به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ گم شدن عقدنامه یا نیاز به دریافت رونوشت آن، شاید در نگاه اول یک کار اداری ساده به نظر برسد، اما برای برخی شهروندان میتواند به یک دردسر بزرگ تبدیل شود؛ بهویژه زمانی که ازدواج در شهری غیر از محل سکونت فعلی فرد ثبت شده باشد.
تصور کنید فردی سالها پیش در بندرعباس ازدواج کرده و اکنون در تهران زندگی میکند. اگر عقدنامه او گم شود یا برای تعویض شناسنامه به رونوشت آن نیاز داشته باشد، ممکن است برای دریافت این مدرک با یک مشکل قدیمی مواجه شود؛ مراجعه به دفترخانهای که ازدواج در آن ثبت شده است.
یک کار اداری که میتواند به سفر بینشهری ختم شود
در سالهای گذشته، نبود ارتباط کامل میان دفاتر ازدواج در شهرهای مختلف باعث میشد دریافت رونوشت اسناد ازدواج برای شهروندان به فرایندی زمانبر تبدیل شود.
در حالی که دفاتر ازدواج در تهران به یکدیگر متصل بودند و شهروندان میتوانستند برای دریافت رونوشت به دفاتر مختلف مراجعه کنند، وضعیت در مورد ازدواجهای ثبتشده در شهرستانها متفاوت بود.
به این ترتیب، فردی که سالها پیش در یک شهر دیگر ازدواج کرده بود، برای دریافت رونوشت عقدنامه ناچار میشد به همان شهر مراجعه کند؛ مسئلهای که برای ساکنان شهرهای بزرگ و افرادی که محل زندگیشان با محل ثبت ازدواج فاصله زیادی دارد، دردسر قابل توجهی ایجاد میکند.
چرا هنوز همه دفاتر به هم متصل نیستند؟
برای پیگیری این موضوع، خبرنگار مهر با علی مظفری، رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق، گفتگو کرد.
مظفری با اشاره به روند ثبت الکترونیک در سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، توضیح داد که در حوزه دفاتر ازدواج و طلاق، نبود کانون سردفتران باعث شده بود بخشی از اقدامات صنفی و اجرایی با تأخیر دنبال شود.
وی با اشاره به تجربه کانون سردفتران اسناد رسمی گفت: در آن حوزه، سازمان ثبت سیاستهای کلی را تعیین میکرد و کانون نیز امور صنفی و اجرایی را دنبال میکرد، اما در حوزه دفاتر ازدواج و طلاق، چنین ساختاری تا پیش از تأسیس کانون وجود نداشت.
رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق تأکید کرد که با تشکیل این کانون، امکان پیگیری جدیتر مشکلات و نیازهای دفاتر و مردم فراهم شده است. به گفته مظفری، قرار است با استفاده از بودجهای که از سوی سردفتران تأمین میشود، مشکلاتی که نیازمند حل فوری هستند، پیگیری و برطرف شوند.
وی درباره زمانبندی حل این مشکل نیز ابراز امیدواری کرد که فرایند اتصال و رفع مشکلات موجود در مدت حدود یک سال یا بیشتر از یکسال به نتیجه برسد.
یک اتصال ساده، یک دردسر بزرگ را کم میکند
اتصال دفاتر ازدواج به یکدیگر میتواند یکی از همان تغییرات به ظاهر ساده اما مهمی باشد که مستقیماً زندگی مردم را تحت تأثیر قرار میدهد.
برای شهروندی که سالهاست از شهر محل ازدواج خود فاصله گرفته، دریافت یک رونوشت نباید به معنای خرید بلیت، سفر بینشهری، مراجعه حضوری و صرف زمان و هزینه باشد.
حالا باید دید وعده مطرحشده از سوی رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق چه زمانی عملیاتی میشود و آیا شهروندان در آینده نزدیک میتوانند بدون مراجعه به شهر محل ثبت ازدواج، رونوشت عقدنامه خود را از دفاتر محل سکونت دریافت کنند یا نه. گم شدن عقدنامه یا نیاز به دریافت رونوشت آن، شاید در نگاه اول یک کار اداری ساده به نظر برسد، اما برای برخی شهروندان میتواند به یک دردسر بزرگ تبدیل شود؛ بهویژه زمانی که ازدواج در شهری غیر از محل سکونت فعلی فرد ثبت شده باشد.
تصور کنید فردی سالها پیش در بندرعباس ازدواج کرده و اکنون در تهران زندگی میکند. اگر عقدنامه او گم شود یا برای تعویض شناسنامه به رونوشت آن نیاز داشته باشد، ممکن است برای دریافت این مدرک با یک مشکل قدیمی مواجه شود؛ مراجعه به دفترخانهای که ازدواج در آن ثبت شده است.
یک کار اداری که میتواند به سفر بینشهری ختم شود
در سالهای گذشته، نبود ارتباط کامل میان دفاتر ازدواج در شهرهای مختلف باعث میشد دریافت رونوشت اسناد ازدواج برای شهروندان به فرایندی زمانبر تبدیل شود.
در حالی که دفاتر ازدواج در تهران به یکدیگر متصل بودند و شهروندان میتوانستند برای دریافت رونوشت به دفاتر مختلف مراجعه کنند، وضعیت در مورد ازدواجهای ثبتشده در شهرستانها متفاوت بود.
به این ترتیب، فردی که سالها پیش در یک شهر دیگر ازدواج کرده بود، برای دریافت رونوشت عقدنامه ناچار میشد به همان شهر مراجعه کند؛ مسئلهای که برای ساکنان شهرهای بزرگ و افرادی که محل زندگیشان با محل ثبت ازدواج فاصله زیادی دارد، دردسر قابل توجهی ایجاد میکند.
چرا هنوز همه دفاتر به هم متصل نیستند؟
برای پیگیری این موضوع، خبرنگار مهر با علی مظفری، رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق، گفتگو کرد.
مظفری با اشاره به روند ثبت الکترونیک در سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، توضیح داد که در حوزه دفاتر ازدواج و طلاق، نبود کانون سردفتران باعث شده بود بخشی از اقدامات صنفی و اجرایی با تأخیر دنبال شود.
وی با اشاره به تجربه کانون سردفتران اسناد رسمی گفت: در آن حوزه، سازمان ثبت سیاستهای کلی را تعیین میکرد و کانون نیز امور صنفی و اجرایی را دنبال میکرد، اما در حوزه دفاتر ازدواج و طلاق، چنین ساختاری تا پیش از تأسیس کانون وجود نداشت.
رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق تأکید کرد که با تشکیل این کانون، امکان پیگیری جدیتر مشکلات و نیازهای دفاتر و مردم فراهم شده است. به گفته مظفری، قرار است با استفاده از بودجهای که از سوی سردفتران تأمین میشود، مشکلاتی که نیازمند حل فوری هستند، پیگیری و برطرف شوند.
وی درباره زمانبندی حل این مشکل نیز ابراز امیدواری کرد که فرایند اتصال و رفع مشکلات موجود در مدت حدود یک سال یا بیشتر از یکسال به نتیجه برسد.
یک اتصال ساده، یک دردسر بزرگ را کم میکند
اتصال دفاتر ازدواج به یکدیگر میتواند یکی از همان تغییرات به ظاهر ساده اما مهمی باشد که مستقیماً زندگی مردم را تحت تأثیر قرار میدهد.
برای شهروندی که سالهاست از شهر محل ازدواج خود فاصله گرفته، دریافت یک رونوشت نباید به معنای خرید بلیت، سفر بینشهری، مراجعه حضوری و صرف زمان و هزینه باشد.
حالا باید دید وعده مطرحشده از سوی رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق چه زمانی عملیاتی میشود و آیا شهروندان در آینده نزدیک میتوانند بدون مراجعه به شهر محل ثبت ازدواج، رونوشت عقدنامه خود را از دفاتر محل سکونت دریافت کنند یا نه.
