به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علیرضت فقیهیراد؛ بحران انرژی و فشار به آمریکا ناشی از جنگ علیه ایران، بیشتر از قیمت نفت Brent و نفت WTI ، بحران گازوئیل و اساسا فرآوردهای نفتی است. بنزین، گازوئیل و کرک اسپرد(Crack Spread) بیشتر از نفت خام بر تورم و نرخ اوراق قرضه آمریکا تاثیر می گذارند. جنگ اصلی رسیده به فرآورده های نفتی و مستقیما بر تورم آمریکا.
بازار نفت به مدد شل شدن تنگه هرمز، پیداکردن راه های جایگزین و استفاده از ذخایر راهبردی SPR تا حدودی توانسته مدیریت شود و حوالی ۱۰۰ دلار در حال نوسان است.
اما قیمت دیزل در آمریکا از ۶ دلار عبور کرده و کرک اسپرد دیزل به بیش از ۱۰۰ دلار رسیده است. دیزل فقط سوخت خودرو نیست؛ برای: کامیونها، کشاورزی، ماشینآلات، حملونقل دریایی و گرمایش استفاده می شود.
جهش در قیمت دیزل در مدت کوتاهی مستقیما منجر به افزایش قیمت حمل و نقل و نهایتا افزایش تورم دامنه گسترده ای از کالاها خواهد شد. از سویی بازار گازوئیل برخلاف نفت ذخایر حجیمی ندارد لذا شوک قیمتی آن با کمترین فاصله به سفره مردم می رسد.
این یعنی اجبار فدرال رزرو برای افزایش نرخ بهره و افزایش نرخ اوراق قرضه. نمودار همبستگی نرخ اوراق قرضه با گازوئیل هم بالاتر از همبستگی با قیمت نفت خام شده است.
کرکاسپرد دیزل هم حتی از کرکاسپرد بنزین برای سنجش شدت شوک جنگ مهمتر است؛ چون دیزل در حملونقل، کشاورزی و صنعت نقش اساسی دارد و همزمان اختلال پالایشگاههای روسیه و غرب آسیا عرضه جهانی آن را تحت فشار گذاشته است. Crack Spread فقط یک شاخص پالایشی نیست؛ در شرایط جنگی کنونی شاخص مهمی برای انتقال شوک ژئوپلیتیک از نفت خام به اقتصاد واقعی است.
در شرایط فعلی، بالا ماندن کرک اسپرد دیزل از خود نفت برنت سیگنال مهمتری درباره شدت اختلال فیزیکی بازار انرژی است؛ چون اکنون مشکل اصلی بیشتر در زنجیره فرآورده و لجستیک است تا صرفاً کمبود نفت خام.
بالا ماندن قیمت دیزل و کرک اسپرد همزمان با افزایش مداوم نرخ اوراق قرضه ده ساله آمریکا و به تبع افزایش نرخ بهره یعنی برخلاف ادعاهای جریان غرب گرا فشار واقعی است و همین انسداد نسبی تنگه هرمز و ریسک های ژئوپلیتیک تاثیر عینی دارند. جنگ به نقاط تعیین کننده خود رسیده است، فشار ناشی از بحران انرژی واقعی تر از هر زمانی بر آمریکا شده؛ ابزار قدرتمان را تقویت کنیم نه تضعیف یا معامله.



