عزم جدی دولت برای حذف منتقدین با شکایت‌ مکرر از رسانه‌ها/ حتی بخاطر یک «علامت تعجب» هم از تشکل‌های دانشجویی شکایت می‌کنند

خبرنامه دانشجویان ایران: علی خضریان با بیان اینکه عصبانیتی که در چند وقت اخیر از رئیس جمهور در تریبون‌ها می‌بینید نمادی از نحوه برخورد دولت با هرگونه صدای مخالف است گفت: این برخورد در میدان عمل تبدیل به اقدامات حقوقی و قضایی بر علیه رسانه‌های منتقد و یا افشاگر نسبت به رخدادهای نامطلوب در فضا‌های مختلف از جمله دانشگاه‌ها شده است.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ متن گفتگوی علی خضریان مدیر مسئول خبرنامه دانشجویان ایران با خبرنگار «نسیم آنلاین»، در خصوص برخورد اخیر دولت با رسانه‌های منتقد و شکایت مکرر از این رسانه‌ها بدین شرح است:

** رفتار اخیر دولت با رسانه‌ها را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
خضریان: اتفاقی قابل تاملی که چند وقت اخیر شاهد آن هستیم این است که عصبانیتی که در چند وقت اخیر از رئیس جمهور در تریبون‌ها می‌بینید تبدیل به یک نماد از نحوه برخورد دولت با انتقاد، اعتراض و یا هرگونه صدای مخالف شده است که این نماد به بدنه تصمیم‌گیر دولت و زیرمجموعه‌ها نیز سرایت کرده است و در میدان عمل تبدیل به اقدامات حقوقی و قضایی بر علیه رسانه‌های منتقد و یا افشاگر نسبت به برخی از رخدادهای نامطلوب در فضا‌های مختلف از جمله دانشگاه‌ها شده است.

بنده به عنوان کسی که مسئولیت یک رسانه‌ دانشجویی را بر عهده دارم، در چند وقت اخیر به دفعات به دادسرا احضار شده‌ام و جالب این است که بر خلاف سال‌های قبل که معمولاً اگر شکایتی رخ می‌داد یا احضاری صورت می‌گرفت این احضارها معمولاً شخصی بود، یعنی مثلاً یک فردی احساس می‌کرد که حقی از وی ضایع شده و از حق قانونی خود بهره می‌برد و شکایتی را انجام می‌داد ولی اخیراً این احضارها غالباً با شکایت نماینده‌های حقوقی دستگاه‌های دولتی صورت می‌گیرد و این نکته قابل تأمل است و به طور مثال وزارت علوم، برخی از دانشگاه‌ها یا نهادهای دانشگاهی و دولتی از جمله شکایت کننده‌ها هستند.

در مجموع بیشتر این احضارها از سوی دولتی‌ها صورت گرفته و واقعاً شکایت‌های ارگان‌های دولتی در حال زیاد شدن است که این نکته بخش عمده‌ای از وقت رسانه‌ای که باید به روشنگری بپردازد و مسئولینش باید به فکر کارشناسی یا تولید محتوا‌های باشند که برای کشور و افکار عمومی سازنده باشد را می گیرد؛ متأسفانه بخش عمده‌ای از وقت من را نیز دو بحث عمده می‌گیرد که یکی از آنها مسائل حقوقی و قضایی است که به لطف عدم تحمل و صبر آقایان دارد رخ می‌دهد و بخش دوم مسائل اقتصادی و مالی است که به برکت برجام برای رسانه‌های ما رقم خورده است.

** فرآیند شکایت‌ها به کجا رسیده؟
خضریان: همه‌شان جاری هستند ولی تا به این لحظه الحمدالله هیچ شکایتی از خبرنامه دانشجویان ایران منجر به محکومیت خبرنامه نشده که این باعث افتخار بنده و تحریریه خبرنامه دانشجویان است که تا این لحظه توانستیم از همه مطالبی که زدیم دفاع کنیم و تا به این لحظه نتوانستند خبرنامه رادر هیچ محکمه قضایی محکوم کنند با این حال تعدد شکایات زیاد است.

مثلا یکی از موارد شکایت مربوط به دانشگاه گنبد کاووس است، دانشجویان این دانشگاه سال گذشته یک اعتراضی کردند و در تجمعی که در دانشگاه صورت دادند اعلام کردند که به بعضی از مسائل این دانشگاه از جمله مسائل فرهنگی معترض هستند، چیزی که رهبر معظم انقلاب هم اعتراض خود نسبت به آن را اعلام کرده بودند.

در فیلمی که ما از این اعتراض منتشر کردیم دانشجویان دختر چادری دارند شعار می‌دهند؛ پس از انتشار این فیلم به اتهام نشر اکاذیب از ما شکایت کرده‌اند؛ (اینجــا را ببینید) حالا سؤال من این است که آیا انتشار فیلم تجمع هم نشر اکاذیب است؟ حتی مدعی نیستند تشویش افکار عمومی شده بلکه مدعی هستند فیلمی که منتشر شده نشر اکاذیب است حال ما نمی‌دانیم نشر اکاذیب فیلم تجمع چیست؟

می‌خواهم عرض کنم که عدم تحمل تا این حد است. اینکه شما می‌بینید که معاونت فرهنگی یک دانشگاه به خودش اجازه می‌دهد که به خاطر گذاشتن علامت تعجب در برابر اسم دولت از سه تشکل شکایت کند یعنی این عدم تحمل فراگیر است.

سمبل این فضایی که دولت دارد ایجاد می‌کند را در آقای رئیس جمهور می‌بینید، وقتی آقای رئیس جمهور در سفری که باید برای مردمی که معترض هستند یا انتقاد دارند توضیح بدهد با آنها خشن رفتار می‌کند و عصبانی می‌شود این رفتار متأسفانه به مجموعه‌ او هم تسری پیدا کرده و آن مجموعه چون تریبون ندارد تا به خیابا‌ن‌ها بیاید و به مردم فحش بدهد ما را در چرخه دستگاه‌های قضایی انداخته است.

نکته‌ خنده‌دار اینجاست که نماینده‌ یک چنین مجموعه‌ای در دیدار دانشجویان با رهبر انقلاب در ماه رمضان که به نمایندگی از شورایی از وزارت علوم حضور پیدا کرده و نماینده اتحادیه‌های دانشجویی هم نبوده، یعنی فردی است که به دلیل دارا بودن مسئولیت در وزارت علوم در دیدار رهبر انقلاب حضور پیدا کرده، مدعی است و از این گله موضوع می‌کند که اگر کسی در نشریات نسبت به رهبر انقلاب حرفی بزند، یا در مورد مسائل فتنه و غیره حرفی بزند (البته این را به کنایه اشاره داشت) درگیر راهروهای قضایی می‌شود اما این فرد هیچ وقت اشاره نکرد که نماینده دولت از یک تشکل دانشجویی به خاطر اینکه علامت تعجب می‌گذارد شکایت می‌کند و یا وقتی فیلم تجمع دانشجویان که برگزار شده و فیلمش هم منتشر شده را منتشر می‌کنی از تو به اتهام نشر اکاذیب و نه حتی تشویش اذهان عمومی شکایت می‌کند.

در مجموع شکایت از ما زیاد است که مثلا اخیرا وزارت علوم یک شکایت از ما انجام داده که الحمد الله منع تعقیب خوردیم و پرونده‌اش بسته شد.

** هدف دولت از این نوع رفتار با مخالفین چیست؟
خضریان: اینها به دنبال این هستند رسانه‌هایی را که اجتماع را نمایندگی می‌کنند محدود کنند؛ وقتی رئیس جمهور با قشرهای اجتماعی اینطور برخورد می‌کند و یا اینکه قبلاً می‌گوید بروند به جهنم و یا قشر دانشگاهی و منتقدین خود را بی‌سواد و بی‌شناسنامه می‌خواند و می‌گوید به جهنم بروند؛ وقتی که با مردم کرمانشاه اینقدر عصبانی صحبت می‌کند در زیرمجموعه‌اش هم این تحمل به حداقل می‌رسد.

اینها به دنبال این هستند که با انداختن نماینده‌های اقشار اجتماعی که رسانه‌ها هستند در گیرودار فضای راه و پله‌های دادگاه وقت آنها را بگیرند؛ درست است که شما می‌روید آنجا و منع تعقیب می گیرید ولی انرژی و زمان شما را می‌گیرد. آنها به دنبال این هستند که با انداختن شما در این وادی بگویید آقا ولش کن، نمی‌خواهد انتقاد کنید، خسته شدیم اینقدر رفتیم و آمدیم.

بالاخره وقتی از شما شکایت می‌شود شما باید بروید و بیایید و استرس به شما وارد می‌شود ولی شاید اینها به این نکته توجه نکرده‌اند که اتفاقاً با این رفتار دارند باعث جری‌تر شدن رسانه‌‌ها می‌شوند دلیلش هم این است که یک فردی مثل بنده از سن 18 یا 20 سالگی در فضای دانشجویی و دانشگاهی درگیر دادگاه بوده و اتفاقا اولین دادگاهم نیز با کسانی از همین قشر بوده یعنی همین قشری که امروز مسئولیت کشور را برعهده دارند آن روز در دانشگاه آزاد بودند؛ آن روز صرفاً در دانشگاه آزاد بودند، ما درگیر دادگاه بوده‌ایم و تا امروز هم به لطف خدا جلو آمده ولی آنها دارند ماها را جری‌تر می‌کنند و این پیام باید به آنها برسد که این رفتار باعث نمی‌شود که ما خسته شویم اما هدف آنها خسته کردن قشر منتقد است و هدف فلان دانشگاه، وزارتخانه یا نهاد دولتی این است که با شکایت‌های متوالی کار کنند که اگر شما نهاد یا رسانه دانشجویی و حتی رسانه غیردانشجویی منع تعقیب هم می‌گیرید ولی با توجه به اینکه بالاخره یک ظرفیتی داری که بروی دادگاه بیایی از این کار منصرف شوی و متأسفانه اینها به دنبال این هستند که شما را به یک نقطه‌ای برسانند که بگویید ولش کن و هیچ انتقادی نکنید.

جالب اینجاست که اتفاقا افراد و رسانه‌هایی که یک روزی پُز آزادی می دادند و اعلام می کردند ما به دنبال ایجاد آزادی هستیم به دلیل اینکه منافعشان در دولت فعلی گره خورده متأسفانه در مقابل این مسائل سکوت می‌کنند و هیچ حرفی نمی‌زنند، که این یک آزمونی برای آینده است و اینکه امروز سکوت می‌کنند ثبت می‌شود.