشتری را صرف خانواده خود خواهد کرد گفت: از حزب کارگر میخواهم که برای انتخاب جانشین من جدول زمانی مشخص کند و معرفی نامزدها از ۹ جولای (۱۸ تیر) آغاز خواهد شد.
وی همچنین افزود که تمام تلاش خود را برای تضمین انتقال منظم قدرت انجام خواهد داد و از جانشین خود حمایت کامل خواهد کرد.
به ادعای استارمر «آنها (جانشینش و مردم انگلیس) بریتانیایی را به ارث میبرند که قویتر و عادلانهتر از دو سال پیش است.»
رسانههای انگلیس پیش از این اعلام کرده بودند که نخستوزیر این کشور به دلیل فشارهای سیاسی حزب کارگر بهزودی استعفا خواهد کرد.
استعفای امروز استارمر چند روز پس از آن اعلام می شود که «جان هیلی» وزیر دفاع انگلیس نیز چند روز پیش کناره گیری از سمت خود را اعلام کرد. وی به دلیل اختلاف نظرش با استارمر درباره بودجه استعفا کرد. جان هیلی در اولین اظهار نظر خود در این باره گفت: طرح دفاعی استارمر ناکام خواهد ماند و انگلیس را ناامن تر می کند.
دفتر نخستوزیری انگلیس تأکید کرد نخستوزیری مستعفی این کشور تا پایان فرایند انتخاب رهبر جدید حزب کارگر در «شماره ۱۰ داونینگ» (محل اقامت نخستوزیر انگلیس) میماند؛ این فرآیند شامل معرفی نامزدها و رأیگیری میان اعضای حزب است. استارمر هدف خود را «انتقالی منظم» خواند و بر تداوم فعالیت دولت تأکید کرد.
رقابت داخلی در حزب کارگر برای تعیین رهبر جدید این حزب بهزودی آغاز شود. در نظام سیاسی انگلیس، رهبر حزب حاکم بهطور سنتی توسط پادشاه به نخستوزیری منصوب میشود؛ بنابراین با انتخاب رهبر جدید حزب کارگر، پادشاه نخستوزیر جدید را تعیین خواهد کرد.
استارمر کجا دچار خطا شد؟
وبسایت شبکه «سیانان در گزارشی با عنوان «استارمر کجا دچار خطا شد» نوشت: با وجود اینکه کِر استارمر در انتخابات ۲۰۲۴ بریتانیا با اکثریتی قاطع پیروز شد، محبوبیت او تقریباً از همان روزهای نخست حضورش در دفتر نخستوزیری رو به کاهش گذاشت.
او از یک سو از سوی جریانهای راستگرا به دلیل ناتوانی در مهار مهاجرت غیرقانونی مورد انتقاد قرار گرفت و از سوی دیگر چپگرایان به خاطر سیاستهای اقتصادی نامحبوبش به او حمله کردند. علاوه بر این، بسیاری از مردم در طیفهای مختلف سیاسی معتقد بودند که استارمر از کاریزما و چشمانداز سیاسی روشنی برخوردار نیست. به همین دلیل، موقعیت او ماههاست که به تدریج تضعیف شده است.
نتایج انتخابات محلی ماه گذشته نیز ضربه دیگری به جایگاه او وارد کرد. در این انتخابات حزب کارگر بیش از ۱۴۰۰ کرسی خود را در شوراهای محلی انگلستان از دست داد و همچنین کنترل پارلمان ولز را واگذار کرد؛ نهادی که حزب کارگر دههها در آن دست بالا را داشت. این شکستها باعث شد بسیاری از نمایندگان حزب کارگر به این نتیجه برسند که استارمر قادر نخواهد بود در انتخابات سراسری بعدی پیروز شود؛ انتخاباتی که باید تا تابستان ۲۰۲۹ برگزار شود.
