به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ *فاطمه حسین‌پور/// وضعیت کنونی حجاب در جامعه به‌گونه‌ای است که روزبه‌روز به برهنگی نزدیک و نزدیک‌تر می‌شویم. امروز افراد با پوشش‌های هنجارشکنانه در جلسات رسمی نهادهای دولتی حاضر می‌شوند، بدون اینکه تذکری به آن‌ها داده شود و حتی برخورد مسئولان با آن‌ها کاملاً عادی و رسمی است. مصادیق این مسئله کم نیست؛ برای نمونه، در جلسه نماینده وزیر علوم با دانشجویان، هیچ ضابطه‌ای برای حجاب در نظر گرفته نشده بود. کار به جایی رسیده که حتی در نهادهای دولتی، فردی که تذکر لسانی درباره حجاب بدهد، مورد مواخذه قرار می‌گیرد.
اتحاد به چه قیمتی؟
در چنین شرایطی، برخی از جریان‌های انقلابی برای ایجاد اتحاد، بر این باورند که پرداختن به مسئله حجاب در میانه جنگ ضروری نیست! اگرچه نیت این افراد خیر است، اما آیا رواست که به قیمت حفظ چنین اتحادی، احکام خدا را مسکوت بگذاریم؟ مگر می‌شود جامعه‌ای را که با هدف حاکمیت احکام الهی انقلاب کرده است، در مسیر بی‌بندوباری رها کرد؟
عقب‌نشینی‌هایی که به فرصت تبدیل می‌شوند
این اظهارات مورد سوءاستفاده جریان مقابل نیز قرار می‌گیرد. آن‌ها از همین حرف‌ها استفاده می‌کنند تا نشان دهند حتی در بدنه نظام نیز اراده‌ای برای اجرای احکام الهی وجود ندارد و از این طریق، زمینه را برای پیشروی بیشتر در مسئله حجاب و فشار بر دانشگاه‌ها فراهم می‌کنند.
نتیجه چنین رویکردی این است که جریان مقابل، هر عقب‌نشینی را نشانه‌ای از ضعف اراده نظام در اجرای احکام الهی تلقی می‌کند و قدم بعدی را با اطمینان بیشتری برمی‌دارد. رهبر انقلاب بارها بر ضرورت ناامید کردن دشمن در جنگ فرهنگی تأکید کرده‌اند؛ پس آیا با چنین رویکردی، عملاً به دشمن فرصت نمی‌دهیم که از همین شکاف‌ها استفاده کند و در این میدان امیدوارتر شود؟
اتحاد بر محور حق
فلسفه وجودی انقلاب اسلامی، حاکمیت دین و اجرای احکام الهی در جامعه بوده است، نه اینکه در برابر گسترش بی‌بندوباری سکوت کنیم. اگر این فاصله گرفتن از اصول ادامه پیدا کند، به‌تدریج زمینه استحاله نظام از درون فراهم می‌شود. اتحاد واقعی هم با مسکوت گذاشتن احکام الهی شکل نمی‌گیرد؛ اتحاد باید حول محور حق و اصول باشد، وگرنه همین رویکرد می‌تواند به عاملی برای تضعیف انقلاب از درون تبدیل شود.
*مسئول واحد خواهران انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه علامه طباطبائی (ره)
