خبرنامه دانشجویان ایران: ابتدای بهمن ماه بود که دونالد ترامپ رئیس جمهور جمهوری خواه آمریکا، با امضای دستوری که هدف از آن "حفاظت از آمریکا در مقابل حملات تروریستی" خوانده شده ورود پناهجویان به آمریکا را برای چهار ماه معلق کرد و موقتاً بازدید شهروندان هفت کشور با اکثریت مسلمان از جمله اتباع ایران به آمریکا را ممنوع کرد. براساس این طرح سفر شهروندان ایرانی ابتدا برای 90 روز متوقف میشود اما احتمال تمدید آن وجود دارد. این دستور ترامپ طی روزهای اخیر با واکنش ها و تحلیل های گوناگونی روبرو بوده است، عده ای در داخل این مسئله یک دستور «شخصی» که توسط ترامپ اعمال شده، می دانند و عده ای نیز آن را بخشی از سیاست های «کلان» ایالات متحده ارزیابی کرده اند
به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به همین بهانه سعی داریم طی سلسله گزارش هایی به واقعیات پشت صحنه این دستور رئیس جمهور جدید آمریکا بپردازیم، و با مرور انگاره های «روشن» تاریخی چند سال اخیر، به پاسخی نسبت به این دو دیدگاه مطرح شده، برسیم.
اپیزود هفتم؛
آیا واقعاً ترامپ دیوانه است و میلیونها آمریکایی به یک دیوانه رأی دادند؟ حسین روزبه استاد دانشگاه در این باره معتقد است: اگر بخواهیم به این سئوال پاسخ دهیم باید ببینیم طبقه نخبگانی که در آمریکا نسبت به سمت و سو گیریهای کلان در حاکمیت آمریکا حرف میزنند، در هشت سال گذشته چه گفتند.
نهتنها ترامپ دیوانه نیست وهیچ حرکت خلاف عقلی نشان نمیدهد، بلکه او نماد تام و تمام آمریکاییهاست. اسناد زیادی وجود دارد که میشود نشان داد ترامپ براساس آن بستر فکری بهقدرت رسیده است.
فرید زکریا از طیف لیبرالترین و دموکراتترین جناح آمریکا کتابی تحت عنوان «جهان پساآمریکایی» نوشت. زکریا از شناختهشدهترین اندیشمندان حوزه بینالملل و امنیت ملی آمریکا و از طیف آدمهایی است که در سمتدهی به راهبردهای کلان آمریکا نقش مؤثری ایفاد میکند. در بخشی از این کتاب میگوید بلندترین ساختمان جهان اکنون در دوبی و ثروتمندترین مرد، مکزیکی و بزرگترین شرکت تجاری در چین است. میگوید دوران آقایی آمریکا به سر آمده است. الان ما باید منتظر جهان پساآمریکایی باشیم. خیلی نزدیک است. بخش نخبگانی ریشههای فکری که ترامپ نماینده آن بود و در بستر اجتماعی آمریکا رأی آورد، شاید از اینجا شروع شود.
اگر بگوییم ترامپ دیوانه است، پس با فرید زکریا چه میکنیم؟ شما میتوانید بگویید زکریا یک استثناء است، آنموقع خواهم گفت که استثناء نیست، نفر بعدی که حرف میزند حرفهای جانداری هم میزند آقای ریچارد هاس رئیس روابط خارجی آمریکا است. ایشان در سال 2010 یک کتابی با عنوان «سیاست خارجی از خانه شروع میشود» مینویسد. همه حرفهای عجیبی که آقای ترامپ در باره مهاجرین و بدهیهای ملی و نوع نگاه به ناتو صحبت میکند در این کتاب به جزئیات از آنها بحث شده است.
شما نمیتوانید بگویید ریچارد هاس جزو طبقات نخبگانی آمریکا نیست، ریچارد هاس که معاون برنامهریزی وزارت خارجه آمریکاست، رئیس شورای روابط خارجی آمریکاست و انواع و اقسام مدالهای خدمت و لیاقت را بهخاطر خدمات برجسته خود برای آمریکا کسب کرده، اگر نخبه نیست، پس باید تعریف جدیدی از نخبه ارائه دهیم. باز میپذیریم که ریچارد هاس نخبه نیست، آنوقت سراغ آقای کیسینجر خواهیم رفت، در کتاب نظم جهانی همین حرفهایی که امروز آقای ترامپ با یک ادبیات عامهپسند میزند در باره آن در این کتاب بحث میشود که امروز دوران آقایی و سروری آمریکا بر دنیا بهپایان رسیده و جهان دیگری شروع میشود و آن جهانی است که آمریکا حداکثر یکی از چند عضو است.
این طبیعتاً الزامات و زیرساختهایی دارد. آقای کیسینجر در این کتاب کاملاً بحث میکند. در این هشت سال گذشته در طیف نخبگانی حرفهایی که ترامپ میزند در قالب این مباحث عامهپسند مبنای نخبگانی دارد و بهنظرم یک جریانی در فضای داخل دنبال بزک کردن آمریکا هستند، اینبار از این نوع که ترامپ آمریکا نیست ویک حادثه است که رد میشود، آمریکا خیلی عقلانی و خوب است! بهنظر میرسد اتفاقاً این ذات آمریکاست که مستظهر به پشتیبانی طبقه نخبگانی حاکم بر آمریکا است و امروز چارهای ندارند که اگر ادبیات ترامپ یک نوع بنبست را در آمریکا روایت میکند، این بنبست توهمی نیست وکاملاً واقعی و روی زمین است. خودشان قبول کردند، ولی به نظر میرسد بعضی افراد در داخل بهدنبال اقناع آمریکا هستند که شما به بنبست نرسیدید و هنوز میتوانید ادامه دهید!
داریوش سجادی فعال سیاسی ساکن امریکا در این باره مدعی است: کتابی تحت عنوان پیروزی بدون جنگ به نویسندگی ریچارد نیکسون رئیسجمهور اسبق آمریکا منتشر شده است. نقل قول بسیار مهمی از نیکسون در این کتاب وجود دارد با این مضمون که «در آمریکا پول همه چیز نیست، تنها چیز است.» این حرف، بسیار کلیدی است که در آمریکا اگر پول داشته باشید همهچیز دارید. اگر نداشته باشید هیچچیز ندارید، با پول شرف واعتبار و منزلت و تشخص و قدرت دارید. واقعیت این است که ترامپ دیوانه نیست و بلکه یک عقلانیت بسیار موفقی داشته است کمااینکه در زندگی شخصی خود هم بهعنوان یک میلیونر موفق بوده وتوانسته در این ساختار پولسالار رشد کند.
اما یک واقعیت را در نظر بگیریم که صرف نظر از اختلافهای جدی که میان جمهوری اسلامی ایران با کلیت آمریکا اعم از جمهوریخواهان یا دموکراتها وجود دارد، اما اختلافهای موجود در آمریکا هم غیرقابل کتمان است. ترامپ در حال نمایندگی گروهی است که به همراه جبهه مقابل خود در همان نظام پولسالار هر دو متفق و مشترک هستند، اما جناح مقابل آمریکا یک جناح جهانگرایی است که بهجای منافع ملی آمریکا بهدنبال منافع کلوپهای قدرت و ثروتی هستند که طی سالهای گذشته در قالب تراستها و کمپانیهای بینالمللی خودشان را بازسازی و ترمیم کردند که هنری کیسینجر یکی از بزرگترین تئوریسینها آنهاست، اما ترامپ در همین گسل و در چارچوب همان پولسالاری، درست یا غلط از تفکر پولسالار ملیگرایانه نمایندگی میکند که حالا تمام توجهش این است که این پولسالاری را در داخل مرزهای ملی آمریکا احراز کند. این تضاد در داخل آمریکا وجود دارد و این اختلاف چهارسال آینده را برای خود ترامپ در داخل آمریکا بحرانی میکند و اتفاقاً این امری است که ایران باید از آن استقبال کند.
اپیزود اول: «محور شرارت»، در روزگار «گفتگوی تمدنها»
اپیزود دوم؛ صادر نکردن ویزا برای نماینده ایران در سازمان ملل با برچسب «تروریست شناختهشده»!
اپیزود سوم؛ ویزا؛ حربه اوباما برای محدودیت تجارت ایران بدون تحریم!
اپیزود چهارم؛ زندگی پسابرجام با زندگی ماقبل برجام کاملاً متفاوت است!
ایپزود پنجم؛ 2000 ترور موفق سعودیها در آمریکا و دستور ضدتروریستی علیه ایران!
ایپزود ششم؛ غمبرک زده!
