به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ مراسم اهدای نشان درجه یک هنری به علیرضا داودنژاد کارگردان سینما امروز ۲۲ شهریور در سازمان سینمایی وزارت ارشاد برگزار شد.
کامران ملکی اجرای مراسم را برعهده داشت.
سید مهدی طباطبایی نژاد معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی در ابتدای این مراسم با تبریک روز ملی سینما گفت: در زندگی همه ما بعضی لحظات بسیار خوشایند است. به یاد دارم حدود ۲۰ سال پیش با آقای داوودنژاد از بنیاد فارابی بیرون آمدیم. با هم مسیر طولانی را قدم زدیم و آن خاطره بسیار برایم جذاب است.
سینما پیشه داوودنژاد است
وی افزود: برخی مشاغل در زمان و فضای کاری خودشان شناخته میشوند اما حرفه یک پله بالاتر است به طور مثال یک پزشک خارج از بیمارستان نیز پزشک است. پیشه یک قدم از همه اینها بالاتر است و به عقیده من سینما پیشه آقای داوودنژاد است.
طباطبایینژاد در پایان تصریح کرد: این نشانها برای داوودنژاد فضلیت نیست و سالها پیش زمانی که فیلم «نیاز» را ساخت از همه مردم نشان درجه یک هنری را دریافت کرد.
همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما اظهار کرد: من بدون هیچ تعارفی شاگرد شما هستم. خیلی وقتها به شما غبطه میخورم زیرا در جستجو در سینما جسارت دارید. از طرفی هرچه باتجربه تر شدید این جسارت بیشتر شد. اگر این جسارت در سینمای ما وجود داشت اکنون وضعیت متفاوتتری داشتیم.
اصغر رفیعی جم فیلمبردار سینما سپس در سخنانی کوتاه عنوان کرد: آقای داودنژاد استعدادیابی میکردند و ما را برای فیلمبرداری انتخاب کردند. امیدوارم هرکجا که هستند موفق باشند.
مسعود فراستی منتقد سینمای ایران نیز اظهار کرد: من اهل تعارف نیستم و میگویم که علیرضا داوودنژاد جزو افتخارات کل تاریخ سینمای ایران است. او خیلی کارها کرده و یکی از فیلمهای او با عنوان «نیاز» یکی از بهترین فیلمهای سینمای ایران است.
سینماگری که بدترین فیلمش هم سینماست
وی تاکید کرد: ما با کسی طرف هستیم که بدترین فیلمش نیز سینما است. او یک سینماگر واقعی است و کارهای بسیاری انجام داده است. به این سینما تبریک میگویم که علیرضا داوودنژاد را دارد.
منوچهر شاهسواری تهیهکننده سینما در ادامه مراسم اظهار کرد: هرزمان که علیرضا از مهارتها صحبت میکند من با خودم میگویم که وقتی قوه خیال و مهارت در خدمت هم باشند، فوران میکنند. تار و پود اندیشه جزو لاینفک زیست داوودنژاد است به همین دلیل او یکی از افتخارات سینمای ایران است. او از هر چیزی که میداند عدول میکند و جسارت به خرج میدهد.
وی متذکر شد: مولانا میگوید که عاشق تصویر خودش را در آب نمیبیند. علیرضا هم وقتی در آینه نگاه میکند جز تصویری از این سرزمین چیزی نمیبیند. عمقی که در یادداشتها و سخنان او وجود دارد ریشه در عشق بزرگی دارد که به سرزمینش دارد. این جهان بی ما همچنان معنا دارد به شرطی که همچنان عاشق باشیم و در آب و آینه تصویر خودمان را نبینیم. این سرزمین نیازمند بیداری است و بیداری در علیرضا داوودنژاد نهادینه شده است.
ابوالحسن داوودی تهیهکننده سینما عنوان کرد: من بسیار از آقای داوودنژاد آموختم و مدیون او هستم. در جاهایی اختلاف نظر و اختلافات صنفی داشتیم اما با این حال چیزهایی را از او آموختم که زندگی من را اعتلا بخشید. من در جاهای مختلف روح عارفانهای را در علیرضا کشف کردم که بسیار زیباست و امیدوارم سایه او همواره بر سر سینمای ایران باشد.
علیرضا صادقنژاد دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان بیان کرد: علیرضا داوودنژاد فیلمساز یک خانواده است؛ خانواده ای به نام ایران. اهدای نشان درجه یک هنری افزودن یک عنوان به کارنامه هنری استاد نیست بلکه قدردانی از سالها تلاش ایشان برای هنر ایران است.
داوودنژاد به عناوین شرف می بخشد
سعید مطلبی کارگردان نیز پیام ویدیویی ارسال کرده بود که در آن گفت: علیرضا داوودنژاد در تمام این دههها مجنون سینما بود و اوست که به عناوین شرف میبخشد. وجودش برای سینما مغتنم است و به سینما برای حضور عاشقانی چون داوودنژاد تبریک میگویم.
منوچهر محمدی تهیهکننده سینما نیز در سخنانی تصریح کرد: من و آقای داوودنژاد امکان این را داشتیم که با مرحوم علی صفایی همکاری کنیم و قطعا روی فیلمهای ما تاثیر داشته است. داوودنژاد عاشق سینماست و روح تجربهگری دارد. وقتی فهمیدم او مشغول ساخت فیلمی با کمک هوش مصنوعی است بسیار خوشحال شدم و برایش آرزوی سلامتی دارم.
روحالله حسینی معاون توسعه فناوری و مطالعات سینمایی اظهار کرد: وقتی میخواهند درباره انسانهای بزرگی مانند علیرضا داوودنژاد صحبت کنند معمولا به فیلمها و کارنامه بلند و بالای وی اشاره میکنند اما به عقیده من ادای احترام به هنرمندانی مانند داوودنژاد این است که فهم کنیم او چگونه فیلم ساخته است. من به نمایندگی از تمام کسانی که با فیلمهای آقای داوودنژاد متاثر شدند، از ایشان سپاسگزارم.
علیرضا رئیسیان کارگردان سینما نیز عنوان کرد: آقای داوودنژاد مانند نقطه پرگار وسط دایره است و در مدار او موضوعات، آدمها و فیلمهای خوب وجود دارند. او سینما را با تمام وجودش درک میکرد و کار سختی است که شما هم حرفهای باشید و هم تجربهگرا و این کار از هر کسی برنمیآید.
وجه مشترک داوودنژاد و آوینی در آدم بودن آنهاست
در ادامه مراسم محمدعلی فارسی مستندساز نیز بیان کرد: وجه مشترکی میان علیرضا داوودنژاد و مرتضی آوینی وجود دارد وقتی با آقای داوودنژاد در شیراز بودیم پسر ایشان عمل کرده و منتظر پیوند بود. علیرضا به من گفت که چرا خدا من را در موقعیتی قرار داده که باید کسی بمیرد تا بچه من نجات پیدا کند. در آنجا متوجه شدم جفت این آدمها سینماگر هستند اما مهمتر اینکه هردوی آنها آدم هستند.
محمدرضا داوودنژاد بازیگر سینما و تلویزیون گفت: علیرضا از بچگی مانند استاد بزرگتر من بود و فارغ از سینما در زندگی نیز از او آموختهام. مهمترین درس او عشق، معرفت و مرام بود چیزهایی که متاسفانه این روزها کمتر شده است. امیدوارم این مراسم بیشتر برای استادان سینما برگزار شود و بتوانند کمی چراغ عشق و معرفت را در دل سینما زنده نگه دارند.
وی تاکید کرد: من بازیگر هستم اما علیرضا به من گفت یا فاتحه بازیگری در سینما را بخوان یا باید سیستم استانیسلاوسکی را یاد بگیری. من عاشق سینما بودم و ۳-۴ سال طول کشید تا این سیستم را بیاموزم. امیدوارم بتوانم این فن را به بازیگران جوان بیاموزم و بازیگران بتوانند مقابل دوربین زندگی کنند.
در ادامه مراسم ملکی از حاضران خواست تا با یک صلوات یاد زندهیاد رضا داوودنژاد را گرامی بدارند.
داوودنژاد فرزند زمانه خود نیست بلکه زمانه را به چالش میکشد
رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی وزارت ارشاد عنوان کرد: سینما بخش لاینفک هویت ملی و فرهنگی کشور است. آقای داوودنژاد یک فیلمساز تجربهگرا است یعنی از پناهگاه خود بیرون میآید و در مسیر خلق اثر دست به تجربه میزند. او فرزند زمانه خود نیست بلکه زمانه را به چالش میکشد. در اتفاقات اخیر کشور به من زنگ زدند و گفتند که فیلم «خلع سلاح» را ببین زیرا فیلم امروز ما است.
وی متذکر شد: آقای داوودنژاد به هوش مصنوعی میگوید همدم و در زمانی که خیلی هوش مصنوعی فراگیر نبود او از این امکان به خوبی بهره میبرد.
فریدزاده اظهار کرد: زمانی که خبر فوت آقای بیضایی را گفتند او با بغض به من گفت کاری کنید که آقای بیضایی برگردد زیرا او درد فقدان را میدانست. خانه فرهنگ و هنر ما از روح بلند هنرمندان دارد تهی میشود. من گفتم هر کاری از دستمان بربیاد انجام میدهیم درحالی که خانواده وی قبول کنند.
سپس نشان درجه یک هنری به علیرضا داوودنژاد اهدا شد.
سینمای ما امروز ورشکسته است
داوودنژاد در ادامه بیان کرد: مشکل تاریخی سینمای ایران سانسور و ناامنی بازار است. فاصله انداختن میان سینما و زندگی باعث میشود که این سینمای بریده از زندگی در یک بازار ناامن رها شود. سینمای ما امروز ورشکسته است، در تلویزیون هم خبر خاصی نیست و سینما در مقابل ورزش و علم و … عقب مانده است.
وی افزود: وقتی مردم به سینما نمیروند نشان میدهد که فیلمها را برای خودشان نمیدانند. من ۶ فیلم ساختهام اما پس از اکران هیچ درآمدی از آنها حاصل نمیشود. سینمای ما باید از ورشکستگی نجات و امنیت پیدا کند زیرا باید خودمان را زجر بدهیم تا فیلم بسازیم و درنهایت آدم فراری میشود.
داوودنژاد گفت: من باید بتوانم تجربه زیستهام را در سینما به تصویر بکشم. مسلما شرایط ایران را درک میکنم اما اگر قرار باشد منظومه هنری-رسانهای قوی داشته باشیم باید اجازه دهیم رابطهای میان زندگی ایرانی و سینمای ایرانی باشد.
این کارگردان در پایان اظهار کرد: مهمتر از علاقه ما به سینما نقش سینما در جهان امروز است. زمانی مدرسه ملی سینما را ایجاد کردیم اما زیرابش را زدند و بسته شد.
