به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سیدمصطفی موسوی نژاد/// «اعلام پایان جنگ و رفع محاصره دریایی از نتایج مهم تفاهمنامه بود» محمدباقر قالیباف، رئیس تیم مذاکرهکننده،
دلسوزان در آن روزها در پاسخ به این دستاوردسازی، میگفتند علیالاصول راهکار چیز دیگری است. اگر نمیشود به هر دلیلی به ناوهای آمریکا که اقدام به محاصره کردهاند حمله کرد، باید پاسخ را بهصورت نامتقارن داد. بهعنوان مثال در آن روزها چند راهکار در مقابل محاصره مطرح میشد:
۱. اگر آنها محاصره کردهاند، ما نیز میتوانیم با بستن بابالمندب شریان انتقال کالا از جمله نفت و گاز از آسیا به اروپا را ببندیم. یا اگر در بدترین حالت نمیتوانیم آن را ببندیم، میتوانیم آن را ناامن کنیم یا نه؟ سالانه ۲۰ الی ۲۶ هزار کشتی معادل یک چهارم تجارت کانتینری جهان معادل ۱,۶ میلیارد تن کالا از این مسیر عبور میکند. روزانه حدود ۹,۳ میلیون بشکه نفت و فرآوردههای نفتی (معادل ۱۱٪ تجارت دریایی نفت) از بابالمندب عبور میکرد. بسته شدن یا ناامن شدن این تنگه معادلات تجارت دنیا را به هم میزند.
۲. میتوان در پاسخ حمله به هر یک از نفتکشها یا کشتیهای فلهبر ایرانی، به یکی از منافع آمریکا در منطقه حمله کرد و آن را از قبل نیز اعلام نمود تا بازدارندگی خود را داشته باشد.
۳. میتوان در پاسخ حمله به هر کشتی عبوری ایران از منطقه توسط ناوهای محاصرهکننده، به چند کشتی از کشتیهای طرف مقابل که در خلیج فارس گیر افتاده، حمله کرد. اما پاسخ هواداران تفاهم یک چیز ساده و کلیشهای بود: «شما بهتر میفهمید یا نظامیها و مسئولان کشور؟» جملهای که همگی در ماجرای انتقادات به برجام توسط غربگرایان مکرر بیان میشد. تا نقدی طرح میشد، میگفتند شما بهتر میفهمید یا محمدجواد ظریف که انگلیسی را فول است؟
بگذریم که در نهایت مشخص شد ما بهتر میفهمیدیم. اما امروز، پس از به هم خوردن تفاهمنامه، در صوتهای روز گذشته مهدی محمدی، مشاور رئیس تیم مذاکرهکننده بر این نکات تاکید شد: ۱. ما تسلیحات لازم برای حمله به شناورهای دشمن که اقدام به محاصره کردهاند را داریم. ۲. پاسخ ما به محاصره این بار نامتقارن خواهد بود. چه کسی گفته است برای رفع محاصره حتماً باید به خود شناورها حمله کرد؟ این یعنی بازگشتی سریع به راهکارهای ما بیسوادها که همان روزها مطرح میکردیم! فقط این چند روز را به طرف مقابل زمان دادیم تا خود را بازسازی کند و کلی محموله نظامی جدید به منطقه بیاورد. امیدواریم به منظور بهرهبرداریهای سیاسی، مجدداً سرنوشت کشور به بازی گرفته نشود.
