به گزارش خبرگزاری دانشجو، هنرمندانی که نسبت به مردمی بودن و مردمی ماندن تعهد دارند همواره دغدغه هایی بیشتر از عده ای اندک و انگشت شمار که غرق در لذات دنیوی خود شده اند دارند. دغدغه ماندن در قلوب مردم و دغدغه همانند بودن با مردم .
آری همانگونه که به خانم الهام چرخنده اعلام شد سینمای ما امروز، جای هنرمندانی چون او نیست و به راستی که حق حضور بر پرده سینما را فقط در لابی مافیایی موجود به رای می گذارند و آنها که با ملاک های آنان همخوانی ناشته باشند جایی در سینما نخواهند داشت.
اما آنچه از اظهارات مسئولان فرهنگی کشور برون می تراود بدلیل دشواری در تفکیک هنرمند ارزشی از غیر ارزشی! می توان با افتخار اعلام کرد که سینمای امروز و بعد از امروز کشور تنها جایگاه کسانی است که به ارزش های انقلاب توجهی ندارند.
گلشیفته هایی که البته امروز از گل وجودشان چیزی نمانده و عفت و حیای زنانه خود را به مسلخ بی بازگشت تباهی برده اند و در عوض آن تنها یک جام از جشنواره و شاید کمی دلار بدست می آورند.
غافل از اینکه روزی مردم هنرمند و هنر دوست ایران بودند که به آنها بها دادند و در قلوب عاشق خود چهره سپید و عاری از بی حیایی را از آنان ترسیم می کردند و اکنون آنها دیده بوسی با اجنبی و حرامزادگان عالم را بزرگترین منقبت می دانند.
فاطمه معتمد آریا، گلشیفته فراهانی، لیلا حاتمی و نیکی کریمی شاید روزگاری برای مردم ایران قابل احترام بودند اما سالهاست که دیگر فقط برای عده ای که شاید رغبت نمی کنند از خودروی چند صد میلیونی خود در سطح شهر پیاده شوند محترمند چراکه اصلا قواره یک روشنفکر همین است.
جریان روشنفکر مآب سینما بقای خود را در برهنگی یافته و بدست آوردن جوایز بین المللی به هر قیمتی را جایز می داند که البته خود این مسئله در هیچ جامعه ای قابل پذیرش نیست.
برهنگی فرهنگی و فرهنگ برهنگی سالها پیش و توسط جریان سیاسی اصلاحات مورد تجلیل قرار گرفت و از آن زمان که بحث آزادی در جامعه نمود وارونهی خود را در آزادی برهنگی یافت شالوده عفت و غیرت در جامعه را مورد آماج حملات خود قرار داد.
همان ها که بدشان نمی آمد کمی شهر های کشور را در قاب امریکای غرق در منجلاب فساد ببینند کارفرهنگی را در برگزاری کنسرت ها و مهمانی های مختلط پیگیری کردند تا آنکه امروز خروجی همان مهمانی ها و بی بندو باری ها امثال گلشیفته فراهانی و محمد باطبی همجنس باز و . . . رقم خورد.
اما آیا واقعا افسار گسیختگی سینمای ایران در میان هنرپیشگان مجذوب فرهنگ غرب همچنان راه خفت بار خود را خواهد پیمود و یا بر عکس هنرمندان متعهد منحرفان از طریقت هنر ایرانی اسلامی را به راه درست باز می گردانند و ریزش ها جای خود را به رویش ها خواهد داد؟
