به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آمار استفاده از بازیکنان جوان در لیگ برتر فوتبال(اینجا بخوانید)، تصویری قابل‌تأمل از وضعیت جوان‌گرایی در برخی تیم‌ها ارائه می‌دهد؛ آماری که نام تراکتور را با تنها ۲۳ دقیقه استفاده از بازیکنان جوان ضعیف‌ترین تیم لیگ قرار داده است. در شرایطی که مجموع دقایق حضور بازیکنان جوان در لیگ برتر به ۳۵ هزار و ۶۰۱ دقیقه رسیده، مس شهربابک با ۱۹۹ دقیقه، صنعت نفت آبادان با ۲۳۳ دقیقه و تراکتور با ۲۳ دقیقه، سه تیمی هستند که کمتر از هزار دقیقه به جوانان خود میدان داده‌اند اما آنچه درباره تراکتور اهمیت بیشتری دارد، فاصله معنادار میان ادعاهای مربوط به ضرورت جوان‌گرایی و عملکرد کادر فنی این تیم است.جواد نکونام که هدایت تراکتور را بر عهده دارد، در شرایطی یکی از ضعیف‌ترین آمارها را در زمینه استفاده از بازیکنان جوان به ثبت رسانده که او و اطرافیانش از منتقدان جدی سیاست جوان‌گرایی امیر قلعه‌نویی در تیم ملی محسوب می‌شوند. حالا این پرسش مطرح است که چگونه می‌توان از ضرورت میدان دادن به جوانان در سطح ملی سخن گفت، اما در تیم تحت هدایت خود، کوچک‌ترین رغبتی برای استفاده از همین بازیکنان نشان نداد؟ اگر جوان‌گرایی یک ضرورت برای آینده فوتبال ایران است، این ضرورت نباید تنها در زمان نقد عملکرد دیگران مطرح شود؛ بلکه باید در تصمیم‌های فنی و ترکیب تیم‌های باشگاهی نیز نمود پیدا کند.
تراکتور در کنار مس شهربابک، از نظر تعداد بازیکنان جوان مورداستفاده نیز در پایین‌ترین سطح قرار دارد و تاکنون تنها از دو بازیکن جوان استفاده کرده است. امیرعلی خرمی و مرتضی فاضلی، تنها نمایندگان جوانان این تیم در آمار مورد بررسی هستند که مجموع دقایق حضورشان در زمین به ۲۳ دقیقه می‌رسد. این آمار برای تیمی با ظرفیت‌های فنی و امکانات تراکتور، پرسش‌برانگیز است؛ به‌ویژه آنکه فرصت دادن به استعدادهای جوان، علاوه بر کمک به رشد بازیکنان، می‌تواند در بلندمدت به سود خود باشگاه نیز تمام شود. با این حال، عملکرد فعلی کادر فنی نشان می‌دهد که جوانان سهم بسیار ناچیزی در برنامه‌های این تیم دارند.مرتضی فاضلی، هافبک میانی ۲۰ ساله، نمونه روشنی از این وضعیت است. او در سه هفته ابتدایی لیگ، به‌عنوان بازیکن اصلی برای استقلال خوزستان به میدان رفت، اما پس از انتقال به تراکتور، فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرده است. فاضلی در سه مسابقه تنها به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده و مجموع حضورش به ۱۷ دقیقه رسیده است. امیرعلی خرمی، وینگر چپ ۲۱ ساله تراکتور، نیز تنها یک بار و به مدت ۶ دقیقه فرصت بازی داشته است. به این ترتیب، از مجموع ۲۳ دقیقه حضور جوانان تراکتور، ۱۷ دقیقه به فاضلی و ۶ دقیقه به خرمی اختصاص یافته است؛ آماری که به‌خوبی میزان اعتماد کادر فنی به این گروه از بازیکنان را نشان می‌دهد.نکته مهم‌تر آن است که جوانان تراکتور تنها به همین دو بازیکن محدود نمی‌شوند و چندین استعداد جوان دیگر نیز در فهرست این تیم حضور دارند؛ بازیکنانی که می‌توانستند دست‌کم در دقایق پایانی مسابقات یا در شرایط مناسب، فرصت اثبات توانایی‌های خود را به دست آورند.
عرفان درویش‌عالی، کاپیتان سابق تیم ملی جوانان و نوجوانان، چهار بازیکن ۱۹ ساله یعنی کرار نماری، علی‌اصغر ثمری‌وفا، علی‌اکبر ثاقبی و ابوالفضل طریفی هم که در ماه‌های اخیر در اردوهای تیم ملی جوانان را داشته‌اند و همچنین سجاد خادمی وینگر راست ۲۲ ساله، و امیرمحمد محمودی، هافبک میانی ۲۰ ساله، از دیگر بازیکنانی هستند که فرصت بازی در این تیم را پیدا نکرده‌اند.سهم ۲۳ دقیقه‌ای تراکتور از مجموع ۳۵ هزار و ۶۰۱ دقیقه حضور بازیکنان جوان در لیگ برتر، معادل حدود ۰.۰۶ درصد است؛ عددی که به‌تنهایی گویای وضعیت نگران‌کننده جوان‌گرایی در این تیم است که هم امتیاز با پرسپولیس و به دلیل تفاضل گل کمتر در رتبه دوم جدول قرار گرفته است.هرچند جوان بودن یک بازیکن نمی‌تواند دلیلی برای حضور او در ترکیب اصلی باشد و تصمیم‌های فنی باید بر اساس کیفیت، آمادگی و نیازهای تیم اتخاذ شوند؛ اما وقتی تعداد قابل‌توجهی از بازیکنان جوان حتی فرصت کوتاهی برای حضور در مسابقات پیدا نمی‌کنند، این پرسش جدی مطرح می‌شود که برنامه کادر فنی برای پرورش و ارزیابی این استعدادها چیست؟ آیا قرار است این بازیکنان صرفاً در فهرست تیم باقی بمانند، بدون آنکه امکان نشان دادن توانایی‌هایشان را داشته باشند؟تناقض زمانی پررنگ‌تر می‌شود که به مواضع نکونام و اطرافیانش درباره جوان‌گرایی در تیم ملی نگاه کنیم. انتقاد از سیاست‌های امیر قلعه‌نویی و مطالبه استفاده بیشتر از بازیکنان جوان در تیم ملی، زمانی می‌تواند اعتبار داشته باشد که در عملکرد خود منتقد به عنوان سرمربی یکی از مدعیان لیگ نیز نشانه‌هایی از همین رویکرد دیده شود.
نمی‌توان از یک سو جوان‌گرایی را مطالبه کرد و از سوی دیگر، در تیم تحت هدایت خود، بازیکنانی را که در رده‌های پایه و تیم‌های ملی جوانان حضور داشته‌اند، از فرصت بازی محروم گذاشت. این دوگانگی دست‌کم نیازمند توضیح روشن است.
