به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، قالیباف بخشی از تبلیغات مدیریتی خود را بر برفروبی متمرکز کرد در حالی که برف چندانی در پایتخت نبارید ولی باران بارها مسوولان شهرداری را غافلگیر کرد.
مشکل آب گرفتگی معابر تهران به عنوان یک معضل اساسی در زمستان هر سال تکرار می شود و شهروندان ناچارند به وعده های مسوولان شهرداری مبنی بر تکرار نشدن این وضعیت در سال آینده دلخوش کنند.
چند سالی است که در زمستان، آلودگی هوای تهران به بالاترین حد خود در وجود آلاینده های ذرات معلق و منوکسیدکربن می رسد و با وجود شرایط پایدار در هوا، تنها عاملی که می تواند این وضعیت بحرانی را در سریعترین زمان ممکن کمی تسکین دهد بارشهای باران و برف است.
باران که می آید، هوای پایتخت قابل تحمل تر می شود ولی به جای آن مشکلات دیگری همچون آب گرفتگی معابر و ترافیک سنگین تر، گریبان تهرانی ها را می گیرد.
تصویر شهروندانی که در خیابان های مختلف شهر با شلوارهای تا کرده، تا زانو در آب فرو رفته اند، چیز عجیبی نیست. ماشین ها هم می توانند از فرصت بارندگی برای آب تنی در خیابان ها استفاده کنند.
سود چند میلیاردی
معاونت راهبردی ریاست جمهوری یا همان سازمان مدیریت سابق، مقررات سختگیرانه ای برای صدور مجوز شرکت های پیمانکاری دارد. اما یک راه ساده تر هم برای تشکیل یک شرکت پیمانکاری وجود دارد. کافی است با یکی از مدیران ارشد یا میانی شهرداری ارتباط داشته باید تا بتوانید به عنوان پیمانکار جدول کشی معابر تهران، قراردادی با سود چند ده میلیونی و حتی چند صد میلیونی را منعقد کنید. برای این کار به تخصص چندانی نیاز نیست. نتیجه این ساده انگاری حاکم بر بازار، چیزی نیست جز ناکارامدی سیستم جمع آوری آب های سطحی.
مسوولان شهرداری هنگام آب گرفتگی معابر، همه تقصیرها را به گردن شهروندانی می اندازند که با رفتار غیر مسوولانه خود و انداختن زباله در جوی های آب، مسیر آبراه های شهری را مسدود کرده اند اما هرگز به این موضوع فکر نمی کنند که چرا در احداث این آبراه ها از خدمات شرکت های مشاوره توانمند که شرایط اقلیمی و اجتماعی شهر را لحاظ می کنند بهره کافی نمی برند؟
استفاده از جوی های آب با قطر یا شیب نامناسب، روزمینی بودن بخش عمده این شبکه، وجود گلوگاه های بحران ساز در مسیر آبراه های شهری، از جمله عواملی است که ضعف خدمات مشاوره و نظارت بر ساخت جوی های آب در شهر را نمایان می کند.
مسوولان شهرداری تهران، خود بر ضعف هایی همچون وجود مشکلات عمرانی، عدم اجرای شبکه جامع جمع آوری آب های سطحی، عدم تکمیل شبکه فاضلاب تهران و عدم وجود شیب عرضی آسفالت خیابان ها واقفند با این حال از سرعت عمل لازم در رفع این مشکلات برخوردار نیستند.
نقاط اصلی بحران
بر اساس اطلاعات ثبت شده در سیستم ثبت وقایع ترافیکی، خیابان های آزادی، هنگام و خاوران بیشترین میزان آب گرفتگی را بین خیابان های پایتخت طی یکسال گذشته داشته اند.
بیشترین آب گرفتگی تقاطعات شهر تهران نیز مربوط به میدان مادر، تقاطع خیابان آیت - رسالت و تقاطع خیابان آزادی با توحید است. همانجایی که تونل توحید از آن می گذرد و روسای شهرداری آن را افتخار بزرگ خود می دانند.
بزرگراه مدرس (محدوده بزرگراه صدر) و بزرگراه چمران (محدوده بزرگراه همت و محدوده میدان توحید) بیشترین میزان آب گرفتگی را بین بزرگراه های شهر داشته اند.
بخش های از بزرگراه های رسالت، چمران، مدرس، خاوران، نواب، آزادراه تهران - کرج، بسیج، حکیم ، یادگارامام، صدر، امام علی و میادین مادر، میدان انقلاب و میدان جمهوری نقاطی هستند که بیشترین میزان آب گرفتگی را در شهر تهران داشته اند. شهرداری های مناطق مسوولیت اصلاح لازم در این نقاط بحران را در فصل تابستان بر عهده داشتند تا شاید زمستان امسال، شهروندان تهرانی با مشکل کمتری مواجه شوند.
جدول بودجه مصرف شده شهرداری مناطق نشان می دهد که آنها در اجرای این وظیفه موفق بوده اند ولی دریاچه های مصنوعی که در جای جای شهر تشکیل شده است، چیز دیگری می گوید.
